قرض الحسنه

معنی و توضیح

ترمینولوژی حقوق، ص 650: اصطلاح عامیانه: قرضی که شرط ربح دادن درآن نباشد.

معنای اولیه: لغت قرض‌ الحسنه از دو کلمه ترکیب شده است: ۱- قرض : گونه‌ای از بریدن و قطع کردن است و مالی را که به دیگری داده می‌شود به شرط باز گرداندن (عین یا بدل آن) قرض می‌خوانند. از این‌رو عرب به قیچی که برّنده است، مقراض می‌گویند. استعمال این واژه در وام بدون بهره ، از این‌رو که انسان وقتی می‌تواند به چنین کار نیکی توفیق یابد که دلبستگی به مال و ثروت را از خود ببرّد و قطع کند، وگرنه به چنین توفیقی نخواهد رسید. و معنی دیگر بریدن این است که قرض‌دهنده قسمتی از اموالش را جدا کرده و به قرض‌گیرنده می‌دهد. راغب، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۰۰، ماده «قرض». ؛ گویا قرض‌دهنده آن مال را از بقیه اموالش بریده است. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، نشر اسراء، قم، ۱۳۸۵ ش، چاپ اول، ج۱۱، ص۵۸۳. . ۲- الحسنه:

صدقه — از آن‌جا که اسلام مخالف هرگونه گداپروری است، و پیامبرش بر دست کارگری که با کدّ یمین و عرق جبین به تأمین معیشت خویش می‌پردازد، بوسه می‌زند ابن اثیر، علی بن محمد، اسد الغابه، ج ۲، ص۷۲. و با مرور روایاتی که درباره قرض و صدقه آمده است، برتری قرض بر صدقه کاملاً آشکار می‌شود. در این فرصت چند نمونه از این روایات را بیان می‌کنیم. رسول گرامی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: “شبی که به معراج برده شدم، این نوشته را بر در بهشت دیدم: «اَلصَّدَقَةُ بِعَشْرِ اَمْثالِها وَالْقَرْضُ‌بِثَمانِیَةَ عَشَر؛ ا

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم