والیبال
جستجوی «والیبال» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
والی بال. ( انگلیسی ، اِ )والیبال. قسمی بازی دسته جمعی که بین دو دسته شش نفری در میدان مستطیل ( حدود 9*18 متر ) انجام گیرد. در وسط میدان مذکور توری بر روی دوپایه نصب شده ، بازی کنان هر دسته توپ والیبال را با ضربه دست از بالای تور به سوی دسته حریف می اندازند. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
[ انگ . ] (اِمر. ) از ورزش های دسته جمعی - با توپ و دست - که میان دو دستة شش نفری در میدانی مستطیل شکل که به وسیلة تور دو نیم شده برگزار می شود.
فرهنگ عمید
نوعی ورزش دسته جمعی که بین دو دستۀ شش نفری در میدانی به طول ۱۸ و عرض ۹ متر انجام می شود. در وسط میدان یک پردۀ توری بر روی دو پایه به ارتفاع ۵ و ۲ متر نصب می کنند و بازیکنان توپ را با ضربۀ دست از بالای تور به طرف دستۀ مقابل پرتاب می کنند.
دانشنامهٔ آزاد فارسی
والیبال (volleyball) بازی تیمی در فضای سرپوشیده یا باز که بین دو تیم شش نفره برگزار می شود. توری زمین بازی را به دو نیم می کند. بازیکنان توپ را با دست می زنند و توپ باید به کف زمین تیم مقابل اصابت کند. سابقاً مینتونت نام داشت و آن را ویلیام جی مورگان در ماساچوست در ۱۸۹۵ ابداع کرد و رقیبی برای بسکتبال شد که به تازگی رواج پیدا کرده بود. زمین بازی هجده متر طول و نُه متر عرض دارد. توپ والیبال قدری کوچک تر از توپ بسکتبال است و بازیکنان هر تیم پس از دریافت آن از تیم مقابل مجازند که حداکثر در سه پاس آن را به زمین حریف بازگردانند. هیئت جهانی ناظر بر این بازی فدراسیون جهانی والیبال (اف آی وی بی) است که در ۱۹۴۷ در پاریس تأسیس شد. مسابقات جهانی والیبال برای مردان از ۱۹۴۹ و برای زنان از ۱۹۵۲ هر چهار سال یک بار برگزار شده اند. از ۱۹۶۴ والیبال در شمار بازی های المپیک قرار گرفت. والیبال ساحلی که نوعی والیبال دو نفره است در زمین ماسه ای برگزار می شود و در اوایل دهۀ ۱۹۳۰ در کالیفرنیا رواج یافت. در ۱۹۸۶ اولین دور بازی های قهرمانی والیبال ساحلی جهان با نظارت «اف آی وی بی» در برزیل برگزار شد و دَه سال بعد در شمار بازی های المپیک قرار گرفت.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم