کاشف
جستجوی «کاشف» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 674: هرکس يا هرعاملی که خفا و ابهام امر موجودی را بر طرف نموده وآنرا ازحالت خفاء بحالت ظهور در آورد او را کاشف آن چیزگویند. این لغت دراصطلاحات زیر بکار رفته است الف- کاشف درباب عقود و ایقاعات به چیزی گویند که قصد انشاء را ظاهر می‌نماید چنانکه به ایجاب یا قبول» کاشف (یعنی کاشف از قصد انشاء) گویند. (ماده ۱۹۱ ق- م) کاشف درغیر عقود وایقاعات هم وجود دارد ولی (فقط کاشف از قصد است (نه قصد انشاء) مانند کاشف از قصد اخبار اقرار کننده (ماده ۱۲۶۱-۱۲۶۰ ق - م. ب- کاشف در مقابل ناقل در باب عقد فضولی و وصیت تملیکی ونحو آن چنانکه گویند: اجازه مالک درعقد فضولی کاشف است (بنظر بعضی) و ناقل است بنظر بعضی دیگرء یا قبول موصی له در وصیت تملیکی ناقل است (بنظر بعضی) و کاشف است (بنظر بعضی). در این مورد مراد از کاشف.
نام‌های دیگر
زیرمجموعه‌ها و اقسام
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
قانون معادن · قانون مدنی · حق‌الکشف · مالکیت · اموال عمومی
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
تعریف
کشف یا یافتار، به شناسایی چیزی گویند که تا آن زمان وجود دارد اما هنوز ناشناخته مانده‌است. برای مثال، یک سرزمین، یک جرم آسمانی، یک جانور، گیاه یا کانی، همین‌طور قواعد و قوانین در حیطهٔ علوم مختلف. کشف می‌تواند بر خلاف اختراع که عمدیست، اتفاقی صورت بگیرد. از جملهٔ کشف‌های بزرگ، می‌توان به کشف قاره آمریکا، کشف رادیوم، و کشف شکافت هسته‌ای اشاره کرد. در بسیاری موارد می‌توان یافته‌هایی را مشاهده نمود که تا آن موقع کسی به آن توجه ننموده، و یا به ماهیت آن پی نبرده‌است. کشف می‌تواند اتفاقی یا ارگانیزیشن شده باشد.
منبع: ویکی‌پدیا — کشف (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم