نیروی زمینی

تعریف

نیروی زمینی یک نیروی نظامی است که اساساً برای مبارزه در زمین سازماندهی می‌شود، به معنای وسیع‌تر به شاخه نظامی زمین پایه از ارتش یا قوای خدمات نظامی یک ملت یا کشور اشاره دارد. همچنین ممکن است با مالکیت مولفه‌های هوایی، دارای قابلیت‌های هوایی (هوانیروز) هم باشد. نیروی زمینی دارای یگان‌های تکاور زمینی می‌باشد که آنها دوره‌هایی همچون ضد گریلا، چتربازی، خلبانی پاراگلایدر و نیز زندگی در شرایط سخت را پشت سر می‌گذارند.

منبع: ویکی‌پدیا — نیروی زمینی (CC BY-SA 4.0)