فقه
جستجوی «فقه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 618: :درلغت بمعنی دانش و فهم است و فقیه بمعنی دانشمند است. اصطلاحاً درهر یک ازمعانی زیربکاررفته است الف- علوم اسلامی از اخلاق- کلام- قوانین- رجال ودرایه - اصول فقه. فقه باین معنی در عبارت ((تفقه در دین)) استعمال شده است تفقه در دین یعنی مطلع شدن به مسائل دینی. ب- مسائل اعتقادی (ازتوحید ونبوت ومعاد ومانند این‌ها) که سابقاً فقه اکبر نامیده می شد و فعلاً علم کلام و اعتقادات نامیده می‌شود. جچ- علم به قوانین اسلامی (شامل مقررات عبادت- عقود وایقاعات- دادرسی- جزا - اموراداری- جهاد و امر بمعروف و نهی ازمنکر) که سابقاً فقه اصغر نامیده می‌شد وفعلا بطورمطلق ((فقه)) نامیده می‌شود.
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- فقه، در لغت به معنای فهم ، فطانت و فهم عمیق و دقیق به کار رفته است.
مفهوم
فقه ، به معنای فهمیدن و درک کردن می باشد که به استنباط احکام شرع کمک می‌کند. منظور از فقه، قوانین الزامی و غیر الزامی است که از طرف خداوند متعال برای بشر وضع گردیده است.
نام‌های دیگر
زیرمجموعه‌ها و اقسام
فقه امامیه · فقه مقارن · فقه استدلالی
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
تعریف
فِقه یک نظام حقوقی در کشورهای اسلامی است که تعریف آن، دانش به احکام شرعی فرعی از ادلهٔ تفصیلی است. تعریف معروف: فقه در اصطلاح عبارت است از: روشی که به‌وسیلهٔ آن احکام شرعی را از ادلهٔ تفصیلی به دست می‌آوریم. «دلایل تفصیلی» از نظر علمای مسلمان سنی عبارتند از: قرآن، سنت، اجماع و قیاس و در شیعه عبارتند از: قرآن، سنّت، اجماع و عقل.
منبع: ویکی‌پدیا — فقه (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم