نظر مشورتی ۷/۵۵۴ — ۱۳۷۳/۰۲/۰۱

هرچند در قانون استخدام کشوری و یا قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و قانون کار به طور صریح از انواع مزایا اسم برده نشده ولی از مجموع مواد ( 41 ، 43 ، 71 ، 136) و تبصره های « 4 و 6 » ماد ه ( 137 ) قانون استخدام کشوری چنین برمی آید که از مجموع دریافت های مستخدم، آنچه که مربوط به کار و فعالیت بیشتر از حد تکلیف و وظا ی ف قانونی است مانند اضافه کار، حق تدریس، حق تألیف و غیره و همچنین وجوهی که از وزارتخانه یا سازمان مربوطه علاوه بر دریافتی های ماها نه مستخدم مانند پاداش و عیدی و کمک خواربار و غیره به او می پردازند جزء مزایای مستمر یا غیرمستمر نبوده و در نتیجه مشمول مقرّرات ماده ( 96 ) قانون اجرای احکام مدنی مصوّب 1356 نیست، بقیه دریافتی های مستخدم که مربوط به پست سازمانی او است از جمله فوق العاده شغل، فوق العاده خارج از مرکز یا کشور، بدی آب و هوا، صعوبت کار یا شیفت و غیره مشمول مقرّرات ماده ( 96) قانون اجرای احکام مدنی بود، ثلث و ربع آن بدون توجه به این که بابت نفقه وجهی می پردازند یا نه، باید فقط یک چهارم از حقوق و مزایا کم شود . در مورد مهریه نیز به ترتیب فوق عمل می شود . منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۷۳۱ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.