۱-۳-۱-۷ ۱-۳-۱-۷ — صفحهٔ 21

⚠ خوانشِ ماشینی (OCR) — سندِ رسمی همان تصویر است. ۱-۳-۱-۷ ساختمان‌های با اهمیت کم متوسط. زیاد و خیلی زیاد: این تعاریف عیناً طبق تعاریف به کار برده‌شده در استاندارد ۲۸۰۰ است. ۶-۱-۷ روش‌های طراحی استفاده از روش‌های طراحی تنش مجازء» روش ضرایب بار و مقاومت و روش عملکردی در این مقررات مجاز می‌باشد و طراح می‌تواند هر یک از این روش‌ها را انتخاب کند. ۱-۶-۱-۷ روش تنش مجاز: در این روش بارهایی که در مبحث ششم مقررات ملی ساختمان آورده شده است با ضریب عمدتاً یک در محاسبات نیرو لحاظ می‌شوند و بار وارده بر خاک محاسبه می‌گردد. سپس با اعمال ضریب اطمینان متاسب تتش مجاز خاک محاسبه و طراحیانجام می‌شود. برای محاسبه نشستء بارهای وارده عمدتاً با ضریب یک در نظر گرفته می‌شود و نشست«محاسبهاشنده باید از نشست مجاز کمتر باشد. ۲-۶-۱-۷ روش ضرایب بار وامقاومت (710للن): در این روش دو ضریب ایمنی برای بار و مقاوشت به طور جداگانه در محاسبات حالات حدی مقاومت و بهره‌برداری استفاده می‌شود. ۱-۲-4-۷ حالت حدی مقاومت: اولین مجموعه ضرایب ایمتی در این روش اعمال ضرایب افزایش پار است«و مقدار آن بستگی به میزان عدم اطمیتان در برآورد مقدار بار دارد. ضرایب فوق با استفاده ازامبحث,ششم مقررات ملی ساختمان تعیین می‌شوند. دومین مجموعه ضرایب کاهشی برای تقلیل مقاومت مصالح است و مقدار آن بستگی به عدم اطمیتان موجود در کیفیت مصالح, نحوه اجرا و دقت دارد. مقادیر ضرایب افزایش بار و تقلیل مقاومت بر حسب مورد در فصل‌های مختلف این مبحث آمده است. ۲-۲-4-۱-۷ حالت حدی بهره‌پرداری: طراحی در حالت حدی بهره‌برداری اغلب جهت کنترل نشست و تغییرشکل‌ها به کار می‌رود و در آن هر دو ضرایب کاهش مقاومت و افزایش بار متناسباً برای بهره‌برداری در نظر گرفته می‌شود. ۱۳