پایداری مالی

تعریف

پایداری مالی (به انگلیسی: Fiscal sustainability) یا پایداری مالی عمومی، توانایی یک دولت برای حفظ هزینه‌های جاری، مالیات و دیگر سیاست‌های خود در درازمدت بدون تهدید توان پرداخت بدهی‌های دولت یا پرداخت نشدن برخی از بدهی‌ها یا هزینه‌های وعده‌داده‌شده است. هیچ اجماعی میان اقتصاددانان دربارهٔ تعریف عملیاتی دقیقی برای پایداری مالی وجود ندارد، بلکه مطالعات مختلف از تعاریف خود، اغلب مشابه، استفاده می‌کنند. با این حال، کمیسیون اروپا پایداری مالی عمومی را این‌گونه تعریف می‌کند: توانایی یک دولت برای حفظ هزینه‌های جاری، مالیات و دیگر سیاست‌های خود در درازمدت بدون تهدید توان پرداخت بدهی‌های دولت یا بدون پرداخت نشدن برخی از بدهی‌ها یا هزینه‌های وعده‌داده‌شدهٔ دولت. بسیاری از کشورها و مؤسسات پژوهشی گزارش‌هایی را منتشر کرده‌اند که پایداری سیاست‌های مالی را بر اساس پیش‌بینی‌های بلندمدت مالی عمومی کشور ارزیابی می‌کنند (به عنوان مثال، به و مراجعه کنید). این ارزیابی‌ها تلاش می‌کنند تا تعیین کنند که آیا تعدیل سیاست‌های مالی جاری برای سازگاری درآمدهای پیش‌بینی‌شده با هزینه‌های پیش‌بینی‌شده لازم است یا خیر. اندازهٔ تعدیل مورد نیاز با معیارهایی مانند شکاف مالی ارائه می‌شود. در کارهای تجربی، پایداری مالی ضعیف و قوی از هم متمایز می‌شوند. تفاوت‌ها هم به تکنیک‌های اقتصادسنجی به‌کاررفته برای بررسی و هم به متغیرهای درگیر آن‌ها مربوط می‌شوند.

منبع: ویکی‌پدیا — پایداری مالی (CC BY-SA 4.0)