مزاحمت
جستجوی «مزاحمت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: مزاحمت به معنای ایجاد مزاحمت یا مزاحمت‌پذیری برای شخص دیگری است که می‌تواند منجر به دعوا یا جبران خسارت شود. مثال: صدای بلند موسیقی در ساعت‌های شبانه‌روز باعث مزاحمت همسایگان شد.
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- ایجاد اخلال در تصرف
- نوعی از
- دعوای تصرف
- خواهان
- متصرف مال غیرمنقول
- خوانده
- مزاحم
- موضوع
- تصرف یا انتفاع از مال غیرمنقول
- رکن اصلی
- ایجاد مزاحمت بدون خارج‌کردن مال از ید متصرف
- خواسته
- رفع مزاحمت و جلوگیری از تکرار
- مفاهیم نزدیک
- ممانعت از حق، تصرف عدوانی
- متمایز از
- تصرف عدوانی، زیرا ید متصرف کاملاً سلب نمی‌شود
- مقابل
- بهره‌برداری آرام و قانونی
- هم‌خانواده
- مزاحم، مزاحمت‌آمیز، رفع مزاحمت
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
تصرف عدوانی (مفاهیم نزدیک) · ممانعت از حق (مفاهیم نزدیک) · ممانعت از حق (متمایز از) · پارکینگ مزاحم (هم‌خانواده) · حق شِرب (مفاهیم نزدیک) · املاک مجاور (مفاهیم نزدیک) · منع اضرار به همسایه (مفاهیم نزدیک) · دعوی رفع مزاحمت ملکی (هم‌خانواده) · آلودگی صوتی (مفاهیم نزدیک)
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
حق · مزاحمت · صدا · همسایگی · دعوا · جبران خسارت · قانون مدنی · ملاحظات
ترکیب‌های ثبت‌شده
رفع‌مزاحمت · مزاحمت‌ازحق · دعوی رفع مزاحمت ملکی
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
تعریف
مزاحمت (از nocence باستانی، از طریق Fr. noisance، مزاحم، از لات. nocere، "آزار دادن") یک جرم قانونی رایج است؛ یعنی چیزی که باعث توهین، آزار، دردسر یا جراحت می‌شود. یک مزاحمت می‌تواند عمومی (همچنین "متداول") یا خصوصی باشد. یک مزاحمت عمومی توسط محقق انگلیسی سر جیمز فیتزجیمز استفن به این صورت تعریف شد:«عملی که قانون آن را تضمین نمی‌کند، یا ترک انجام وظیفه قانونی، که فعل یا ترک‌کاری مانع یا سبب ایجاد مزاحمت یا آسیب برای عموم در اعمال حقوق مشترک همه رعایای اعلی‌حضرت شود».
منبع: ویکی‌پدیا — مزاحمت (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم