مستاجر
جستجوی «مستاجر» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: مستأجر کسی است که در عقد اجاره، مال یا ملکی را برای استفاده در ازای پرداخت اجاره‌بها اجاره می‌کند. او مالک منافع مال الاجاره در مدت معین می‌شود. مثال: مستأجر متعهد شد اجاره‌بها را در اول هر ماه به حساب موجر واریز کند.
روابطِ واژه
مستأجر
- هم‌معنی نزدیک
- اجاره‌کننده
- نوع نقش
- شخصی که منفعت مال یا خدمت را برای مدت/کار معین در برابر اجرت تملک می‌کند
- حق‌ها
- استفادهٔ مشروع و متعارف از مورد اجاره در حدود قرارداد
- تکالیف
- پرداخت اجاره‌بها، استفادهٔ متعارف، خودداری از تعدی و تفریط و تخلیه یا بازگرداندن در پایان مدت
- مفاهیم نزدیک
- موجر، عین مستأجره، اجرت
- مقابل
- موجر
- هم‌خانواده
- اجاره، مستأجر، استیجار
مستأجر
- هم‌معنی نزدیک
- اجاره‌کننده
- نوع نقش
- طرف استفاده‌کننده از منفعت
- حق اصلی
- بهره‌برداری از عین مستأجره در حدود قرارداد، عرف و مدت اجاره
- تعهدهای اصلی
- پرداخت اجاره‌بها، استفادهٔ متعارف، پرهیز از تعدی و تفریط و بازگرداندن عین در پایان مدت
- مفاهیم نزدیک
- موجر، عین مستأجره، اجرت
- مقابل
- موجر
- هم‌خانواده
- اجاره، مستأجر، استیجار. مادهٔ ۴۹۰ استفادهٔ متعارف و پرداخت اجاره‌بها در موعد مقرر را از تکالیف مستأجر می‌شمارد
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
اجاره (هم‌خانواده) · تخلیه ید (خوانده) · دستور تخلیه (هم‌خانواده) · منفعت (صاحب حق) · اجارهٔ تجاری (هم‌خانواده) · انتقال به غیر (طرف‌ها) · موجر (مفاهیم نزدیک) · موجر (مقابل) · تخلیهٔ عین مستأجره (هم‌خانواده) · قانون روابط موجر و مستأجر ۱۳۷۶ (هم‌خانواده) · ید امانی (نمونه‌ها) · عقد اجاره (مفاهیم نزدیک)
هم‌ارزها و هم‌خانواده‌ها
اجاره نشین · اجاره کننده
این‌ها در جستجو با هم گرفته می‌شوند (بینشان «یا»).
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
اجاره · موجر · اجاره‌بها · تخلیه · عین مستأجره
ترکیب‌های ثبت‌شده
تعدی مستأجر · تفریط مستأجر · قانون روابط موجر و مستأجر ۱۳۷۶
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم