مطالبه خسارت وارده به محصولات و زمین زراعی به طرفیت اداره محیط زیست

مطالبه خسارت وارده به محصولات و زمین زراعی به طرفیت اداره محیط زیست خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1391/10/04 در استان آذربایجان غربی برگزار شد، موضوع اصلی بررسی امکان مطالبه خسارت ناشی از حمله گرازهای وحشی به محصولات و زمین‌های زراعی بود، که طرفیت آن سازمان محیط زیست قرار داشت. پرسش مطرح شده این بود که آیا مالکان زمین‌ها می‌توانند به این سازمان دادخواست داده و خسارت وارده را مطالبه کنند و آیا در صورت اقامه دعوی، می‌توان سازمان محیط زیست را به پرداخت خسارت محکوم کرد. هیات عالی با استناد به مفهوم تقصیر به این نتیجه رسید که اگر ماموران سازمان در انجام وظایف قانونی خود کوتاهی کنند و موجب ورود جانوران وحشی به مزارع شوند، مسئولیت خواهند داشت. همچنین، نظر اتفاقی بر این نکته تاکید داشت که بر اساس ماده 1 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست و ماده 9 قانون شکار و صید، حفاظت از جانوران وحشی و پیشگیری از خسارات ناشی از ورود آنها به مزارع، از وظایف اصلی سازمان محیط زیست است. بنابراین، طرح دعوی علیه این سازمان قانونی تلقی شده و در صورت اثبات خسارت، این سازمان موظف به پرداخت آن خواهد بود. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1391/10/04 برگزار شده توسط: استان آذربایجان غربی/ شهر ارومیه موضوع مطالبه خسارت وارده به محصولات و زمین زراعی به طرفیت اداره محیط زیست پرسش آیا در صورت حمله گرازهای وحشی به زمین زراعی و باغات افراد و ایجاد خسارت، صاحبان زمین‌ها و افراد ذی‌نفع می‌توانند د. ب. ط. سازمان محیط زیست مربوطه طرح و مطالبه خسارت وارده به محصولات و زمین زراعی و باغات خود بنمایند؟ و در صورت اقامه دعوی، ایا می‌‌‌توان سازمان محیط زیست را محکوم به پرداخت خسارت وارده نمود؟ نظر هیئت عالی علی‌رغم این‌که در نظر اتفاقی با فرض عدم تقصیر سازمان حفاظت‌کننده جانوران وحشی، به عدم مسئولیت اظهارنظر شده؛ به نظر می‌رسد ب. ت. ب. مفهوم تقصیر که عبارتست از تعدی یا تفریط؛ چنان‌چه مأموران ذی‌ربط در انجام وظیفه قانونی خود کوتاهی و موجب نفوذ جانوران وحشی به مزارع و باغات اشخاص شوند، مقصر محسوب و این مفهوم از قسمت اخیر ماده 9 اصلاحی قانون صید و شکار نیز به نحوی مستفاد می‌شود که سازمان مذکور موظف است جهت پیشگیری از خسارات نسبت به محصورکردن ایستگاه‌های حفاظت‌شده جانوران وحشی اقدام کند و لذا عدم اقدام به این امر، تقصیر محسوب و موجب مسئولیت خواهد بود. در نتیجه نظر اتفاقی ابرازی در خصوص پرداخت خسارت مربوط در محل اعتبارات قابل تأیید است. نظر اتفاقی به موجب ماده 1 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب 28/3/53 و ماده 1، بند پ ماده 6 و قسمت اخیر ماده 9 قانون شکار و صید، حفاظت و نگهداری از حیوانات وحشی از وظایف اصلی سازمان محیط زیست است. این حفاظت حتی جانوران را در برابر گرسنگی و غیره شامل می‌شود. محصور نمودن زیست‌گاه‌های حفاظت شده جانوران وحشی جهت پیشگیری از ورود خسارت نیز، باز از وظایف آن سازمان است. لذا با رعایت ماده 1 و 2 از قانون مسئولیت مدنی و صراحت ماده 9 قانون شکار و صید، طرح دعوا به‌طرفیت سازمان محیط زیست قانونی است و در صورت ورود خسارت از ناحیه جانوران وحشی به افراد آن سازمان به پرداخت خسارت وارده محکوم می‌شود.