نظر مشورتی ۷/۱۲۶۸۲ — ۱۳۷۱/۱۲/۰۹
سؤال: آيا گواهينامه هاي رانندگي كه در كشورهاي ديگر صادر شده در ايران براي رانندگي معتبر است؟
نظريه اداره كل حقوقي قوه قضاييه
به موجب ماده 41 كنوانسيون عبور و مرور در جاده ها(*) مصوب 8 نوامبر 1968 كه دولت ايران در سال 1354 به آن ملحق شده است گواهينامه هاي رانندگي خارجي داراي اعتبار است و نيازي به تأ ييد آن از طرف نماينده سياسي ايران در محل صدور ندارد.
* - ماده 41 قانون الحاق ايران به كنوانسيون عبور و مرور در جاده ها و كنوانسيون مربوط به علايم راه ها مصوب 26/11/1354: مدت اعتبار گواهينامه هاي رانندگي
۱ ـ گواهينامه هاي رانندگي به شرح زير مورد قبول طرف هاي متعاهد خواهد بود:
(الف) هر گواهينامه داخلي كه به زبان ملي و يا يكي از زبان هاي ملي طرف هاي متعاهد صادر شده و اگر به چنين زباني تنظيم نشده ترجمه گواهي شده آن را ضميمه داشته باشد.
(ب) هر گواهينامه داخلي كه بر طبق مفاد متمم شماره ۶ اين كنوانسيون صادر شده باشد.
(ج) هر گواهينامه بين المللي كه بر طبق مفاد متمم شماره ۷ اين كنوانسيون صادر شده و در قلمرو دولت صادركننده براي راندن وسيله نقليه مذكور در گواهينامه معتبر باشد، مشروط بر اينكه مدت اعتبار گواهينامه منقضي نشده و نيز توسط يكي از طرف هاي متعاهد و واحدهاي تابعه آن و يا سازماني كه از طرف چنين طرف متعاهدي داراي اختيار بوده صادر گرديده باشد. مقررات اين بند در مورد گواهينامه هاي آموزشي رانندگي به كار نخواهد رفت.
۲ ـ علي رغم مفاد قبلي اين ماده:
(الف) هر گاه اعتبار گواهينامه رانندگي به موجب ظهرنويسي آن موكول به اين باشد كه دارنده آن بايستي وسايل مخصوصي (مثلاً عينك) داشته و يا وسيله نقليه به علت عدم توانايي راننده بايستي مجهز به تجهيزات خاصي باشد، گواهينامه بدون رعايت شرايط مذكور معتبر نخواهد بود.
(ب) طرف هاي متعاهد مي توانند گواهينامه رانندگي اشخاصي را كه كمتر از ۱۸ سال داشته باشند در قلمرو كشورشان معتبر ندانند.
(ج) طرف هاي متعاهد مي توانند گواهينامه هاي رانندگي افراد كمتر از ۲۱ سال را براي رانندگي وسايل نقليه موتوري و يا وسايل نقليه مركب و يا وسايل نقليه طبقات E، D، C مذكور در متمم هاي شماره ۶ و ۷ اين كنوانسيون را، در قلمرو كشورشان معتبر ندانند.
۳ ـ طرف هاي متعاهد تعهد مي نمايند كه گواهينامه هاي رانندگي داخلي و بين المللي مذكور در بند ۱(الف) و (ب) و (ج) اين ماده را بدون اطمينان از توانايي و سلامتي جسماني راننده صادر نخواهند نمود.
۴ ـ به منظور اجراي بند ۱ و قسمت ج بند ۲ اين ماده:
(الف) ـ يك وسيله نقليه موتوري طبقه (B) مذكور در متمم هاي شماره ۶ و ۷ اين كنوانسيون را مي توان به يك يدك سبك متصل نمود. همچنين ممكن است وسيله نقليه مذكور را به يك يدكي كه حداكثر وزن مجاز آن ۷۵۰ كيلوگرم بيشتر بوده از وزن بدون بار وسيله نقليه موتوري تجاوز ننمايد متصل نموده و اين فقط در موردي است كه حداكثر وزن مجاز وسيله نقليه مركب در حال اتصال از ۳۵۰۰ كيلوگرم تجاوز ننمايد.
(ب) ـ يك وسيله نقليه طبقه (C) و (D) مذكور در متمم هاي شماره ۶ و ۷ اين كنوانسيون را مي توان به يك يدك سبك متصل نموده بدون اينكه وسيله نقليه مركبي كه در نتيجه اتصال اين دو حاصل شده از طبقات (C) و (D) خارج شده باشد.
۵ ـ گواهينامه بين المللي بايستي براي كساني كه داراي گواهينامه داخلي بوده صادر و براي صدور آن حداقل شرايط مذكور در اين كنوانسيون رعايت گردد.
شماره گواهينامه داخلي بايستي در گواهينامه بين المللي ذكر گرديده و گواهينامه بين المللي پس از انقضاي مدت گواهينامه داخلي مربوطه معتبر نخواهد بود.
۶ ـ مقررات اين ماده طرف هاي متعاهد را ملزم نمي سازد كه:
(الف) اعتبار گواهينامه هاي بين المللي و يا داخلي صادره در سرزمين طرف متعاهد ديگر را براي افرادي كه مسكن عادي آن ها در تاريخ صدور گواهينامه در قلمرو كشورشان بوده و يا پس از صدور گواهينامه به آن كشور منتقل شده بپذيرند.
(ب) و يا گواهينامه هاي صادره براي افرادي كه مسكن عادي آن ها در تاريخ صدور در كشور صادركننده نبوده و يا پس از صدور مسكن عادي آن ها به كشور ديگري منتقل شده باشد بپذيرند.
منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۲۷۳ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.