قانون اثباتی

ترمینولوژی حقوق، ص 630: آیین دادرسی مدنی) قانونی است که مقنن بآن جنبه اثباتی داده است مانند مدلول ماده ۳۵ قانون مدنی وهمه ) امارات قانونی و مواد راجع به اقرار و شهادت و سند و کارشناسی و قسم و غیره. در مقابل این اصطلاح ((قانون ثبوتی)) بکار می رود. 5 ۱ ا۱۵ قانون اختیاری بهنگام تعارض منافع دو فرد یا چند فرد. مقنن حقوق خصوصی برای حل عادلانه موضوع, نظر بقواعد عدل و انصاف, حق تقدم را به یک نفر می‌دهد مانند حق تقدم برخی از بستانکاران میت (ماده ۲۲۶ قانون امور حسبی) اینگونه قوانین نه امری هستند و نه تفسیری اين‌ها را قوانین اختیاری می‌نامند.