نظر مشورتی ۷/۱۶۳۶ — ۱۳۹۱/۰۸/۰۹

1 - منظور از « یذ نفع » در تبصره 1 ماده 9 قانون افزا یش بهره ور ی بخش کشاورز ی و منابع طب یعی مصوّب 1389 ، هر کس ی است که با ادعا ی ملاک یّت و ب ه عنوان مدع ی حق به تشخ یص منابع طب یعی و مستثن یات ماده 2 قانون مل ی شدن جنگل ی اعتراض و دادخواه ی می کند و با ید ثابت کند که اوالً ملک مورد ّتصر ف و ی جنگل و مرتع ن یست و ثان ًیا دل یل ملاک یّت خود را به ملک مورد تصرف ارائه دهد که ب یع نامه عاد ی ن یز یم تواند باشد و توجهاً به تبصره 4 ماده واحده قانون تع یین تکل یف اراض ی اختلاف ی موضوع اجرا ی ماده 56 قانون جنگل ها و مراتع مصوّب 1367 ثابت نما ید که تا تار یخ 26 / 12 / 1365 ّمتصر ف ملک مورد بحث بوده و از آن بهره بردار ی نموده است، بخش کشاورز ی و منابع طب یعی خارج بوده و ر أی صادره توسط قاض ی ه،یأت قاب ل اعتراض در دادگاه عموم ی حقوق ی محل وقوع ملک است . منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۱۰۲۶ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.