۱-۷ ۱-۷ — صفحهٔ 19

⚠ خوانشِ ماشینی (OCR) — سندِ رسمی همان تصویر است. ۱-۷ کلیات ۱-۱-۷ هدف هدف این مبحث تعیین حداقل ضوابط و مقررات برای طراحی رُئوتکنیکی ساختمان‌ها است» به طوری که ایمنی کافی در ساختمان‌ها تأمین شود و شرایط بهره‌برداری مطلوب در طول عمر آن‌ها حفظ گردد. ۲-۱-۷ دامنه کاربرد رعایت ضوابط و مقررات این مبحث در کلیه ساختمان‌ها و سازه‌های موضوع مقررات ملی ساخختمان الرامی است. ابتیه فنی مانند پل‌هاء سدها و سازه نیروگاه‌ها مشمول مقررات این مبحث نمی‌شوند ولی رعایت آن‌ها به صورت غیرالزامی توصیه می‌شوه. ۳-۱-۷ تعاریف ۱-۳-۱-۷ پی: به مجموعه بخش‌هایی از سازه و زمین در تماس با آن اطلاق می‌شود که انتقال بار بین سازه و زمین متاسب از طریق آن صورت می‌گیرد. پی‌ها عمدتأربه سه گروه اصلی زیر تقسیم می‌شوند: الف- پی‌های سطحی: به پی‌هایی گفته می‌شود که در عمق ,کم و نردیک سطح زمین (عمق پی (1) کمتر از سه برابر عرض پی (13) ۳يٌ ) ساخته می‌شوند. این پی‌ها شاملیة بی‌های منفرد» نواری» شبکه‌ای و گسترده ب- پی‌های عمیق یا شمع‌ها: به پی‌هایی گفته می‌شود که نسبت عمققرارگیری به کوچکترین بعد افقی آن‌ها از ۱۰ تجاوز کند (ظ ). این پی‌ها شامل انواع شمم‌هاء دیوارک‌ها و دیوارهای جداکننده می‌شوند. پی‌های عمیق در ساختمان‌ها معمولاً به وسیله یک سازه میانی» که کلاهک یا سرشمع نامیده می‌شودء بارهای سازه را به زمین منتقل می‌نمایند. پ- پی‌های نیمه‌عمیق: به پی‌هایی گفته می‌شود که در حدفاصل بین پی‌های سطحی و پی‌های عمیق قرار دارند. پی‌های صندوقه‌ای معمولاً در این گروه قرار دارند. ۲-۳-۱-۷ خاکریزی مهندسی: به خحاکریزی گفته می‌شود که در حین ساخت» تراکم و سایر مشخصات خاک کتترل می‌شود و می‌تواند بخشی از پی ساختمان در نظر گرفته شود. ۸