۴-۱ ۴-۱ — صفحهٔ 65

⚠ خوانشِ ماشینی (OCR) — سندِ رسمی همان تصویر است. ۴-۱ مشخصه‌های مکانیکی مصالح و سامانه‌های سازه‌ای ۴-۱- مشخصه‌های مکانیکی مصالح و سامانه‌های سازه‌ای ۱-۴-۱- کلیات طراحی سازه‌ها در برابر انفجارء مستلزم آگاهی از ویژگی‌های دینامیکی مصالح است. مصالح تحت بارگذاری دینامیکی, افزایش مقاومتی از خود نشان می‌دهند که به طور قابل ملاحظه‌ای مقاوست سازه‌ای را افزایش می‌دهد. 4۰ سازه‌ها برای جذب انرژی, انفجاری, وارد محدودة تغییر شکل‌های فرا ارتجاعی می‌شوند. بدین‌رو مصالح ساز دار ت کافی و سامانه‌های سازه ای باید دارای رفتار فرا ارتجاعی و شکل‌پذیری مناسب باشن این فصل به آن پرداخته شده است. حوزه شمول این فصل مطابق جدول ۲-۱-۲۱-الف می‌با 4 ۲-۳۴-۱- پاسخ استاتیکی- پاسخ یز بارهای رایج؛ نظیر بار باد و بارهای قائم, با آهن ارد می‌شوند که زمان تداوم بسیار بزرگتر از زمان تناوب سازه را دارا هستند. در بارهای انفجاری, اعمال بار و افزایش تنش در پسیا (درحف چند ده میلی‌ثانیه) اتفاق می‌افتد. اين بارها به صورت آنی و گذرا هستند و زطان تداوم آن اکثر گرد بسیار کوتاه‌تر از زمان تناوب سازه می‌باشد. در طراحی انفجاری, پذیرش تسلیم اعضا (از جنبه‌ی اقتصادی) ضروری ا: چنانکه عضوء وارد محدوده فرا ارتجاعی می‌شود. جذب انرژی انفجار با ایجاد تعادل بین انرْرّی انفجار در مقابل انرژی کرنشی عضو ادامه می‌یاید. مقدار انرژی کرنشی قابل جذب توسط سازه, تابعی از ویژگی‌های مکانیکی مصالح, جزییات‌بندی اعضا (شکل‌پذیری) و مقدار تغییرشکل‌های خمیری مجاز می‌باشد. سازه باید بتواند در محدوده ارتجاعیء فرا ارتجاعی و یا سایر مکانیزم‌های میرایی انرژی حاصل از انفجار را جذب و مستهلک ‏ نماید. کتک سک که ات ی سک سم ۵۱