رأی دیوان عدالت اداری ۴۲ — ۱۳۷۸/۰۲/۲۵

با مذکور محلی را پلمب کرده ،باشند درخواست دستور موقت در عنایت به ماده 100 قانون شهرداری و تبصره های آن و اصول و دیوان عدالت اداری دایر بر برداشتن پلمب با عنایت به تبصره 4 قواعد حاکم بر کیفیت رسیدگی به ادعای تخلّفات ساختمانی در آیین نامه اجرایی قانون الحاق 5 تبصره به مواد 15 ، 18 و 19 کمیسیون های بدو ی و تجدیدنظر ماده 100 قانون ،شهرداری قانون دیوان عدالت اداری مصوّب 1372 قابل استماع نخواهد بود . دادنامه شماره 373 مورخ 31 / 04 / 1376 شعبه نوزدهم ،دیوان در مع ذلک چنانچه چنین دستور موقتی صادر شده ،باشد جز اجرای پرو نده 75 / 1243 مبنی بر لزو م رسیدگی و تحقیق پیرامون محل آن راه دیگری به نظر نمی رسد و با ابلاغ آن به ،شهرداری آن و موقعیت ملک از حیث احراز و قوع آن در داخل یا خارج از اداره مکلّف به اجرای دستور موقت می باشد . فَک خودسرانه پلمب محدو ده شهر و تشخیص قدمت ساختمان و تعیین جریمه بر از ناحیه ذی نفع، قبل از اجرای دستور ،موقت عمل مجرمانه بوده مبنای ارزش معاملاتی زمان و قوع ،تخلّف موافق اصول و موازین و مشمول قانون مجازات اسلامی خواهد بود . قانونی تشخیص داده می شود . این رأی به استناد قسمت اخیر ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۴۷۵ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.