نظر مشورتی ۷/۳۲۷۴ — ۱۳۹۸/۰۷/۱۰

1 و 2 - هرگاه دادگاه رأی تقاضا مکلف است رأی داور را از حیث جهات مذکور در این ماده بررسی داور را غیرقابل اجرا بداند، نمی تواند ًصرفا دستور بایگانی کردن و تصمیم مقتضی مبنی بر قابل اجرا نبودن رأی اتخاذ نماید . ،ًثانیا درخواست را صادر کند؛ بلکه باید تصمیم قضایی خود را به نحو هرگاه دادگاه رأی داور را غیر قابل اجرا بداند، نمی ًتواند صرفا مستدل و مستند به قانون اتخاذ نماید و از آن جا که برای طرفین دستور بایگانی کردن درخواست را صادر کند، بلکه باید تصمیم رأی ،داوری این تصمیم دارای آثار ،است باید به آنان ابلاغ شود . قضایی خود را به نحو مستدل و مستند به قانون اتخاذ نماید و از در خصوص قابل تجدیدنظر بودن این تصمیم هرچند ممکن است آن جا که برای طرفین رأی داوری، ،این تصمیم دارای آثار است با توجه به ملاک ماده 175 قانون اجرای احکام مدنی 1356 این باید به آنان ابلاغ شود . در خصوص قابل تجدیدنظر بودن این تصمیم قابل تجدیدنظر دانسته شود، اما به لحاظ اصل قطعی تصمیم هرچند ممکن است با توجه به ملاک ماده 175 قانون بودن آرا ی دادگاه های عمومی مذکور در ماده 330 قانون آیین اجرای احکام مدنی مصوّب 1356 این تصمیم قابل تجدیدنظر دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوّب 1379 دانسته شود، اما به لحاظ اصل قطعی بودن آرا ی دادگاه های و عدم احصاء تصمیم مذکور در ماده 332 این ،قانون باید معتقد عمومی مذکور در ماده 330 قانون آیین دادرسی دادگاه های رسیدگی به قطعی بودن آن بود ... منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۷۴۹ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.