قرینه تقابل
معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه
- تعریف
- اماره یا قرینه‌ای که از تقابل و تضاد میان دو حکم یا عبارت در قانون استنباط می‌شود.
- انگلیسی
- Argument from contraries, Contrasting presumption فرansوی: Argument a contrario
- آلمانی
- Umkehrschluss
- عربی
- قرينة التقابل، مفهوم المخالفة
- فقهی
- مفهوم المخالفة؛ دلالت حکم بر خلاف آن در صورت انتفاء شرط یا وصف.
- مترادف
- مفهوم مخالف
- متضاد
- قرینه موافق
- اعم
- قرینه، اماره
- ریشه‌شناسی
- عربی (قرینه + تقابل)
جستجوی «قرینه تقابل» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 652: تقابل بمعنی روبرو بودن دو چیز است. گاهی گوینده در سخن خود دو چیز را درمقابل هم قرارمی دهد ) واز تقابل آن دوچیز معنی تازه ای دانسته می‌شود که تقابل, دلالت بر آن معنی می کند این را قرینه تقابل نامند مثلا در حالات نفسانی,» قطع وظن و شک سه چیزند ولی ماده ۱۳۱۵ ق- م می گوید: ((شهادت باید از روی قطع ویقین باشد نه بطور شک و تردید.)) مقنن قطع را درمقابل شک قرار داده است و از این تقابل معلوم است که ظن را هم داخل در مفهوم شک نموده است یعنی شهادت ظنی هم مانند شهادت تردیدآمیز اعتبار ندارد. ((رک. قرینه لفظی
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم