رأی شعبه ۲۶۱۶ شعبهٔ ۳۳ — ۱۳۷۱/۰۹/۲۳

نظر به این که بانو « ف » مدعی وصیّت و بانو « غ » ،منکر آن است طبق حدیث شریف البیّنه علی ،المدعی و الیمین علی من انکر چون مدعی توانسته برای اثبات ادعای خود دلیل و بیّنه اقامه نماید باید منکر خانم « غ » قسم یاد کند چون به مفاد حدیث مذکور توجّه نشده و بدون احالف و تحلیف منکر مبادرت به صدور حکم به ردّ دعوی خواهان نموده ان د لذا حکم دادگاه موجّه نیست عادی دانست و نیز چون مطابق ماده 291 قانون امور حسبی وصیّتی معتبر است و در مراجع رسمی پذیرفته می شود که به ترتیب مذکور در فصل ششم قانون امور حسبی تنظیم شده باشد، بنابراین چون وصیّت نامه مزبور به ترتیب مقرّر در قانون امور حسبی تنظیم نشده، لذا در مراجع رسمی پذیرفته نمی شود مگر این که طبق ماده 291 قانون یاد شده اشخاص ذی نفع در بهّ ترکه منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۲ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.