رأی ۲۷۶۱ — ۱۳۱۸/۰۴/۲۳

⚠ بخشِ این رأی در فهرستِ کتاب به‌طورِ خودکار قطعی نشد. هیأت عمومی دادگاه عالی دالیل مثبته تلقی نماید اما از مفهوم ماده 302 آیین دادرسی مدنی انتظامی قضات : مدعی علیه، مدعی تأدیه دین خود گردیده و به [ ماده 210 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب ( در دفتر مدعی که در عرض حال نیز خود را تاجر معرفی کرده استناد امور مدنی ) مصوّب 1379 ] که به دادگاه این اختیار را تفویض نموده و یک نفر از شهود خود مدعی هم که برای اثبات اصالت نموده استفاده نمی شود که در هر مورد ولو دعوی متکی به دالیل ورقه مدرکیه آورده بوده نیز مدعی را دارای دفاتر تجارتی معرفی و مدارک معتبر و اوضاع و احوال دیگر باشد به صرف این که دفاتر کرده، عدم توجه حاکم دادگاه به این قسمت و مبادرتش به صدور ت جارتی ارائه نشده دادگاه این امر را دلیل مثبت اظهار طرف قرار حکم بر علیه مدعی علیه، بدون خواستن دفتر مدعی و تکمیل دهد، بلکه در موارد عدم ابراز دفاتر تجارتی به دادگاه اجازه داده رسیدگی، تخلّف است . شده که در مقام تشخیص حق و بررسی دالیل و اوضاع و احوال ،موجود در پرونده هرگاه عدم ابراز دفاتر را مؤثر در مقام دانست آن وقت آن را از جم له دالیل مثبته اظهار طرف تلقی نماید .... منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۷ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.