عرف مملکتی

ترمینولوژی حقوق، ص 559: عرفی که تمام مردم یک مملکت ویا اغلب مردم آن» در عمل اتخاد کرده باشند. درمقابل عرف محلی استعمال (می‌شود. (رک. عرف محلی ع#اوزاطانام [۴۵تفاهم) عرف) درموارد اجمال و ابهام الفاظ قانون آنچه را که عرف ازآن الفاظ می فه‌مند باید ملاک قرارداد از این معنی به تفاهم عرف و متفاهم عرف تعبیر شده است. هرگاه تفاهم عرف با آنچه که درکتب لغت نوشته‌اند مغایرت داشته باشد تفاهم عرف حجت است. و دراین معنی است که ماده ۲۲۵ ق- م می‌گوید: الفاظ عقود محمول است بر معانی عرفیه. الفاظ قانون هم مانند الفاظ عقود محمول برمعانی عرفیه است. این عرف غیر ازعرف (است که ناظر بعملکرد گروه یا اجتماعی است. (رک. عرف 00101716بمعنی متفاهم) عرف) (بمعنی تفاهم عرف است. (رک. تفاهم عرف