عیار
جستجوی «عیار» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
عیار. ( ع مص ) اندازه نمودن پیمانه را و یکدیگر اندازه کردن هر دو را و دیدن کمی و بیشی آنها را. ( از منتهی الارب ). مقایسه کردن پیمانه و ترازو و امتحان کردن آن با دیگری ، تا درست بودن آن معلوم گردد. ( از اقرب الموارد ). راست کردن پیمانه ها و ترازوها با یکدیگر. ( زوزنی ). راست کردن پیمانه و ترازو. ( آنندراج ). مُعایرة. رجوع به معایرة شود. || تفاخر کردن و مفاخرت. گویند: عایره و کایله. ( از اقرب الموارد ). عیار. ( ع مص ) رفتن اسب و یا سگ بهر سو و این طرف و آن طرف به جولان و گریز آنها. ( ناظم الاطباء ). رها گشتن و رفتن اسب و سگ بدینجا و آنجا از روی شادی ، و یا براه خود رفتن بطوری که چیزی وی را بازنگرداند. ( از اقرب الموارد ). دویدن. ( دهار ). رفتگی و گریز.( منتهی الارب ). || ( اِ ) آنچه نمونه ای برای چیزی قرار داده شود تا با آن مقایسه گردد و برابر شود. ( از اقرب الموارد ). و أنت تعلم أن الشی الواحد یکفی أن یکون عیاراً للاضداد تعرف به ، کالمسطرة المستقیمة یعرف بها المستقیم و المنحنی. …
فرهنگ معین
(عِ یا عَ ) [ ع . ] ۱ - (مص م . ) اندازه کردن . ۲ - آزمودن صحت پیمانه . ۳ - (اِ. ) مقیاس برای اندازه گیری مقدار خالص طلا و نقره . (عَ یّ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - ولگرد. ۲ - تندرو، چالاک . ۳ - دزد، طرار. ۴ - جوانمرد.
فرهنگ عمید
۱. میزان فلزی گران بها در یک آلیاژ. ۲. مقیاس سنجش چیزی، معیار. ۳. میزان، اندازه. ۴. [قدیمی، مجاز] خلوص، تازگی. ۵. [قدیمی، مجاز] ترازو، ترازوی وزن کردن طلا و نقره. ۶. (اسم مصدر ) [قدیمی] سنجیدن میزان خالص بودن طلا یا نقره. ۱. زرنگ، چالاک، تردست. ۲. دزد. ۳. هریک از عیاران که انسان هایی دلیر، جوانمرد، و حامی ضعفا بوده اند. &delta، این طبقه در دورۀ عباسی در خراسان، سیستان، بغداد، و نواحی دیگر ظهور کردند. ۴. [مجاز] جسور و بی پروا، کسی که بی پروا زندگی خود را به خوشی و کامروایی می گذراند.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم