نظر مشورتی ۷/۴۱۵۲ — ۱۳۷۰/۰۸/۲۲
هر چند بر اساس مقررات كلي و ماده 2 قانون افراز و فروش... تصميمات مسؤول ثبت كه قابل اعتراض باشد بايد به اشخاص ذي نفع ابلاغ گردد لكن با التفات به ماده 6 آيين نامه اجرايي قانون مذكور و عبارت «درصورتي كه ملك قابل افراز اعلام شود» چنين به نظر مي رسد در مواردي كه ملك قابل افراز تشخيص داده نمي شود نيازي به اعلام مراتب به ساير مالكين نباشد و معترض به تصميم مسؤول ثبت در مورد رد تقاضا يا كسي كه درخواست فروش را به لحاظ عدم امكان افراز ملك مي نمايد با تقديم دادخواست به مرجع صالح دادگاه حقوقي به طرفيت مالكين ديگر و پيوست نمودن مدارك دعوي سايرين را در جريان رسيدگي به دعوي افراز و تصميمات متخذه قرار مي دهد و منظور از تصميم قطعي مذكور در ماده چهارم اين است كه مدت و مهلت اعتراض به تصميم مورد نظر منقضي شده باشد.
منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۳۵۵ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.