ص67 صفحهٔ 67

⚠ خوانشِ ماشینی (OCR) — سندِ رسمی همان تصویر است. رو وا نسبت لاغری در دیوار از تقسیم ارتفاع موثر بر عرض (ضخامت) موثر و یا تقسیم طول موثر بر عرض موثر هر کدام که بیشتر است. به دست می‌آید. در دیوارهای سازه‌ای غیرمسلح, نسبت لاغری نباید از ۱۷ بیشتر شود. در دیوارهای سازه‌ای مسلح» این نسبت به مقادیر جدول ۱-۳-۸ محدود می‌شود. جدول ۱-۳-۸ حداکثر نسبت لاغری در دیوارهای سازه‌ای مسلح [ فراطداضای [ ساترست مسا ب) کنترل نسبت لاغری در ستون نسبت لاغری در ستون از تقسیم ارتفاع مور ستون بر عرض موّثر در هر امتدادء هر کدام که بیشتر است. به‌دست می‌آید. در ستون‌های غیرمسلح, نسبت لاغری نباید از ۱۵ بیشتر باشد. در ستون‌های مسلح» این نسبت به عدد ۲۰ محدود می‌شود. در محاسبات باید حداکثر خروج از مرکزیتی معادل با ۱۰ درصد بعد ستون در هر امتداد در نظر گرفت. ۶-۴-۳-۸ تکیه‌گاه دیوار تکیه‌گاه جانبی را می‌توان بوسیله دیوارهای متقاطعء ستون‌هاء پشت‌بندها و یا کلاف‌های قائم که با فاصله افقی,معیتی از یکدایگر اقرار گرفته: باشند یا بوسیله پی» کف‌هاه: سقفته/تیرها یا کلاف‌های 7 افقی که بطور عمودی دارای فاصله معینی باشندء تأمین کرد. در صورتی که از تیر به‌عنوان تکیه‌گاه جانبی استفاده شودء فاصله آزاد بین تیرها یا کلاف‌ها نباید از ۳۲ برابر حداقل عرض مساحت ناحیه فشاری بیشتر باشد. توضیج: منظور از ناحیه فشاری, ناحیه‌ای از مقطع عضو است که تحت خمش در فشار قرار می‌گیرد. عرض این ناحیه در بنایی غیرمسلح, نصف عرض موثر دیوار و در بنایی مسلح» چنان‌چه میلگردها در وسط مقطع قرار داشته باشند» تقریبا یک‌چهارم عرض موثر دیوار می‌باشد. ۵۱