نظر مشورتی ۷/۹۱۶ — ۱۳۹۷/۱۲/۱۳

مقرّراتی که صحبت از 30 درصد اراضی می نماید مربوط به مصوبه مورخ 03 / 10 / 1369 شورای عالی شهرسازی و معماری ایران است که مقرارت خاص خود را دارد و برای استفاده از مزایای ورود به محدوده خدماتی شهر و کسب اجازه قطعه بندی و تفکیک و ساختمان سازی تصویب شده و فقط مازاد بر 1000 مترمربع زمین مشمول آن می شود . سایر دستورالعمل ها از جمله دستورالعمل ماده 14 قانون زمین شهری مصوّب 01 / 09 / 1374 که توسط وزارت راه و شهرسازی تصویب شده ،است در غیر مواردی که به موجب دادنامه شماره 346 مورخ 23 / 10 / 1380 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ابطال شده ،است به اعتبار خود باقی می باشد . بنابراین تبصره 3 و 4 ماده 101 اصلاحی قانون ،شهرداری مطلبی جدای از مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری بوده و به ترتیبی که در مقرّرات آن ذکر شد قابل اجراست و کلیه اراضی حاصل از اجرای تبصره های 3 و 4 الحاقی ماده صد و یک متعلق به شهرداری است . - از نظر 3387 /7 - 09 / 02 / 1398 :2 و 3 - تفک کی اراض ی توسط ملاک ای ملاک نی مشمول مقرّرات حاکم بر زمان تفک یک است؛ بد نی توض حی که چنانچه تفک یکی در حاکمّتی زمان ماده 101 قانون شهردار ی مصوّب 1334 ( قبل از اصلاح ماده قانون ی مذکور ) صورت گرفته باشد، مقرّرات ماده 101 قانون شهردار ی مصوّب حق شهرداری برای اخذ قدرالسهم ،شهرداری موضوع ماده واحده صدرالذکر به اعتبار و قوت خود باقی است . منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۴۸۹ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.