رأی شعبه ۴۷ شعبهٔ ۲۵ — ۱۳۷۹/۰۱/۲۸

ارسال سه اظهارنامه برای مطالبه اجور معوّقه و درخواست تخلیه به علّت عدم پرداخت اجاره های مطالبه شده، مستأجر را از ارفاق مقرّر در بند ( 9 ) ماده 14 قانون روابط موجر و مستأجر سال 1356 محروم نمی نماید و بنابراین در صورت پرداخت اجور معوّقه به اضا فه صدی بیست قبل از صدور حکم قطعی، حکم به تخلیه صادر فروش آن بدون اذن مالکین از مصادیق بارز تعدّی موضوع ماده 925 ق انون مدنی است و با عنایت به این که مدافعات خواندگان به ویژه خوانده ردیف اوّل مبنی بر اخذ مجوّز از شهرداری برای تقسیم، مؤثّر در مقام نیست زیرا ارتباطی با اذن مالکین ندارد و احترام به حقّ مالکیت توجهاً به آیه مبارکه « الناس مسلطون علی اموالهم » است، صدور اذن مالکین را می طلبد . بنا به مراتب و با احراز تخلّف مستأجر ( خوانده اول ) در عین مستأجره با استناد به بند ( 8 ) ماده 14 قانون روابط موجر و مستأجر، حکم به تخلیه عین مستأجره صادر و اعلام می گردد . منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۱ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.