قبول
جستجوی «قبول» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: قبول اراده‌ای است که شخص مخاطبِ ایجاب، برای ایجاد عقد اعلام می‌کند و با اقتران آن به ایجاب، قرارداد منعقد می‌شود. قبول باید کاملاً مطابق با مفاد ایجاب باشد؛ در غیر این صورت به عنوان ایجاب جدید تلقی می‌گردد. این عمل حقوقی نقش بنیادین در تشکیل قراردادها دارد. مثال: وقتی فروشنده پیشنهاد خرید خودرو توسط خریدار را با شرایط مشخص می‌پذیرد، عقد بیع واقع می‌شود.
روابطِ واژه
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
قصد انشاء (مفاهیم نزدیک) · ایجاب (مفاهیم نزدیک) · عقد رضایی (مفاهیم نزدیک) · قبول وصیت (هم‌خانواده) · قبولی برات (هم‌خانواده) · هزینهٔ قابل قبول مالیاتی (هم‌خانواده) · هزینهٔ غیرقابل قبول (هم‌خانواده) · قرارداد الکترونیکی (ارکان) · رد نفع توسط ثالث (مفاهیم نزدیک) · قبولی وثیقه (هم‌خانواده) · عقد نکاح (مفاهیم نزدیک) · ایجاب در نکاح (مفاهیم نزدیک) · قبول در نکاح (هم‌خانواده) · توالی عرفی ایجاب و قبول (مفاهیم نزدیک) · قبول وصیت تملیکی (هم‌خانواده) · عقد (مفاهیم نزدیک) · قبول در حواله (هم‌خانواده) · قبول در ودیعه (هم‌خانواده) · قبول وکالت (هم‌خانواده) · قبول محال‌علیه (هم‌خانواده) · قبض در هبه (مفاهیم نزدیک)
هم‌ارزها و هم‌خانواده‌ها
این‌ها در جستجو با هم گرفته می‌شوند (بینشان «یا»).
متضادها و مفاهیمِ مقابل
این‌ها خودکار جستجو نمی‌شوند — پیشنهادند. متضاد اگر «یا» شود، سندی که فقط واژهٔ مقابل را دارد بالا می‌آید.
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
ایجاب · عقد · قرارداد · اراده · قصد انشا · معامله
ترکیب‌های ثبت‌شده
قبول‌خطر · قبول وصیت · قبول وکالت · قبول در حواله · قبول در نکاح · قبول در ودیعه · قبول محال‌علیه · قبول وصیت تملیکی · هزینهٔ غیرقابل قبول · هزینهٔ قابل قبول مالیاتی · توالی عرفی ایجاب و قبول
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم