فقه
جستجوی «فقه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 618: :درلغت بمعنی دانش و فهم است و فقیه بمعنی دانشمند است. اصطلاحاً درهر یک ازمعانی زیربکاررفته است الف- علوم اسلامی از اخلاق- کلام- قوانین- رجال ودرایه - اصول فقه. فقه باین معنی در عبارت ((تفقه در دین)) استعمال شده است تفقه در دین یعنی مطلع شدن به مسائل دینی. ب- مسائل اعتقادی (ازتوحید ونبوت ومعاد ومانند این‌ها) که سابقاً فقه اکبر نامیده می شد و فعلاً علم کلام و اعتقادات نامیده می‌شود. جچ- علم به قوانین اسلامی (شامل مقررات عبادت- عقود وایقاعات- دادرسی- جزا - اموراداری- جهاد و امر بمعروف و نهی ازمنکر) که سابقاً فقه اصغر نامیده می‌شد وفعلا بطورمطلق ((فقه)) نامیده می‌شود.
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- فقه، در لغت به معنای فهم ، فطانت و فهم عمیق و دقیق به کار رفته است.
مفهوم
فقه ، به معنای فهمیدن و درک کردن می باشد که به استنباط احکام شرع کمک می‌کند. منظور از فقه، قوانین الزامی و غیر الزامی است که از طرف خداوند متعال برای بشر وضع گردیده است.
مفاهیمِ مرتبط
تعریف
فِقه یک نظام حقوقی در کشورهای اسلامی است که تعریف آن، دانش به احکام شرعی فرعی از ادلهٔ تفصیلی است. تعریف معروف: فقه در اصطلاح عبارت است از: روشی که به‌وسیلهٔ آن احکام شرعی را از ادلهٔ تفصیلی به دست می‌آوریم. «دلایل تفصیلی» از نظر علمای مسلمان سنی عبارتند از: قرآن، سنت، اجماع و قیاس و در شیعه عبارتند از: قرآن، سنّت، اجماع و عقل.
منبع: ویکی‌پدیا — فقه (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم