رأی دیوان عدالت اداری ۷۲ — ۱۳۸۰/۰۳/۰۶

علیه طبق ماده ( 10) قانون صدور چک مصوّب 1355 که بر اساس قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوّب 1372 شماره یافته است . آن به ( 11 ) تغییر یافته ، منظور از دارنده چک در مقام طرح شکایت - ماده 3 مصوّب 11 / 08 / 1372: به موجب ماده 1 « قانون اصلاح کیفری شخصی است که برای اولین بار چک را به بانک ار ائه داده است و حکم مقرر در این ماده در باب الزام بانک محال علیه موادی از قانون صدور چک » مصوّب 02 / 06 / 1386 ، عبارت به قید هویت کامل و دقیق و تاریخ مراجعه شخص مزبور به بانک « صادرکننده چک باید در تاریخ صدور معادل مبلغ چک در بانک و صدور گواهی عدم پرداخت و همچنین عدم جواز طرح شکایت محال علیه محل ( نقد یا اعتبار قابل استفاده ) داشته باشد » به کیفری از طرف کسی که چک پس از برگشت ( جز در موارد عبارت « صادرکننده چک باید در تاریخ مندرج در آن معادل مبلغ قهری ) به او منتقل شده مفید ممنو عیت صدور گواهی عدم مذکور محال در بانک ع لیه وجه نقد داشته باشد » تغییر یافته است . ،پرداخت مجدد و مکرر است بنابراین مفاد بخشنامه نب / 901 رویّه قضایی مورخ 19 / 12 / 1379 بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مبنی منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۶۹۵ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.