نظر مشورتی ۷/۵۷۰ — ۱۳۹۳/۰۳/۱۲

باتوجّه به بند ( الف ) مندرج در عقدنامه های چاپی، در صورتی که به امضاء زوجین رسیده ،باشد چنانچه طلاق ناشی از تخلّف زن از وظایف همسری یا سوءاخلاق و رفتار وی نباشد، زوج مکلّف است تا نصف دارایی خود را که در طول زناشویی به دست آورده است یا معادل آن را، بلاعوض به زوجه بپردازد . منظور از نصف دارایی که زوج در طول زناشویی به دست آورده، آن مقدار از دارایی موجود است که زوج به طور مستقیم یا غیرمستقیم از فعالیت خود کسب کرده است، بنابراین اوّالً تعیین این مبلغ شامل دارایی هایی نمی شود که زوج قبل از زناشویی ب ه دست آورده است و ثانیّاً مبلغ مذکور شامل افزایش دارایی هایی، از قبیل ارث، وصیّت و هبه که نصیب زوج می ،شود تقاضای صدور اجراییه به منظور اجرای تعهّدات مالی ( مانند مهریّه ) و یا غیرمالی ( مثل حضانت ) را وفق مفاد گواهی عدم امکان سازش از دادگاه صادر کننده آن بنماید . تصریح ذیل ماده 29 قانون حمایت خانواده 1391 به این امر راجع به امور ،مالی صرفا از این جهت است که در این ،ماده ثبت طلاق موکول به تأدیّه حقوقی مالی زوجه شده است و متعاقب آن اعلام شده که هر گاه زن بدون دریافت حقوق ،مذکور به ثبت طلاق رضایت ،دهد می تواند پس از ثبت طلاق برای دریافت این حقوق از طریق اجرای احکام دادگستری مطابق مقرّرات مربوط اقدام ،کند بنابراین به معنای انحصار حکم ( امکان صدور اجراییه ) به حقوق مالی نمی باشد . منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۱۰۵۹ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.