قذف
جستجوی «قذف» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
قانون مجازات اسلامی ماده 245: قذف عبارت است از نسبت دادن زنا یا لواط به شخص دیگر هر چند مرده باشد.
در روابطِ واژههای دیگر
حد (نمونههای مفهومی)
مفهوم
قذف در لغت به معنی «افکندن و انداختن» و در اصطلاح فقهی، متهم ساختن فردی به جرم زنا و لواط است.
مستندها
- مادهٔ ۱۴۵ قانون مجازات اسلامی
- مادهٔ ۱۴۹ قانون مجازات اسلامی
- مادهٔ ۱۶۲ قانون مجازات اسلامی
نامهای دیگر
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
تعریف
قَذْف نوعی دشنام و به معنای متهم کردن شخصی به زنا یا لواط است و در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران جرم دانسته میشود. فقهای شیعه بهطور اجماع بر اساس آیه ۴ سوره نور قذفکننده را مستحق مجازات، به میزان هشتاد ضربه شلاق دانستهاند آنان شرایط قذف را در «کتاب حدود» مقرر کردهاند، قانون مجازات اسلامی ایران نیز به پیروی از آن و با ترجمه عبارات کتب فقهی مواد ۲۴۵ تا ۲۶۱ خود را (کتاب دوم حدود، بخش دوم جرائم موجب حد، فصل چهارم قذف) به این موضوع اختصاص دادهاست.
منبع: ویکیپدیا — قذف (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
