حضانت

حضانت ، یعنی ولایت ، سرپرستی، تربیت ، نگهداری و مراقبت از صغیر ، در واقع به محافظت و تربیت صغیر، حضانت گویند. حضانت، مربوط به حفاظت و تربیت جسمی و مادی طفل است. حق حضانت، امتیازی است طبیعی که از دیرباز وجود داشته، و ابدی هم خواهد بود، و حق، متضمن ایجاد سلطه، برای ذیحق است. پدر و مادر طفل، باید در امر حضانت وی، با یکدیگر مشارکت نمایند. حضانت در حقیقت یکی از حقوق و تکالیف زوجین پس از نکاح و بچه دار شدن است، البته در حقوق ایران، جنبه تکلیفی بودن این حق، که بیشتر شامل نگهداری جسمی از کودک می‌باشد، مورد توجه قرار گرفته‌ است. و نمی‌توان آنان را از اعمال آن منع نمود؛ منبع: حقوق خانواده در ترجمه لمعه شامل نکاح- طلاق- ظهار- ایلاء- لعان (متون فقه جلد دوم)، اندیشه‌های حقوقی، 1391 · حقوق خانواده (در قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران) (با اصلاحات)، سمت، 1388 · بررسی تطبیقی فقهی و حقوقی قرارداد استفاده از رحم جایگزین، مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1388 · حقوق مدنی خانواده (جلد دوم) (اولاد، روابط پدر و مادر و فرزندان نسب)، شرکت سهامی انتشار، 1385 · قواعد فقه بخش مدنی (جلد دوم) (مالکیت و مسئولیت)، مرکز نشر علوم اسلامی، 1389 · شرح قانون مدنی (جلد دوم)، گنج دانش، 1387 · دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (اشخاص و اموال)، میزان، 1389 · حقوق مدنی (جلد پنجم) خانواده، انتشار، 1390