وحدت اقامتگاه
معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه
- تعریف
- قاعده‌ای که طبق آن هر شخص تنها می‌تواند یک اقامتگاه قانونی داشته باشد (ماده ۱۰۰۵ قانون مدنی).
- انگلیسی
- Unity of domicile
- فرانسوی
- Unité de domicile
- آلمانی
- Einheit des Wohnsitzes
- عربی
- وحدة الموطن
- مترادف
- یگانگی اقامتگاه
- متضاد
- تعدد اقامتگاه
- اعم
- قواعد اقامتگاه
- ریشه‌شناسی
- «وحدت» از ریشه عربی «وحد» به معنای یکی بودن و «اقامتگاه» از ریشه «قوم» به معنای محل سکونت است.
جستجوی «وحدت اقامتگاه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات · در 2 سند دیده شده
معنی و توضیح
مدنی: اصلی است که بر اساس آن، هر شخص باید تنها یک اقامتگاه اصلی داشته باشد که مرکز مهم امور اوست. این اصل برای تعیین صلاحیت دادگاه‌ها و ابلاغ اوراق قضایی اهمیت دارد. مثال: با وجود داشتن خانه در دو شهر، فرد طبق اصل وحدت اقامتگاه، شهری را که مرکز کسب‌وکار اوست به عنوان اقامتگاه اصلی معرفی کرد.
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- اصل یک اقامتگاه برای هر شخص
- نوعی از
- قاعدهٔ حقوقی
- معنا
- هیچ‌کس نمی‌تواند هم‌زمان بیش از یک اقامتگاه داشته باشد
- اثر
- جلوگیری از ابهام در صلاحیت محلی، ابلاغ و اجرای تعهدات
- مفاهیم نزدیک
- اقامتگاه، تغییر اقامتگاه، مرکز مهم امور
- مقابل
- تعدد محل سکونت یا اقامت موقت
- هم‌خانواده
- وحدت، اقامتگاه، واحد
نقشهٔ روابط
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
اقامتگاه · صلاحیت دادگاه · ابلاغ · مرکز امور · اقامتگاه انتخابی
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
اسنادی که این واژه در آن‌هاست
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم