Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
آئين نامه ايمني معادن مصوب 1379,12,10 با اصلاحات و الحاقات بعدي فصل اول – تعاريف ۱- مسئول معدن يا سرپرست معدن: شخصي است كه توسط دارندة پروانة عمليات به اين سمت منصوب مي شود و مسئوليت كلية عمليات معدن را بعهده دارد. ۲- مسئول فني : طبق مادة ۶۶ آئين نامة اجرايي قانون معادن مسئول فني عمليات كسي است كه ادارة كلية امور فني معدن بعهدة اوست و توسط دارندة پروانة عمليات از ميان افراد واجد شرايط انتخاب و به وزارت معادن و فلزات معرفي مي شود و طبق مادة ۶۵ آئين نامه اجرائي ضوابط و حدود صلاحيت مسئولين فني معادن تا تصويب و ابلاغ قانون نظام مهندسي معدن توسط وزارت معادن و فلزات تعيين مي شود. ۳- مسئول ايمني: مسئول ايمني هر معدن نظارت بر ايمني عمليات معدن را بعهده داشته توسط مسئول يا سرپرست معدن به اين سمت منصوب مي شود. طبق مادة ۶۵ آئين نامة اجرايي قانون معادن ضوابط و حدود صلاحيت مسئول ايمني از طريق وزارت كار و اموراجتماعي با هماهنگي وزارت معادن و فلزات تعيين مي شود. جانشين مسئول ايمني نيز تابع همين شرايط است. ۴- مهندس …: شخصي است كه طبق مادة ۶۹ آئين نامة اجرايي قانون معادن تعيين مي شود و از طرف وزارت معادن و فلزات مأمور نظارت و كنترل عمليات معدني است. ۵- پروانة اكتشاف – پروانة بهره برداري: طبق مواد مندرج در قانون معادن و آئين نامة اجرايي آن تعريف مي شود. ۶- تونل: حفاري زيرزميني افقي يا تقريباً افقي است. ۷- تونل شيب دار: تونل هايي كه تا حدود ۱۸ درجه شيب داشته باشند. ۸- چاه مايل: حفاري مايلي كه به سطح زمين راه داشته و داراي شيب بين ۱۸ درجه تا ۹۰ درجه باشد و براي باربري مورد استفاده قرار مي گيرد. ۹- چاه يا چاه قائم: حفاري قائم يا با شيب ۹۰ درجه است كه به سطح زمين راه داشته باشد و معمولاً براي باربري مورد استفاده قرار مي گيرد. ۱۰- دوبل: حفاري زيرزميني شيب دار و با سطح مقطع نسبتاً كوچك كه معمولاً به طرف بالا حفاري مي شود و براي منظورهاي مختلف مورد استفاده قرار مي گيرد. ۱۱- پذيرگاه: محل توقف، بارگيري و تخلية واگنها و انجام وظايف مختلف زيرزميني كه معمولاً در محل ارتباط با چاه قائم يا چاه مايل در زيرزمين احداث مي شود. ۱۲- گالري – راهرو: انواع حفاريهاي زيرزميني و معمولاً با طول زياد است. ۱۳- راه مورَب: به انواع راهروهاي شيب دار راه مورب گفته مي شود. ۱۴- بونكر: محلي براي تخليه و انباشت سنگ مي باشد . ۱۵- چال: سوراخي كه در سنگ براي قراردادن مادة منفجره حفر مي شود. ۱۶- خرجگذاري: قراردادن مواد منفجره در داخل چال است. ۱۷- فشنگ: به هر قطعة مادة منفجرة جامد (معمولاً انواع ديناميت) گفته مي شود. ۱۸- آتشبازي: به عمليات خرجگذاري و انفجار مواد منفجره براي تخريب سنگ آتشبازي گفته مي شود. ۱۹- آتشبار: شخصي كه مسئوليت عمليات آتشباري را بعهده دارد. ۲۰- مواد ناريه – مواد منفجره: موادي كه قابليت انفجار داشته و در معدن براي تخريب سنگ مورد استفاده قرار مي گيرد. ۲۱- گاز ذغال: گازي كه در كانارهاي ذغالسنگ همراه با ساير هيدروكربورها وجود دارد و عمدتاً از متان تشكيل شده است. اين گاز چنانچه به نسبت معيني با هوا مخلوط شود قابليت انفجار پيدا مي كند. ۲۲- كلية تجهيزات، دستگاهها و ماشين آلات معدني كه در اين آئين نامه از آنها نام برده شده: مانند شاول يا بيل مكانيكي، لودر، بلدوزر، پرفراتور، گريدر، واگن، لوكوموتيو، دستگاه گمانه زني، دستگاه سيم برش، بالابر چاه، وينچ و غيره و كليه قسمتها و قطعات آنها مطابق تعاريفي است كه در متون و كتابهاي معدني آورده شده است. فصل دوم – كليات ماده ۱ - منظور از عمليات در اين آئين نامه كليه عمليات معدني (اعم از اكتشاف يا بهره برداري و استخراج معدن) است كه در قانون معادن و آئين نامه اجرائي قانون معادن پيش بيني شده است. ماده ۲ - در كليه معادن كه داراي حداقل ۲۵ نفر كارگر باشند، مي بايست يك نفر ذيصلاح بعنوان مسئول ايمني و يك نفر بعنوان مسئول بهداشت حرفه اي باستناد آئين نامه كميته حفاظت فني و بهداشت كار تعيين گردد بديهي است در معادن كمتر از ۲۵ نفر كارگر وجود يك نفر مسئول ايمني ضروري است اما اين مسئوليت را مي توان به مسئول فني واگذار كرد كه تعيين صلاحيت وي باستناد آئين نامه فوق الذكر خواهد بود. ماده ۳ - مسئول ايمني هر معدن به عنوان ناظر و كنترل كننده عمليات و انطباق دادن معدن با بندهاي مندرج در اين آئين نامه و ديگر آئين نامه هاي مصوب شورايعالي حفاظت فني تعيين مي گردد، كه با حضور و بازرسي از معدن توصيه ها و پيشنهادهاي خود را جهت پيشگيري و رفع خطر تذكر داده و در صورت حساسيت موضوع آن را كتباً به مسئولين معدن گزارش مي نمايد و در صورت تشخيص خطر حتمي برابر مقررات اين آئين نامه تا رفع خطر نسبت به توقف عمليات در محل خطر اقدام نمايد. ماده ۴ - كليه كارگاههاي معدني اعم از سطحي يا زيرزميني لازم است در هر شيفت كاري حداقل يك بار توسط مسئول ايمني يا جانشين وي مورد بازديد قرار گيرد. ماده ۵ - قبل از شروع به كار در هر شيفت كاري مسئول ايمني معدن و يا جانشين او بايد از كارگاه مربوطه بازديد نمايد و پس از اطمينان از ايمن بودن آن به كارگران مجوز ورود داده مي شود. ماده ۶ - وزارت معادن و فلزات مي بايست رونوشت پروانه هاي اكتشاف و بهره برداري را به وزارت كار و اموراجتماعي ارسال نمايد و دارندة پروانة اكتشاف يا بهره برداري مكلف است تاريخ شروع عمليات خ. ر. ب. وزارتخانه هاي معادن و فلزات، كار و اموراجتماعي (ادارات كل كار و اموراجتماعي) اطلاع دهد. ماده ۷ - اكتشاف كننده يا بهره بردار بايد مدارك مشروحة زير را در سر معدن نگهداري كرده و براي ارائه به مهندسين ناظر وزارت معادن و فلزات و بازرسان كار وزارت كار و اموراجتماعي آماده داشته باشد. الف * پروانة اكتشاف يا پروانه بهره برداري يا كپي آنها. ب * نقشة محدوده به مقياس حداقل ۲۵۰۰۰۰ /۱ و نقشة بهره برداري به مقياس حداقل ۵۰۰۰ /۱ و براي معادني كه عمليات زيرزميني دارند، نقشه به مقياس حداقل ۱۰۰۰ /۱ از قسمت درون معدن و همچنين يك نقشه از كارگاهها و تأسيسات خارج معدن به مقياس حداقل ۵۰۰ /۱. پ * دفتر حاوي مشخصات كاركنان معدن و استخراج روزانه طبق نمونه اي كه وزارت معادن و فلزات تعيين خواهد كرد. ت * دفتر مخصوصي جهت ثبت نظرات و تذكرات و دستوراتي كه در اجراي آئين نامه هاي مربوط نسبت به طرز كار و رعايت اصول فني و حفاظت و بهداشت كار و ساير مواردي كه از طرف مهندسين ناظر وزارت معادن و فلزات و بازرسان كار وزارت كار و اموراجتماعي داده مي شود. ث * دفتر مخصوص ثبت حوادث و گزارش اقدامات معموله طبق نمونه اي كه از طرف وزارت كار و اموراجتماعي تعيين مي شود. ج * دفاتري مخصوص جهت ثبت كلية اقدامات ايمني و بهداشت كار كه به ترتيب توسط مسئول ايمني و مسئول بهداشت حرفه اي كه در اجراي آئين نامه ها و مقررات مربوطه تكميل مي گردد. چ * آئين نامة ايمني معادن و كلية آئين نامه هاي حفاظت فني و بهداشت كار مصوب شوراي عالي حفاظت فني. ماده ۸ - رعايت مفاد كلية مقررات و آئين نامه هاي مصوب شوراي عالي حفاظت فني در خصوص نكات ايمني مرتبط با لوازم، كالاها و تجهيزات معدني لازم الاجراء است. تبصره كلية سفارشات و نكات احتياطي و ايمني كه از طرف سازندگان و توليدكنندگان لوازم، كالاها و تجهيزات معدني توصيه مي شود لازم الاجراء است. ماده ۹ - تمام شاغلين در معادن زيرزميني و كارگراني كه با تغيير شغل از قسمتي به قسمت ديگر معدن منتقل مي شوند بايد با راه هاي خروجي و اضطراري معدن آشنا شده و آگاهي كامل پيدا كنند. ماده ۱۰ - ورود كليه افراد غيرشاغل در معدن منوط به كسب اجازه از سرپرست معدن يا جانشين وي مي باشد. ماده ۱۱ - ورود و كار در كارگاهها و معادن زيرزميني متروكه منوط به كسب مجوز از سرپرست معدن يا مسئول ذيربط بوده و بايد با رعايت مقررات ايمني و پس از حصول اطمينان از برقراري تهوية مناسب و سالم بودن وسايل نگهداري و عدم ريزش حفريات انجام گيرد. ماده ۱۲ - با تمهيداتي كه از طرف سرپرست معدن انجام مي گيرد، بايستي همواره تعداد و اسامي كاركناني كه در هر لحظه داخل معدن و بخصوص زير زمين بوده مشخص باشد و تا زماني كه كارگران در زيرزمين مشغول كار هستند حداقل يك نفر از مسئولين مي بايست در دفتر سرمعدن حضور داشته باشد. ماده ۱۳ - محل يا محل هاي حادثه ساز در معدن بايد بوسيلة سيم خاردار يا وسايل محصور كنندة مناسب و علائم اخباري و هشدار دهنده از محل هاي مجاور مجزا باشد بطوري كه مانع عبور اشخاص متفرقه و حيوانات گردد. ماده ۱۴ - معادن زيرزميني (به استثناي جبهه كارهاي در حال حفاري) بايد به وسيله حداقل دو راه با شرايط زير به خارج ارتباط داشته باشد. الف*راههاي مذكور در داخل معدن به هم ارتباط داشته باشد. ب* عبور افراد از هر يك از آنها به آساني ميسر باشد. پ* فاصلة بين آنها بيش از ۱۵ متر بوده و دهانة آنها زير پوشش يك ساختمان واحد نبوده و مدخل آنها در نقاط سيل گير و يا بهمن گير و مانند آن نباشد. ماده ۱۵ - كارگاه مي بايست طوري تجهيز شود كه به كسي آسيبي نرسد. چنانچه فردي مشاهده كرد نقصي در كارگاه وجود دارد كه آسيب به ديگران مي رساند بلافاصله مي بايست افراد را مطلع نموده و مراتب را به رئيس قسمت جهت رفع نقص اعلام نمايد. ماده ۱۶ - هيچ كس نمي بايست بدون اجازه به محل ممنوعه وارد شده و اين محل بايد بوسيلة تابلوي اخباري هشداردهنده مشخص شود. ماده ۱۷ - نقاط نقشه برداري شده نبايد توسط اشخاص غيرمسئول تخريب شود. ماده ۱۸ - رعايت مادة ۹۲ قانون كار جمهوري اسلامي ايران در مورد معاينات پزشكي و بهداشتي شاغلين در معدن الزامي است. ماده ۱۹ - ب. ت. ب. مادة ۹۰ قانون تأمين اجتماعي ارجاع مشاغل معدني به كاركنان جديدالاستخدام و يا كاركناني كه مي خواهند به كار جديدي گمارده شوند پس از انجام معاينات پزشكي از نظر قابليت جسماني و رواني متناسب با نوع كارهاي مرجوع ميسر است. ماده ۲۰ - استعمال دخانيات در كارگاه هاي زيرزميني ممنوع است. ماده ۲۱ - به استناد آئين نامه حفاظت و بهداشت عمومي در كارگاهها مصوب شوراي عالي حفاظت فني ورود افراد همراه با سيگار، كبريت، فندك يا هرنوع وسايل و لوازم آتش زا به معادن ذغالسنگ و ساير معادني كه خطر آتش سوزي يا انفجار داشته باشد مطلقاً ممنوع است. تبصره در اين گونه معادن همراه داشتن دوربين عكاسي يا فيلم برداري يا نظاير آنها كه چراغ فلاشر آنها از نظر جرقه حفاظت شده نيستند نيز ممنوع است. ماده ۲۲ - روشن كردن آتش در سطح زمين تا شعاع ۲۰ متري از دهانه دويل ها، چاه ها و ورودي معادن زيرزميني كه احتمال خطر آتش سوزي و انفجار داشته باشد مطلقاً ممنوع است. ماده ۲۳ - در صورت بروز حادثه يا بيماري ناشي از كار مي بايست برگه هاي مربوطه تكميل و نسخه اي از آن را به ادارات كار و اموراجتماعي، مراكز بهداشت و سازمان تأمين اجتماعي محل ارسال نمود. تبصره - برگة مربوطه به حوادث ناشي از كار از سوي وزارت كار و اموراجتماعي و برگة مربوط به بيماريهاي ناشي از كار از سوي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تهيه و به ترتيب مي بايست توسط مسئول ايمني و مسئول بهداشت حرفه اي تكميل گردد. ماده ۲۴ - به استناد آئين نامه وسايل حفاظت انفرادي مصوب شوراي عالي حفاظت فني كلية كارگران شاغل در معادن مي بايست در هنگام ورود به معدن به وسايل حفاظت فردي مناسب و بر اساس نوع و شرايط كار مجهز گردند. تبصره - كليه مفاد آئين نامه مذكور در خصوص نحوه انتخاب، بكارگيري، تعمير و تعويض وسايل مذكور الزامي است. ماده ۲۵ - به استناد فصل هشتم قانون كار جمهوري اسلامي ايران و آئين نامه حفاظت و بهداشت عمومي در كارگاهها مصوب شورايعالي حفاظت فني مي بايست تسهيلات بهداشتي و رفاهي مناسب و كافي شامل روشوئي، حمام، توالت، رختكن، محل غذاخوري و نمازخانه و غيره در محل مناسبي از سطح زمين وجود داشته باشد. فصل سوم -حفاري هاي معدني و اكتشافي ماده ۲۶ - در حفاري هاي سطحي و معادن روباز شيب موقت ديواره ها و شيب كلي آنها ب. ت. ب. خصوصيات مكانيكي سنگ ها بايد به گونه اي تعيين شود كه خطر ريزش نداشته باشد. در جبهه كارهاي فعال وقتي انتخاب شيب موقت براي پايداري كوتاه مدت مجاز است كه اطمينان كافي از عدم ريزش وجود داشته باشد. ماده ۲۷ - عبور و مرور وسايل نقليه در جاده هاي معدني مشمول مقررات عمومي مربوطه كشور مي باشد. ماده ۲۸ - در معادني كه از دستگاه سيم برش الماسه استفاده مي شود، به منظور جلوگيري از پرتاب سگمنت (دندانه هاي الماسه روي سيم برش) و يا صدمات ناشي از شلاق زدن سيم پاره شده لازم است در مسير سيم برش پوشش حفاظتي مناسب بكار گرفته شود. ماده ۲۹ - در هنگام برش، جداكردن و جابجائي بلوك هاي سنگ، استقرار ماشين آلات و افراد در پايين دست بلوك سنگ ممنوع است. ماده ۳۰ - در معادن روباز و كارگاه هاي حفاري سطحي براي جلوگيري از لغزش و سقوط كارگر، محل استقرار و عبور و مرور آنان بايد داراي عرض و شيب مناسب باشد. در غير اين صورت كارگر بايد به كمربند ايمني و طناب نجات كه به نقطه اتكاء مطمئني متصل شده باشد مجهز گردد. ماده ۳۱ - كار در سطح هنگام باد، برف يا باران شديد و احتمال وقوع رعد و برق بايد با احتياط كامل صورت گيرد. ماده ۳۲ - در حفر ترانشه براي اكتشاف و نمونه برداري بايد دقّت شود تا خطر ريزش ديواره وجود نداشته باشد و در صورت لزوم با وسايل مناسب نگهداري شود.در ترانشه ها و چاهك هايي كه به عمق بيش از ۵ /۱ متر هستند بايستي براي بالا و پائين رفتن از نردبان استفاده شود. ماده ۳۳ - در ترانشه و چاهك هايي كه خطر انباشتگي گاز وجود دارد ورود و كار افراد بايستي پس از تهويه و اطمينان از بي خطر بودن آن محل ها انجام گيرد. ماده ۳۴ - تميز كردن يا ميزان و مسطح كردن جبهة كار در معادن روباز و در اثناي كار ماشين حفاري بدون اخذ اجازه از مسئول دستگاه ممنوع است. ماده ۳۵ - دهانة چاههاي قائم بايد با در فولادي پوشانده شده و در اطراف آن نردة حفاظ نصب شود. ماده ۳۶ - دهانة چاههاي مايل و تونل هاي شيب دار بايد به درب مسدود كننده يا راه بند مجهز باشد. ماده ۳۷ - هنگام حفر چاه استفاده از سپر محافظ (سكّو) در فاصله اي كمتر از ۳۰ متر از جبهة كار الزامي است. اين سكو مي بايست علاوه بر كابل فلزي (سيم بكسل) تعليق به كمك جك هاي مكانيكي افقي به ديوارة چاه تثبيت شود. ماده ۳۸ - هنگام حفرچاه از زير سكوي كار تا جبهة كار مي توان از نردبان طنابي استفاده كرد مشروط بر آن كه طول آن از ۳۰ متر كمتر باشد. ماده ۳۹ - در تونل هاي شيب دار محل عبور افراد در تمام مسير بايد در يك سمت باشد. ماده ۴۰ - در تونل هاي افقي و شيب دار مجهز به نوار نقاله عرض راه عبور افراد مي بايست در يك طرف حداقل ۶۰ سانتيمتر و در طرف ديگر حداقل ۴۰ سانتيمتر باشد. ماده ۴۱ - در تونل هاي افقي و شيب دار كه باربري ريلي دارند بايد عرض راه عبور افراد در يك طرف حداقل ۶۰ سانتي متر باشد. ماده ۴۲ - در حفريات شيب داري كه براي عبور و مرور افراد اختصاص داده ميشود بايستي در شيب هاي مختلف به شكل زير تجهيز گردند: الف* در شيب ۱۵ -۷ درجه – دستگيره سرتاسري ب* در شيب ۳۰ -۱۵ درجه – پله هاي وسيع شيب دار و دستگيره پ* در شيب ۴۵ – ۳۰ درجه – نردبان و يا پله هاي افقي و دستگيره ت*- در شيب ۴۵ درجه و بيشتر از آن، قسمت عبور و مرور افراد بطور كلي مجزا و در اين حالت مجهز به نردبان مي گردد. ماده ۴۳ - در حفريات با شيب تند كه مجهز به نردبان شده اند بايد دقت كرد كه: الف* شيب نردبان ها از ۸۰ درجه بيشتر نباشد. ب* فاصله پايه نردبان تا ديواره نبايد كمتر از ۶۰ سانتيمتر باشد. پ* در انتهاي هر نردبان پاگردي به منظور استراحت و پيشگيري از خطرات سقوط ساخته شده باشد. ت* نردبان بايد حداقل تا يك متر بالاي پاگرد ادامه يابد و در غير اين صورت به دستگيره هاي ثابتي مجهز باشد كه امكان بالا و پائين آمدن افراد را فراهم نمايد. ث* فاصلة پاگردها از ۱۰ متر بيشتر نباشد. ماده ۴۴ - در تونل هاي شيب دار و چاه هاي مايل بايد در فاصلة حداكثر هر ۵۰ متر يك جان پناه احداث شود. در محل سوزن هاي انشعاب ريل نيز بايد جان پناه احداث شود. ماده ۴۵ - هنگام كار در سينه كارهاي تونل هاي شيب دار، كارگران بايد از خطر سقوط و افتادن واگن و ماشين آلات از بالا بطرف سينه كار محفوظ باشند. راه بند مسدود كننده عبور واگن بايد در دو نقطه يكي در دهانه تونل شيبدار و ديگري در فاصلة ۲۰ متري از محل كار كارگران نصب شود. ماده ۴۶ - در جبهة كارهاي معادن روباز و زيرزميني، بخصوص پس از آتشباري، لازم است كلية قسمتهاي سست شده (لقي ها) در جبهة كار و ديواره ها و سقف ها با دقت لق گيري شده و يا به طور مطمئني از ريزش آنها جلوگيري بعمل آيد. ورود كارگران و شروع به كار آنان در محل بايد پس از لق گيري بطور مطمئن انجام شود. ماده ۴۷ - حفاري هاي متروكه و كارگاههائي كه استخراج آنها تمام شده بايد مسدود شوند. اين عمل بايد طوري انجام گيرد كه هيچ گونه اختلالي در تهويه معدن بوجود نيايد. ماده ۴۸ - در مورد فضاي خالي شده در عمليات استخراج زيرزميني بايد امكان نشست سطح زمين و احتمال خطرات را در بيرون و يا درون معدن پيش بيني كرده و با تدابيري نظير پركردن محل استخراج و يا كنترل نشست سطح زمين و يا مانند آن از بروز خطر جلوگيري كرد. ماده ۴۹ - سنگ هاي استخراجي (كوپ ها) بايستي بطور منظم و روي بزرگترين سطح اتكاء خود انباشته شوند تا بدين وسيله از سقوط آنها و آسيب رساني به كاركنان جلوگيري شود. ماده ۵۰ - از به كار بردن طناب، زنجير، سيم بكسل و يا قلاب هائي كه معيوب و پوسيده هستند جداً خودداري شود و براي بكسل كردن ماشين آلات، بلوك هاي سنگ هاي استخراجي و غيره از سيم بكسل با مقاومت مناسب استفاده شود. ماده ۵۱ - كلية كارگران بايد به اندازة كافي از حوزه عملكرد كابل ها و طناب ها و جك ها فاصله داشته باشند. ماده ۵۲ - كارگران نبايد به هيچ وجه زير بارهاي معلق مخصوصاً كوپ هاي معلق قرار گيرند. ماده ۵۳ - لبه هاي سست و در حال ريزش و شكاف هايي كه در لبه ها بوجود آمده بايد دائماً تحت كنترل و بازرسي قرار گيرد. فصل چهارم - ماشين آلات معدني ماده ۵۴ - به استناد آئين نامه حفاظت و بهداشت عمومي در كارگاهها مصوب شورايعالي حفاظت فني، روغنكاري اجزاء متحرك ماشين آلات حفاري هنگام كار ممنوع است. ماده ۵۵ - به استناد آئين نامه ايمني كار بر روي خطوط و تجهيزات برقدار مصوب شورايعالي حفاظت فني در معادن روباز عبور ماشين حفاري از زير كابل هاي انتقال برق هنگامي مجاز است كه فاصلة بين بالاترين نقطة ماشين تا سيمهاي هادي برق از ۵ /۱ متر كمتر نباشد. تبصره - فاصلة مجاز بين بالاترين نقطة ماشين تا سيمهاي برق به ميزان ولتاژ جريان عبوري بستگي دارد. ماده ۵۶ - كلية دستگاهها و ماشين آلات در حال كار در معدن روباز بايد حسب مورد مجهز به برق گير باشند. ماده ۵۷ - به استناد آئين نامه حفاظت و بهداشت عمومي در كارگاهها مصوب شوراي عالي حفاظت فني كلية قسمتهاي متحرك و انتقال دهندة نيرو از قبيل تسمة فلكه، زنجير، چرخ دنده و امثال آن و همچنين قسمتهائي از ماشينها كه امكان ايجاد سانحه براي كارگران و يا درگيري اشياء وجود داشته باشد بايد داراي پوشش يا حفاظي مناسب و با مقاومت باشند. ماده ۵۸ - كلية ماشينها و تجهيزات معدني بايد توسط افراد ماهر و آموزش ديده بكار برده شوند. ماده ۵۹ - هنگام كار با ماشين استخراج ذغالسنگ كه با زنجير يا سيم بكسل كشيده مي شود، ورود افراد به محدودة ماشين و كار در پائين دست ماشين ممنوع است. ماده ۶۰ - استفاده از ماشينهاي با موتور احتراقي در محيط هاي آلوده به گازهاي قابل انفجار ممنوع است. ماده ۶۱ - متصدّيان دستگاههاي برقي هنگام كار بايد از وسايل حفاظت فردي مناسب شامل دستكش لاستيكي، كفش و كلاه ايمني عايق در برابر الكتريسيته استفاده كنند. ماده ۶۲ - قبل از شروع بكار هر نوع ماشين، متصدي بايد اطرافيان را از راه اندازي دستگاه آگاه نمايد. ماده ۶۳ - براي كار با پمپ هاي دستگاه حفاري اكتشافي بايد موارد زير رعايت شود: - موقعي كه پمپ روشن است، متصدي بايد از دستكش لاستيكي عايق الكتريسيته استفاده نمايد. - از سيستم اتصال به زمين تأييد شده استفاده شود. - شاسي پمپ بايد كاملاً به زمين محكم شود. ماده ۶۴ - براي كار با بيل هاي مكانيكي در معادن روباز بايد موارد زير رعايت شود: - به غير از مكانيك مجاز، مسئول ايمني و مسئول فني هيچ كس حق ندارد بدون اجازه متصدي وارد اتاقك فرمان شود. - متصدي تنها در موارد اضطراري و به مدت كوتاه و به شرط آنكه كمك خود را جايگزين نمايد مجاز به ترك ماشين در شيفت كار خود مي باشد. - هنگام توقف كار، ولو به مدت كوتاه، بايد جام و چنگك بيل پائين آورده شده و روي زمين قرار گيرد و رها كردن آن بحالت آويزان و معلق ممنوع است. - متصدّي ماشين، ضمن كار بايد چنان زمين را صاف كند كه احتياج به دوباره كاري نباشد. - انجام هرنوع حركتي و هرگونه جابجائي بيل مكانيكي از قبيل راه اندازي، حركت به جلو يا عقب، بارگيري به كاميون و غيره بايد همراه با علامت هاي صوتي مانند بوق يا زنگ يا سوت باشد و همة افرادي كه در معدن كار مي كنند بايد با علامت مربوطه آشنا باشند. ماده ۶۵ - بكارگيري جرثقيل و بازرسي فني آن مي بايست به استناد آئين نامة حفاظتي وسايل حمل و نقل و جابجا كردن مواد و اشياء در كارگاهها مصوب شورايعالي حفاظت فني انجام پذيرد. تبصره - به استناد آئين نامه فوق الذكر ظرفيت مجاز انواع جرثقيل ها بايد به وضوح بر روي آنها نوشته شده و جرثقيل مجهز به سيستم قطع كن يا آگاه كننده براي بار بيش از حد مجاز باشد. ماده ۶۶ - جام شاول (صندوقه بيل مكانيكي) در موقع كار هرگز نبايد بالاي سر افرادي كه در محل كار مي كنند چرخانده شود. ماده ۶۷ - جام شاول نبايد بالاي اطاق رانندة كاميون و كابل هاي اتصال برق حركت داده شود. ماده ۶۸ - همواره بايد كنترل كاملي بر روي بارهاي معلق وجود داشته باشد. ماده ۶۹ - شاول نبايد در فاصله كمتر از ۳ متر از خطوط برق ولتاژ بالا كار كند. ماده ۷۰ - متصدي بايد قبل از حركت جام (لودر، شاول و غيره) به اطراف و بالا به دقت نگاه كرده و اطمينان پيدا كند كه همه چيز در وضعيت خوبي قرار دارد و در هنگام بلند كردن جام و متعلقات مربوطه و قبل از حركت از فرد مسئولي كه روي زمين علامت مي دهد فرمان بگيرد. ماده ۷۱ - هرگز نبايد از وسيلة نقلية سنگين بيرون پريد. بايستي دستگيره ها و آهن هاي نصب شده براي پياده شدن را با دو دست محكم گرفته و در حالي كه صورت بطرف ماشين مي باشد پياده شد. ماده ۷۲ - جلو و عقب چرخ هاي ماشين آلات در حال توقف بايد با دقت مسدود گردد تا از حركت احتمالي آنها جلوگيري شود خصوصاً اگر اين ماشين آلات در شيب قرار گرفته باشند. ماده ۷۳ - سوار شدن افراد غيرمجاز بر لودر، گريدر، بولدوزر، شاول و غيره ممنوع بوده و هيچكس حق ندارد بر روي جام و تيغه هاي لودر، گريدر و غيره سوار شود. ماده ۷۴ - در هواي تاريك گريدرزني نزديك لبه ها و كنار ديواره هاي بلند ممنوع است. ماده ۷۵ - در ماشين آلات سنگين چرخ لاستيكي كه اجباراً بر روي لبه هاي تيز حركت مي كنند جهت جلوگيري از تركيدگي لاستيك و ايجاد شرايط نا ايمن بعدي بايد چرخها به زنجير حفاظتي مجهز شوند. ماده ۷۶ - تسطيح مواد تخليه شده در محل تخلية بار بلافاصله پس از تخلية بار ممنوع است. ماده ۷۷ - توقفگاه ماشين آلات معدني بايد به اندازة كافي از انبارهاي سوخت فاصله داشته و از نگهداري مواد قابل اشتعال مانند بنزين، گازوئيل، نفت و روغن در داخل آن خودداري شود. ماده ۷۸ - داشتن گواهينامة ويژه جهت كار با ماشين آلات متحرك مانند بيل مكانيكي، تراكتور، لودر، بولدوزر و لوكوموتيوو غيره براي متصديان اينگونه ماشينها الزامي است. ماده ۷۹ - نكات زير مي بايست به هنگام كار با دستگاههاي چال زني رعايت شود: الف* مته ها كاملاً تيز باشند. ب* دكمه هاي لباس كارگر بسته باشد. پ* براي بيرون آوردن مته از چال فقط از آچار مخصوص استفاده شود. ت* نبايد پرفراتور (دستگاه چال زني براي چالهاي با قطر كم) را بدون مته روشن كرد. ث* نبايد در صورت تا خوردگي شيلنگ دستگاه را روشن كرد. ج* تمام چال هاي حفر شده به دقت هواگيري شوند و دهانة چال هاي غيرافقي را با درپوش چوبي بطور موقت پوشاند. چ* جبهة كار در معادن قبل از شروع به كار چال زني لق گيري شود. ح* چال زني با دستگاههاي الكتريكي به كمك دستكش عايق الكتريسيته انجام شود. خ* محل استقرار واگن دريل(دستگاه چال زني ارابه اي) مسطح و شيب آن مطمئن باشد به گونه اي كه خطر لغزش يا واژگوني دستگاه وجود نداشته باشد د* در دستگاههاي چال زني برقي اتصال زمين موثر و كليد ضد انفجار ورله حفاظتي وجود داشته باشد ذ* قبل از تعمير و باز كردن قسمتهاي دستگاه برقي در سينة كار جريان برق قطع شود ر* كابلهاي دستگاه برقي در محلي قرار داده شوند كه از خطر صدمة ناشي از عبور دستگاهها يا برخورد قطعات سنگ مصون باشند ز* چال زني بايد با تزريق آب يا آب پاشي يا با استفاده از دستگاه غبارگير انجام شود بطوري كه ميزان غبار توليد شده از حد مجاز كمتر باشد فصل پنجم - نگهداري ماده ۸۰ - شبكه حفاري هاي زير زميني با توجـه به پايداري سنگـها و تغيير شكـل آنها بايستي بطور دائم بررسي و در صورت لزوم به وسائل نگهداري مناسب مجهز گردد. ماده ۸۱ - انجام حفاري هاي زيرزميني بدون داشتن مشخصات فني نگهداري از قبيل محل و نقشه كارگاه و نگهداري و مصالح بكار گرفته شده، فاصلة نصب وسايل نگهداري از يكديگر و از جبهة كار كه به تأييد مسئول فني يا سرپرست معدن نرسيده باشد ممنوع است ماده ۸۲ - وسيلة نگهداري بايد به شكلي كارگذارده شود كه بين آن با سقف و ديواره ها اتكاي كامل حاصـل شود و حفره هاي ايجاد شده كاملاً پر گردد ماده ۸۳ - كلية وسايل نگهداري نصب شده در معدن بايد داراي مقاومت و استحكام لازم باشد ماده ۸۴ - در موقع نصب، تعويـض و يا تعمـير وسايـل نگهداري بايـد احتـياط هاي لازم براي جـلوگيري از ريزش بعمل آيد ماده ۸۵ - استاد كار هر قسمت موظف است در هر نوبت كار حداقل يكبار سقف، ديوارها، راهروها و وسايل نگهداري جبهة كار خود را كاملاً بازديد و در صورت مشاهدة عيب و نقص فوراً نسبت به رفع آن اقدام نمايد. بعلاوه در پايان هر نوبت كار قبل از حصول اطمينان از استحكام كارگاه نبايد محل كار را ترك كند ماده ۸۶ - مسئولين ايمني و نظارت مجاز مي توانند در مورد تغيير وسايل نگهداري آسيب ديده و همينطور در مورد سنگهاي معلق و نااستوار سقف و جوانب گالري هائي كه بدون وسايل نگهداري پيشروي مي شوند، ضمن توقف كار سريعاً اقدامات ايمني را انجام دهند. ماده ۸۷ - مسئولين ايمني و نظارت چنانچه در محلي وسايل نگهداري را كافي و ايمن تشخيص ندهند لازم است ضمن گزارش نظر خود به مسئولين معدن براي تقويت وسايل نگهداري موضوع را تا رسيدن به نتيجة نهايي پيگيري نمايند ماده ۸۸ - بازيابي وسايل نگهداري، بايد توسط كارگران ماهر و با تجربة كافي و با نظارت مسئول ايمني معدن صورت گيرد ماده ۸۹ - بازيابي وسايل نگهداري لازم است با استفاده از وسايل و تجهيزات مناسب انجام شود و كارگران در حين بازيابي بايد در محلي مطمئن مستقر شوند ماده ۹۰ - وسايل نگهداري چاهها و همچنين كارگاهها و حفرياتي كه بطور مداوم فعال نيستند لازم است حداكثر هر دو ماه يك بار مورد بازديد و كنترل قرار گيرند. ماده ۹۱ - در كارگاه استخراج، استواري و پا برجا بودن كمر بالاي سينة كار را بايد از طريق بازديد و ضربه زدن مورد امتحان و كنترل قرار داده و در صورت مشاهده علائم خطر و شكستگي در كمر بالا و يا در سينة كار بايد به ريختن سنگ هاي معلق اقدام نموده و چوب بست مربوطه را تقويت نمايند ماده ۹۲ - ستون هاي چوبي نگهداري را بايد از پوست و گره تميز نموده و استفاده از چوب هاي با قطر كم، شكسته و يا در جا خشك شده به عنوان ستون يا جزء ديگر چوب بست كه تحت فشار طولي قرار گرفته ممنوع است ماده ۹۳ - استحكاماتي كه در اثر عمليات انفجاري، برداشت و استخراج، جابجا نمودن نقاله و يا لوله هاي هوارساني و غيره جابجا شده و يا صدمه ديده است بايد بلافاصله جايگذاري و مستحكم گردد ماده ۹۴ - در هنگام تعويض وسايل نگهداري به منظور تعويض گالري و يا تعويض چوب بعلت كهنگي و پوسيدگي آن برداشت بيش از ۲ قاب چوبي و يا فلزي در يك زمان مجاز نبوده و قبل از برداشت هر قاب نگهداري لازم است قاب هاي طرفين آن به اندازة كافي تقويت و تخته كوبي گردند ماده ۹۵ - تعويض وسايل نگهداري در محل تقاطع حفاري ها طبق مشخصات فني مربوطه كه به تأييد سرپرست معدن رسيده است و پس از آشنائي كارگران با مشخصات فني فوق و برنامه و چگونگي عمليات و با حضور مسئول ايمني انجام مي شود ماده ۹۶ - در كارگاههاي استخراج زيرزميني ب. ت. ب. احتمال نشست زمين و خطرات احتمالي طريقة كنترل سقف پس از استخراج شامل باقي گذاردن فضاي خالي يا پر كردن يا تخريب مي باشد بايد موارد زيرين بطور دقيق در طرح كارگاه استخراج مشخص شود. الف* درحالت باقي گذاردن فضاي خالي ابعاد مجاز فضاي خالي و پايه ها ب. ت. ب. مشخصات و پايداري سنگ ها بايد تعيين شود ب* در حالت پر كردن فضاي خالي شـده بايد مشخصـات مواد پركننده، روش پـركردن، فاصلـة زمانـي و طولي پركردن تا جبـهة كار استخـراجي، ميـزان تراكم مادة پركننده بايد تعيين شود پ* درحالت تخريـب لازم است گام تخريـب، طرح نگهـداري در خط تخريب، تخـريـب اجبـاري در صورت لزوم، روش برداشتن پايه ها و دستورات ايمني براي كارگران تخريب كننده به دقت مشخص شود و عمل تخريب بايد توسط كارگران مجرّب و ماهر انجام شود. فصل ششم - مواد آتشباري الف - مقررات عمومي ماده ۹۷ - آتشبار بايد دورة آموزشي لازم را گذرانده و صلاحيت وي توسط سازمانهاي مربوطه تأييد شود. ماده ۹۸ - هر آتشبـار بايد دفتر مخصوصي جهت ثبت مقدار نارية دريافتي و مصرفي داشته باشد . پس از اتمام هر دفتر، آتشبار بايد آنرا به انبار تحويل داده ودر انبار حداقل تا شش ماه نگهداري شود. ماده ۹۹ - بكار بردن باروت در معادن زيرزميني ممنوع است. ماده ۱۰۰ - قرار دادن ماده منفجره در مجاورت برف، يخ و آتش ممنوع است . ماده ۱۰۱ - بكار بردن مواد يخ زده يا فاسد ممنوع است ماده ۱۰۲ - بكار بردن فتيله اي كه حتي يك بار رطوبت به آن نفوذ كرده و يا تحت تأثير حرارت و برودت قرار گرفته و يا به نحو ديگري مشخصات فني خود را از دست داده باشد ممنوع است ماده ۱۰۳ - پيـدا شدن يا مفقود شدن مواد ناريه و دستگاه آتش كن در داخل يا خارج معدن بايد فوراً به مسئول مربوطه (استاد كار و مسئول ايمني) گزارش شود ماده ۱۰۴ - آتشبـاري فقط با خرجگذاري در چال مجاز بوده و استفاده از مواد منفجره در خارج از چال با كسب مجوز از مسئول معدن و مسئول ايمني ميسر مي باشد ماده ۱۰۵ - بـه منظور اطلاع از سالم بودن فتيله و همچنين سرعت اشتعال آن قبل از استفاده از هر صندوق بايد از آن نمونه برداري و آزمايش شود. ماده ۱۰۶ - امحاء مواد نارية فاسد مي بايست منحصراً توسط مسئولين ذيربط و با رعايت اصول ايمني مربوط به مخاطرات و آلودگي ناشي از عمليات امحاء انجام شود ماده ۱۰۷ - ب. ت. ب. نقش اصلي آب در خاموش كردن آتش لازم است در جايي كه مواد منفجرة غير امولسيوني قرار دارد جريان آب كافي وجود داشته باشد ماده ۱۰۸ - به منظور پيشگيري از سفت و خشك شدن مواد منفجره امولسيوني (مواد منفجرة مايع) بايد تا تاريخ مشخصي پس از ساخت مصرف شود بطوريكه اين مواد نبايد بيش از ۶ هفته پس از ساخته شدن در انبار نگهداري شود ب - انبارهاي مواد ناريه ماده ۱۰۹ - انبار مواد ناريه بايد طبق ضوابط و مقررات اعلام شده از طرف سازمان ذيربط و همچنين ب. ت. ب. مفاد آئين نامة مواد خطرناك و قابل اشتعال مصوب شوراي عالي حفاظت فني ساخته شود ماده ۱۱۰ - جايـگاه موقـت مواد نارية محلي است كه در آن حداكثر مصرف يك روز نگهداري مي شود . جايگاه موقت فتيله و چاشني بايد مجزا از جايگاه موقت ساير مواد ناريه بوده و فاصلة بين آنها كمتر از ۱۵ متر نباشد .