نکته ۱

نکته ۱: دلیل وسیله اثبات دعوا و یا دفاع است در دعوی حقوقی بار اثبات ادعا بر دوش مدعی بار اثبات دفاع بر دوش مدعی علیه قرار دارد. لذا خواهان جهت اثبات ادعای خود و خوانده جهت دفاع خود باید ادله اثباتی را وفق قانون آیین دادرسی ارائه نماید. دادگاه با التفات به لزوم رعایت اصل بی طرفی، از کسب دلیل جهت اصحاب دعوی منع شده است . قاعده بر منع تحصیل دلیل توسط دادگاه است . در مواردی مانند اختیار دادگاه جهت انجام هر اقدامی جهت کشف واقع و توسل دادگاه به ماده ۱۹۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی، باید به نحوی عمل کند که قاعده منع تحصیل دلیل را مخدوش نسازد. حالا اگر مدعی در زمان طرح پرونده دلایلی را جهت اثبات ادعا ارائه نمود و دادگاه با ارزیابی ادله ابرازی حکم بر رد دعوی خواهان صادر و حکم قطعی گردید، سوالی که متبادر به ذهن می شود آن است که آیا خواهان با ادله دیگری غیر از آنچه سابقا ارائه نموده، می تواند مجددا طرح دعوا نماید یا خیر؟ اگر مبادرت به اقامه دعوی با ارائه دلایل جدیدی نمود، وخوانده ایراد امر مختومه را نمود و یا دادگاه متوجه شد که نسبت به همین دعوا و خواسته ولی با ارائه دلیل دیگری قبلا به موضوع رسیدگی شده و طی حکم قطعی دعوی خواهان رد گردیده، آیا موضوع اعتبار امر قضاوت شده را دارد و یا خیر؟ در پاسخ دو حالت را می توان در نظر گرفت: یکی آن که خواهان در زمان طرح دعوی سابق و فرآیند رسیدگی به آن تا قطعیت حکم صادره، به دلایلی که در طرح مجدد همان دعوی مردود شده قبلی، استناد می نماید، دسترسی نداشته و یا بی اطلاع بوده و مورد کتمان بوده اند، که در این خصوص فقط می تواند در مهلت بیست روز پس از دسترسی و اطلاع از وجود دلایل جدید بر طبق مقررات اعاده دادرسی رسیدگی مجدد را خواستار شود و حالت دیگر آنکه: