عقود
جستجوی «عقود» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 577: :جمع عقد است ([رک. عقد) ودر اصطلاحات ذیل بکار رفته است
در روابطِ واژه‌های دیگر
عقود و تعهدات (هم‌خانواده) · عقد (هم‌خانواده)
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- «عقد» در لغت ، به معنای گره زدن ، بستن و محکم کردن چیزی است.
مفاهیمِ مجاور و مرزشان
- عهد — فرق عقد و امتیاز آن از عهد از دو جهت است: الف ـ در مفهوم عقد استیثاق و شدت و تأکید معتبر است بخلاف عهد. ب ـ عقد همواره بین دو نفر (متعاقدین) تحقق می یابد به خلاف عهد که ممکن است بوسیله یک نفر تحقق یابد. خلاصه هر عقدی عهد است ولی هر عهدی عقد نیست پس عهد اعم است. عوائد الایام، ص۱. مجمع البحرین، ص۲۲۹. عقد جایز عقدی است که هر یک از متعاقدین (اگر عقد از دو طرف جایز باشد) و یا یکی از آنها (اگر عقد از یک طرف جایز باشد) حق فسخ آن را داشته باشند مانند شرکت و مضاربه و عاریه. عقد لازم عقدی است که هیچ یک از
نام‌های دیگر
زیرمجموعه‌ها و اقسام
بیع · اجاره · صلح · هبه · وکالت
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
عقود. [ ع ُ ]( ع اِ ) ج ِ عَقد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عَقد شود. عهدها. ( ترجمان القرآن جرجانی ). پیمان ها : عقود و عهود پیوستند. ( تاریخ بیهقی ). - عقود امان ؛ ج ِ عقد امان. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عقد امان در ترکیبات عقد شود. || در اصطلاح شرعی و فقهی ، قسمتی از اقسام اربعه فقه ، و سه قسمت دیگر، عبادات و ایقاعات و احکام است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). آنچه غرض مهم از آن دنیا باشد و دو طرفی باشد یعنی نیاز به ایجاب و قبول داشته باشد عقودنامند. و عبارت از اسبابی هستند که مترتب میشود بر آنها احکام شرعیه از وجوب ، ندب ، کراهت ، تحریم و اباحه. چنانکه هر یک از عقود متصف به این اوصاف میشوند، در مقابل ایقاعات و احکام به معنی خاص و عام. ( فرهنگ علوم نقلی از قواعد شهید ص 2 و 4 ). - العقود تابعة للقصود ؛ اصطلاحی است فقهی و مراد آن است که آثار مترتبه بر عقود تابع قصد و انشاء است. حال اگر قصد کند شرطی راکه فاسد باشد و باطل ، ناچار عقد هم باطل است. …
فرهنگ معین
(عُ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ عَقد، عهدها، پیمان ها. (عُ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ عِقد، گردن بندها.
فرهنگ عمید
۱. [جمعِ عَقد] = عَقد ۲. [جمعِ عِقد] = عِقد
دانشنامهٔ اسلامی (ویکی‌فقه)
عقود اموری دو طرفه هستند که بین دو طرف ایجاد می شوند. «عقد» در لغت، به معنای گره زدن، بستن و محکم کردن چیزی است. عقد در اصطلاح شرع عقد در زبان شرع، به معنای قرارداد و پیمان بستن می باشد. و قرآن کریم با جمله «یا ایُّهَا الَّذینَ امَنُوا اوْفُوا بِالْعُقُودِ» عمل به پیمان های صحیح و انسانی را واجب کرده است. منظور از عقود منظور مرحوم محقق حلی از «عقود» قراردادهایی است که تحقّق هر کدام از آن ها احتیاج به دو طرف (ایجاب و قبول) دارد، بر خلاف «ایقاع» که پیمان یک طرفی است. تعریف عقد ...
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم