واکسن
جستجوی «واکسن» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
واکسن. [ س َ ] ( فرانسوی ، اِ ) ماده آبله که از گاو گرفته به انسان تزریق می شود، نیز هر ماده ای که برای تزریق درست کرده می شود. ( فرهنگ نظام ). مایه. ( لغات فرهنگستان ). میکروب ضعیف شده یا کشته شده امراض که به منظور ایجاد مصونیت در بدن انسان یا حیوان نسبت به مرضی مسری - خصوصاًهنگام شیوع آن مرض - با آمپول آن را در عضله تزریق کنند مانند واکسن سیاه سرفه و دیفتری یا زیر پوست تزریق شود چون واکسن وبا و التور یا با ایجاد خراش سطحی روی پوست آن را وارد بدن کنند مانند واکسن آبله.
فرهنگ معین
(سَ ) [ فر. ] (اِ. ) ماده ای که از میکروب ضعیف شده یک بیماری می گیرند و برای پیش گیری از آن بیماری به بدن انسان یا حیوان اهلی تزریق می کنند.
فرهنگ عمید
دارویی حاوی میکروب های ضعیف یا کشته شدۀ یک بیماری واگیردار که برای پیشگیری از بیماری به بدن تزریق یا به صورت خوراکی مصرف می شود، مایه.
دانشنامهٔ آزاد فارسی
واکْسَن (vaccine) (یا: مایۀ تلقیح) هر نوع آماده سازی عوامل بیماری زا، ویروس ها یا باکتری ها، به شکل تغییر یافته، برای ورود به بدن. از طریق دهان یا با تزریق زیرجلدی، و برای القای واکنش اختصاصی پادتن و تولید ایمنی دربرابر بیماری خاص به کار می رود. در ۱۷۹۶، ادوارد جنراولین بار با موفقیت کودکی را با ویروس آبلۀ گاوی مایه کوبی کرد تا موجب ایجاد ایمنی در برابر آبله شود. این روش، یعنی کوبیدن عامل ابتلا به پوست خراشیده شده، برای مایه کوبی آبله هنوز به کار می رود. کودکان معمولاً دربرابر دیفتری، کزاز، سیاه سرفه، فلج اطفال، سرخک، اوریون، سرخجه، و سل مایه کوبی می شوند.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم