اظهارنامه ثبتی — تعاریف مذکور برای معرفی اظهارنامه ثبتی و

در این مبحث باید اظهارنامه ثبتی را که قبول آن از طرف مرجع اداری تأثیر بسیار مهمی در فرآیند ثبت ملک دارد بیشتر مورد دقت و بررسی قرار دهیم. در قانون ثبت و آیین نامه آن تعریفی از اظهارنامه ثبتی نشده است و به نظر می رسد برای شناخت آن بایستی به عمومات قانون و تعاریف استادان و نویسندگان مراجعه کرد. برخی از استادان اظهارنامه ثبتی را عبارت از برگ رس رسمی ویژه ای دانسته اند که دارای شکل و فصول مخصوصی است که به موجب آن متصرف به عنوان مالکیت و یا به عنوان وقفیت و یا به عنوان خالصه اصالتاً و یا به نمایندگی از طرف غیر اقدام به درخواست ثبت ملک می کند. پاره ای از نویسندگان اظهارنامه ثبتی را فرم مخصوصی معرفی کرده اند که متقاضیان ثبت بعد از شماره گذاری املاک آن را تکمیل و امضاء و ضمیمه اصول مدارک مالکیت می کنند و به اداره ثبت محل تحویل می دهند و به این طریق درخواست ثبت می نمایند. جعفری لنگرودی دکتر … ثبت جلد اول ثبت املاک همان منبع صفحة ۲۶. اسکافی نادر - فرهنگ ثبتی نشر میزان و نشر دادگستر چاپ اول ۱۳۷۷، صفحه ۳۴. عده دیگری از نویسندگان معتقدند اظهارنامه ثبتی برگی است که دارای مشخصات مالک و ملک مورد درخواست است و ب. ت. ب. مدارک و اطلاعات ارائه شده توسط متقاضی به وسیله نماینده ثبت تکمیل می شود و پس از امضای رئیس اداره ثبت و نماینده تنظیم کننده آن و متقاضی، در ردیف مربوطه در دفتر ثبت اظهارنامه ها، به ثبت می رسد برخی از استادان حقوق ثبت نیز برآنند که اظهارنامه ثبتی برگ مخصوصی است که سازمان ثبت کشور چاپ کرده و در اختیار متقاضیان ثبت املاک قرار می دهد و گفته اند این مرحله در واقع همان مرحله توزیع اظهارنامه است و آن گاه که متقاضی با راهنمایی نماینده ثبت آن را تکمیل و مدارک مالکیت خود را ضمیمه کرده و به اداره ثبت تسلیم می کند، مرحله برگشت اظهارنامه محقق میشود. بنا بر تعاریف مذکور میتوان اظهارنامه ثبتی را مدرک و مستند رسمی مخصوصی دانست که سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تهیه می کند و در اختیار ادارات ثبت تابع قرار می دهد تا با رعایت دقیق و کامل قوانین و آیین نامه ها و بخشنامه های مربوطه نسبت به قبول تقاضای ثبت املاک از اشخاص حقیقی و حقوقی اقدام نماینده چنین مدرک و مستندی، سند رسمی - در مفهوم عام - محسوب می شود. بر اساس دستور مقرر در ماده ۲۲ اصلاحی آیین نامه قانون ثبت، اظهارنامه ثبتی باید حاوی مشخصات سجلی متقاضی ثبت مشتمل بر نام و نام خانوادگی نام پدر شماره شناسنامه یا کد ملی، محل صدور شناسنامه سمت دهنده اظهارنامه نسبت به ملک مورد تقاضا محل اقامت و همچنین تابعیت متقاضی ثبت مقدار و نوع و حدود و مشخصات و اجزاء و متعلقات ملک مورد تقاضا و نیز محل وقوع ملک آن بر مبنای حوزه ثبتی بخش یا روستا و نیز پلاک اصلی و فرعی و همچنین نشانی پستی آن شامل خیابان کوچه پلاک شهرداری و بهای ملک در تاریخ تقاضای ثبت طبق قیمت منطقه بندی باشد. تعاریف مذکور برای معرفی اظهارنامه ثبتی و آنچه که باید در آن مرقوم شود، به طور کلی افاده معنی میکند. اما اهمیت اظهارنامه ثبتی اقتضاء می نماید تا تعریفی جامع تر و مانع تر از آنچه گفته شد، داشته باشد. پیش از هر مطلب باید توجه داشت که اظهارنامه ثبتی با سایر اظهارنامه های مرقوم در دیگر قوانین و مقررات متفاوت است. واژه اظهارنامه - به مفهوم عام - در حقوق عبارت از برگه ای قانونی است که به وسیله آن اشخاص میتوانند حق ادعایی خود را از مدعی علیه مطالبه کنند و یا اظهارات و ادعاهای خ. ر. ب. اطلاع طرف مقابل برسانند. مبنای قانونی اظهارنامه در حقوق ایران ماده ۷۰۹ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸ بوده نجفی ایرج - حقوق ثبت ثبت املاک همان منبع، صفحه ۱۳. صالحی، حمید - حقوق ثبت اسناد و املاک در ایران همان منبع، صفحة ۴۸. که در قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، به ماده ۱۵۶ تغییر یافته است.