مراضات

ترمینولوژی حقوق، ص 749: تراضی وتوافق متقابل دو نفر (یا دوطرف) بمنظورایجاد اثرحقوقی معین که بصورت یکی ) از عقود معین نباشد (ماده ۱ ق-م) مراضات ممکن است بصورت عقود لازم باشد وممکن است بصورت عقود جایز بوده باشد (و بهمین جهت فرق آن با صلح دشوارمیشود) ونیزممکن است بصورت عقود معینه باشد و یا بصورت عقود غیر معینه. انتقاد- چون فقهاء (و قانون مدنی) عقّد صلح را بطورکلی عقد لازم دانسته اند برای توافقهایی که جایز (نه لازم) هستند محتاج باستعمال کلمه مراضات شده اند واگر کلیت لزوم عقد صلح محل خدشه باشد دیگر با داشتن عنوان صلح حاجت باستعمال مراضات نیست. و در فقه هم حدود صلح و مراضات مورد بحث دقیق وقابل توجهی واقع نشده است.