حقوق حیوانات: حق آزار ندیدن

چنانکه پیش تر اشاره شد، بسیاری از حقوق و احکام چارپایان و جانداران، می‌تواند بر ناپسند بودن، یا حرام بودن آزردن آن‌ها استوار باشد. در این قسمت از بحث، نخست به یادکرد فرازهایی از سخنان فقیهان و سپس به نقل پاره‌ای از روایات که می‌تواند مستند این حق باشند، می‌پردازیم. ولایجوز سلخ الذبیحة الاّ بعد بردها. فان سُلِختْ قبل ان تَبرد او سلخ شیء منها لم یحل اکله.) سر بریدن حیوان در حالی که حیوان دیگر به او نگاه می‌کند، روا نیست و پوست کندن حیوان روا نیست، مگر پس از این‌که سرد شود. بنابراین، اگر همه حیوان یا بخشی از آن را پیش از سرد شدن، پوست بکند، خوردن آن حلال نیست. زیرا به نظر وی، این کار می‌تواند مصداق و نمونه عذاب و شکنجه بیننده باشد. … بر حیوان بیش از توان آن بار نکند و در راه رفتن به بیش از توان، واندارد. این شخص را نسبت به من مهربان قرار ده! مرفوعه یعقوب بن سالم : (قال امیرالمؤمنین(ع): قال رسول الله(ص): لایرتدف ثلاثة على دابة فان احدهم ملعون.) امیرالمؤمنین (ع) فرمود: پیامبر (ص) فرمود: سه نفر در ردیف هم بر یک حیوان سوار نشوند؛ زیرا (در این صورت) یکی از ایشان از رحمت خدا به دور خواهد بود. (عن ابراهیم بن على, عن ابیه, قال: حججت مع على بن الحسین فالتاثت علیه الناقة فى سیرها فأشار الیها بالقضیب, ثم قال: آه! لولا القصاص وردّ یده عنها.) ابراهیم بن علی از پدرش نقل می‌کند: با علی بن حسین (ع) به سفر حج می‌رفتم. شتر ایشان، در راه رفتن کندی کرد. حضرت با چوب دستی به آن حیوان اشاره کرد. سپس فرمود: آه، اگر قصاص در کار نبود (او را می‌زدم) و دست خود را از او برگرداند. ظاهر این روایت دلالت می‌کند، زدن چارپایان می‌تواند قصاص را در پی داشته باشد که خوب است این امر، در جای خود بررسی شود. منبع: النهایه، ج۱، ص۵۸۴ · ج۳، ص۲۰۶ · ج۳۶، ص۱۳۷ · ج۱، ص۳۰۷ · ج۱۶، ص۲۵۸، باب ۷، ح۱، ابواب الذبایح · ج۱۶، ص۲۵۸، باب۸، ح۱، ابواب الذبایح · ج۸، ص۳۵۰، باب۹، ح۱ · ج۸، ص۳۵۱، باب۹، ح۳ · ج۸، ص۳۶۳، باب۱۹، ح۳ · باب۱۰، ح۱۵، ج۸، ص۳۵۴