قیاس مستنبط العلة

فقه: قیاسی است که در آن علت حکم در اصل به وسیله اجتهاد و استنباط مجتهد به دست آمده باشد، نه اینکه نص قانون یا شرع صراحتاً آن را بيان کرده باشد. اعتبار این نوع قیاس محل بحث فقهاست. مثال: استنباط علت تحریم ربا و تسری آن به موارد مشابه از طریق اجتهاد.