ودیعه
جستجوی «ودیعه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
قانون مدنی ماده 607: ودیعه عقدی است که به موجب آن یک نفر مال خود را به دیگری می سپارد برای آن که آن را مجانا نگاه دارد.
روابطِ واژه
ودیعه
ودیعه
- هم‌معنی نزدیک
- امانت‌سپاری
- نوعی از
- عقد جایز، امانی و مجانی
- طرف‌ها
- مودع و مستودع
- موضوع
- مال سپرده‌شده
- هدف
- نگهداری رایگان مال و رد عین آن
- اثر
- ایجاد ید امانی برای مستودع
- مفاهیم نزدیک
- امانت، عاریه، ید امانی
- مقابل
- قرض یا اجاره
- هم‌خانواده
- مودع، مستودع، ودیعه. مادهٔ ۶۰۷ قانون مدنی، ودیعه را سپردن رایگان مال به دیگری برای نگهداری تعریف می‌کند
ودیعه
- هم‌معنی نزدیک
- امانت
- نوعی از
- عقد امانی و رایگان
- تعریف
- سپردن مال به دیگری برای نگهداری رایگان
- طرف‌ها
- مودع و مستودع
- اثر
- مستودع امین است و باید مال را حفظ و در زمان لازم مسترد کند
- محدودیت
- حق استفاده از مال را ندارد، مگر با اذن
- مفاهیم نزدیک
- امانت، ید امانی، استرداد مال
- مقابل
- عاریه که اذن انتفاع می‌دهد
- هم‌خانواده
- ودیعه، مودع، مستودع. مادهٔ ۶۰۷ ودیعه را سپردن رایگان مال برای نگهداری تعریف می‌کند
ودیعه
- هم‌معنی نزدیک
- امانت‌سپاری
- نوعی از
- عقد جایز و رایگان
- معنا
- قراردادی که به موجب آن یک شخص مالی را به دیگری می‌سپارد تا آن را مجاناً نگهداری کند
- طرف‌ها
- مودع و مستودع یا امین
- اثر
- امین باید مال را در حدود قرارداد و عرف حفظ و در زمان مقتضی به صاحب آن بازگرداند
- مفاهیم نزدیک
- ید امانی، امین، رد عین
- مقابل
- عاریه که برای استفادهٔ رایگان است
- هم‌خانواده
- ودیعه، امانت، استیداع. مادهٔ ۶۰۷ قانون مدنی ودیعه را سپردن مال برای نگهداری رایگان تعریف می‌کند
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
عاریه (مفاهیم نزدیک) · امانت (مفاهیم نزدیک) · عقد جایز (نمونه‌ها) · مودع (مفاهیم نزدیک) · مودع (هم‌خانواده) · مستودع (مفاهیم نزدیک) · تخلیهٔ عین مستأجره (مفاهیم نزدیک) · قانون روابط موجر و مستأجر ۱۳۷۶ (مفاهیم نزدیک) · دستور تخلیه (مفاهیم نزدیک) · ودیعهٔ اجاره (هم‌خانواده) · استرداد ودیعه (مفاهیم نزدیک) · استرداد ودیعه (هم‌خانواده) · تودیع ودیعه (هم‌خانواده) · مستودع (هم‌خانواده) · استرداد مال ودیعه (مفاهیم نزدیک) · استرداد مال ودیعه (هم‌خانواده) · امین (مفاهیم نزدیک) · قبول در ودیعه (هم‌خانواده) · رد مال امانی (هم‌خانواده)
نام‌های دیگر
زیرمجموعه‌ها و اقسام
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
امین · مال اموال · قبض · استرداد · تعدی و تفریط
ترکیب‌های ثبت‌شده
استرداد ودیعه · تودیع ودیعه · استرداد مال ودیعه · قبول در ودیعه
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
تعریف
وَدیعه یا سِپُرده نوعی امانت در قالب قراردادی است که در آن شخصی مال خود را نزد دیگری می‌سپارد تا او به طور رایگان از آن نگاهداری کند. ودیعه‌گذار در اصطلاح مودِع و گیرندهٔ ودیعه مُستودَع نامیده می‌شود. فقیهان امامیه (و برخی فقهای عامه) ودیعه را «اِستِنابِه در حفظ مال» نامیده‌اند که به معنی نایب [جانشین] قراردادن «امین» از سوی مالک برای حفظ مال است. تفاوت ودیعه با عقدهای نیابی دیگر این است که وظیفه متعهد فقط حفظ مال است، به همین جهت آن را امانت خاص نامیده‌اند. دلیل قرآنی ودیعه در آیه ۵۸ سوره نساء آمده است: «خداوند فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبشان برگردانید.». ودیعه عقدی جایز است و دو طرف هرگاه بخواهند می‌توانند آن را برهم زنند. برای وقوع عقد ودیعه گفتن صریح موضوع لازم نیست. بلکه کافیست قرائن نشان دهد یا عرف حکم کند که تعهد به نگهداری قصد طرفین از سپردن مال بوده، چنان‌که در هنگام تحویل البسه و اتومبیل و لوازم دیگر در مهمان‌سراها، رستوران‌ها، پارکینگ‌ها، حمام‌های عمومی و اماکن عمومی دیگر لفظ یا نوشته‌ای ردوبدل نمی‌شود ولی عرف آن را «تعهد به نگهداری از مال» می‌داند.
منبع: ویکی‌پدیا — ودیعه (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم