رأی دیوان عدالت اداری ۲۰۷ — ۱۳۸۹/۰۶/۰۱

نهادها مصوّب 15 / 12 / 1370 مجمع تشخیص مصلحت نظام در اولا، تعرارض در آرا ی شعرب سوم و پنجم دیروان عدالت اداریً خصوص جواز ثبت اراضی موضوع این قانون به نام دولت من ًحصراّ احرراز گردید . ثانیا، نظر به اینکه ماده 9 قانون زم ین شهری در موارد مصر ح در بندهای ( الف ) و ( ب ) و اینکه تبصره های 7 و مصوّب 22 / 06 / 1366 ، در شهرهایی اجرا می شود که نامشان د ر 8 ماده 9 قانون زمین شهری ناظر به اراضی مورد نیاز د ولت و فهرست پیوست قانون درج شده باشد و شهر آباده در آن ف هرست شهرداری ها به منظور اجرای طرح های مصوّب بوده، اطلاق ب ند قرار ندارد، اقدامات تملکی در اجرای ماد ه قانونی صدر الذکر و 5 ماده 19 آیین نامه اجرایی قانون زمین شهری مصوّب 1371 که تبصره 6 ،ذیل آن در شهر مذکور فاقد وجاهت قانونی است لذا در خصوص مورد، ترتیب دیگری نیز معین کرده است، خلاف رأی شعبه سوم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 1512 مورخ مصرحات قانون در این باب و خارج از حدود اختیارات قو ه مجریه 26 / 08 / 1386 ، در حدی که متضمن مطلب فوق می باشد صحیح در وضع مقرّرات دولتی تشخیص داده می شود و به استناد ق سمت و موافق مقرّرات تشخیص می گردد . این رأی به استناد بن د 2 ماده دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می شود . 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوا ن و سایر منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۸۵۰ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.