عقوبت
جستجوی «عقوبت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 577: کیفر وجزا را در فقه عقوبت گویند).
مفهوم
عقوبت یا مجازات عبارت است از جزای عمل بد انسان. مجازات یکی از قدیمیترین نهادهای بشری است و در بیشتر ادیان ، جایگاهی محکم و دیرینه دارد.
مفاهیمِ مجاور و مرزشان
- ایجابی — در پرتو این اختلافات بسیار اساسی بین نظریه سلبی و ایجابی جبران، جای این پرسش است که آیا بهتر نبود عنوان کاملا جدیدی برای نظریه سلبی پیدا کنیم. ولی متاسفانه نظریه سلبی یا حداقلی، آن چنان پیوسته در متون درسی، تحت عنوان گونهای از نظریه جبران طبقه بندی میشود که هرگونه تلاشی برای ساختن یک عنوان جدید، احتمالا محکوم به شکست است. ولی دلیل معقولی وجود دارد بر این که قاعده فقط خطاکار را کیفر دهیدش را دارای ارتباطی طبیعی هرچند نسبتا کلی، با نظریه جبران به معنای دقیق کلمه بدانیم. به این معنا که نقطه
نامهای دیگر
زیرمجموعهها و اقسام
حبس · شلاق · جزای نقدی · اعدام
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
قانون مجازات اسلامی · جرم · قاضی · دادگاه · تناسب جرم و مجازات
معنای لغوی و دانشنامهای
لغتنامهٔ دهخدا
عقوبت. [ ع ُ ب َ ] ( ع اِ ) عقوبة. شکنجه و عذاب و جزای کار بد و گناه. سیاست. تنبیه. ( فرهنگ فارسی معین ). بادآفراه. بادافراه. بادافره. پادآفراه. پادافره. پادافره. تِباعة. تَبِعة. رِجس. عِقاب. کیفر.مُثلَة. مَثُلَة. مِحال. نفس نقمة. نِکال. و رجوع به عقوبة شود : پس گفت [ حسنک ] من خطا کرده ام و مستوجب هر عقوبت هستم. ( تاریخ بیهقی ص 182 ). هر چه در خشم فرمان دهم آن را امضا نکنند تا... اگر آن خشم را... به ناحق گرفته باشم باطل کنم آن عقوبت را.( تاریخ بیهقی ص 102 ). و دیگر عقوبت بر مقتضای شریعت باشد. ( تاریخ بیهقی ص 102 ). آفت ملک شش چیز است ، حرمان... و غلو در عقوبت و سیاست و غیره. ( کلیله و دمنه ). اصحاب حزم گناه ظاهر را عقوبت مستور... جایز نشمرند. ( کلیله و دمنه ). قاضی به قصاص و عقوبت او حکم کرد. ( کلیله و دمنه ). مرا در ملامت این جهان و عقوبت آن جهان می افگندی. ( سندبادنامه ص 323 ). عواقب آن عقوبت به بصر بصیرت مشاهده کردم. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 259 ). …
فرهنگ معین
(عُ بَ ) [ ع . عقوبة ] (اِ. ) کیفر، شکنجه .
فرهنگ عمید
سزای گناه و بدی، شکنجه.
دانشنامهٔ اسلامی (ویکیفقه)
عقوبت یا مجازات عبارت است از جزای عمل بد انسان. مجازات یکی از قدیمی ترین نهادهای بشری است و در بیشتر ادیان، جایگاهی محکم و دیرینه دارد. از این مسأله در ابواب مختلفی در فقه اسلامی نیز بحث شده است. عقوبت یا کیفر به معنای جزای سیئات و اعمال قبیح انسان می باشد. اقسام عقوبت دوگونه است: اخروی و دنیوی.عقوبت اخروی عبارت است از انواع عذاب در جهان واپسین که خدای تعالی از آن خبر داده است و دامن گیر کفار، مشرکان و منافقان می شود.عقوبت دنیوی عبارت است از کیفرهایی که خداوند در این جهان برای بزهکاران مقرر کرده است. موضوع سخن در این نوشتار عقوبت دنیوی است. مقدمه مجازات یکی از قدیمی ترین نهادهای بشری است. جامعه ای را نمی توان تصور کرد که متجاوزان به قواعد نوشته یا نانوشته ای را که مبنای اداره آن جامعه است، مشمول مجازات قرار ندهد. در بیشتر ادیان، مجازات جایگاهی محکم و دیرینه دارد. طبق عقاید مذهبی، خاطیان از دستورهای خدا، یا خدایان، در انتظار مجازات آسمانی در این جهان یا، در جهان آخرت خواهند بود.نقطه مقابل مجازات، پاداش است و شاید پاداش رفتار نیک، همانند مجازات رفتار زشت، شیوه ای باستانی و ریشه دار باشد. اما مجازات ویژگی مشخصی دارد که به نظر می رسد از بعد فلسفی اعمال آن را مساله برانگیز کند، در حالی که درباره پاداش این سخن صادق نیست؛ مجازات از دیدگاه مجازات دیدگان، خصلتا ناخوشایند است. مسلما برخی از خاطیان می توانند با مجازات های مقرر شده کنار بیایند. ولی از نظر منطقی، همه مجازات ها باید متضمن تنبیه مجرم باشد؛ یعنی متضمن اعمال مجازات هایی که اصولا ناخوشایند است. بدین ترتیب، انسان کیفر دیده با خود کاری کرده است که صرف نظر از هر چیز دیگر، اعمال آن (یعنی مجازات) را برنمی گزید. …
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
