نظر مشورتی ۷/۱۱۴۰ — ۱۳۹۳/۰۵/۱۸

1 و 2 - اعمال شرط ضمن عقد مشعر بر تنصیف دارایی زوج با تعیین اجرت المثل ایّام زندگی مشترک زوجه قابل جمع است و هریک دارای مبنا و منشاء علی حدّه میباشد . تنصیف ،دارایی شرطی است که به عنوان بند « الف » درعقدنامه های چاپی جمهوری اسلامی ایران آمده و در صورت امضای آن توسّط ،زوجین همان گونه که اشاره ،شد به عنوان شرط ضمن عقد محسوب می،شود در حالی که اجرت المثل زوجه بر اساس تبصره الحاقی مصوّب 1385 به ماده 336 قانون مدنی و با تحقّق شرایط مندرج در آن تعیین می شود و ارتباطی به نحوه رفتار زوجه هم ندارد . 3 - از نظر قابلیّت جمع تنصیف دارایی با اجرت،المثل بین ماده واحده قانون اصلاح مقرّرات مربوط به طلاق مصوّب 1370 مجلس شورای اسلامی و 1371 مجمع تشخیص مصلحت نظام و قانون حمایت خانواده مصوّب 1391 مغایرتی وجود ندارد . 4 - شرط اعمال تنصیف دارایی زوج با توجّه به بند « الف » مندرج در متن چاپی عقدنامه،ها این است که طلاق به درخواست زوجه نبوده و ناشی از تخلّف مشارٌالیها از وظایف زناشویی نباشد . بدیهی است عیوب جسمانی زوجه که می تواند ناشی از بیماری یا یک عارضه طبیعی و غیرارادی ،باشد مانع منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۱۰۶۰ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.