اين جايگاه ها نبايد در جاهاي سرد و مرطوب، پررفت و آمد و در معرض بروز آتش سوزي و انفجار باشد. در و قفل و بست اين جايگاهها بايد كاملاً محكم بوده و بر روي درب ورودي تابلوي اخباري با عبارت « مواد ناريه » با خط خوانا نصب گردد ماده ۱۱۱ - آن مقـدار از مـواد نـارية پيش بيـني شده بـراي مصرف روزانه كه به مصرف نرسيده است، يا مواد منفجره اي كه به علت عدم نقص در عمليات انفجاري باقي مانده است بايد فقط در جايگاه موقت نگهداري شود ماده ۱۱۲ - آتشبار نبايد با همراه داشتن مواد منفجره به جايگاه موقت چاشني و همچنين با همراه داشتن چاشني به جايگاه موقت مواد منفجره وارد شود ماده ۱۱۳ - داخل انبار مواد ناريه وهمچنين محوطة اطراف آن تا فاصلة ۵۰ متري بايد از وجود كلية مواد سريع الاحتراق مانند مواد نفتي، تكه هاي پارچه، كاغذ، خار، بته و غيره پاكيزه نگهداري شود ماده ۱۱۴ - مقدار مواد نارية وارده و صادرة انبار بايد با ذكر دقيق زمان در دفتر مخصوص ثبت گردد ماده ۱۱۵ - در انبارها بايد نكات زير رعايت شود: الف* صندوق حاوي مواد ناريه طوري قرار داده شود كه فشنگ ها بصورت قائم قرار نگيرد. ب* صندوق مواد ناريه و چاشني در داخل انبار باز نشود پ* صندوق مواد ناريه و چاشني بايد به آرامي جابجا گردد و از پرتاب كردن و يا لغزاندن آن خودداري شود ت* با كفش ميخ دار نبايد وارد انبار مواد ناريه و چاشني شد ث- صندوق هاي محتوي مواد ناريه و چاشني بايد طوري روي هم چيده شوند كه ارتفاع آنها از ۲ متر يا ۵ صندوق در هر رديف بيشتر نبوده و بين هر دو رديف فضاي كافي براي تهوية مناسب وجود داشته باشد. ضمناً فاصلة رديف صندوق هاي مجاور ديوارهاي انبار با ديوار بايد حداقل ۳۰ سانتي متر باشد. صندوقهاي زيرين بايد روي الوارهاي مناسب چيده شود ج* انبار بايد به استناد آئين نامة پيشگيري و مبارزه با آتش سوزي در كارگاهها به وسايل پيشگيري درآتش سوزي مجهز گردد. ماده ۱۱۶ - به منظور پيشگـيري از بروز و گستـرش آتش، ساختمان انبار بايد به وسايل و تجهيزات اعلام و اطفاء حريق خودكار مجهز باشد ماده ۱۱۷ - درب انبار مواد ناريه بايد بطرف بيرون باز شود. ماده ۱۱۸ - نشت كارتن هاي ديناميت بايد با آب داغ تميز شود ماده ۱۱۹ - راهروهاي انبار مواد ناريه بايد با علائم اخباري شبرنگ مشخص شود ماده ۱۲۰ - به استنـاد آئين نامة حفاظت و بهداشت عمومي در كارگاهها بردن كبريت، فندك و هر وسيله اي كه بتواند توليد جرقه و شعله نمايد به انبار ممنوع است ماده ۱۲۱ - در انبـارهاي مواد ناريه فقط بايد از چراغ ايمني براي روشنائي استفاده گردد و از بكار بردن هر نوع چراغ ديگر و سيم كشي برق خودداري شود ماده ۱۲۲ - نصب گرماسنج كه حداقل و حداكثر درجة حرارت را در داخل انبار نشان دهد براي كنترل درجه حرارت ضروري مي باشد ماده ۱۲۳ - درجة حرارت انبار نبايد از ۳۰ درجه سانتي گراد بالاتر و از ۱۰ درجه سانتي گراد كمتر باشد ماده ۱۲۴ - انبـاردار مواد ناريه بايد داراي صلاحيت كافي بوده و صلاحيت وي به تأييد رسيده باشد و دورة آموزشي لازم را در مركز ذيربط گذرانده باشد ماده ۱۲۵ - ورود اشخاص غير مجاز به انبار اكيداً ممنوع است ماده ۱۲۶ - آتشبار بايد مواد منفجره و چاشني پيش بيني شده مصرف روزانه را با تسليم رسيد فقط در مقابل در انبار دريافت نمايد. ورود وي و ساير افراد به استثناء متصدي انبار به انبارهاي مواد ناريه ممنوع است ماده ۱۲۷ - بـازكردن صندوق محتوي مواد ناريه بايد حداقل در فاصلة ۵۰ متري از انبار و با وسايل مخصوص انجام شود ماده ۱۲۸ - قبل از انجام هرگونه عمليات تعميراتي در انبار مواد ناريه بايد كلية مواد موجود را به محل امني منتقل و پس از بازرسي و تميز نمودن انبار شروع به تعمير نمود پ - حمل و نقل مواد ناريه ماده ۱۲۹ - حمل و نقل مواد ناريه به معدن بايد طبق آئين نامه ارائه شده از سوي سازمان ذيربط انجام شود ماده ۱۳۰ - جابجا كردن مواد ناريه در داخل معدن و حمل آن از انبار به محل كار و نظير آن بايد تحت نظارت و با مسئوليت آتشبار انجام گيرد ماده ۱۳۱ - حمـل مواد منفجره به مقدار مورد احتياج بايد در كيسة برزنتي يا جعبة مخصوصي كه بدين منظور ساخته شده صورت گيرد. كيسه ها يا جعبه ها بايد داراي بست و قفل بوده و كليد آن بايد در اختيار آتشبار باشد. حداكثر ظرفيت هر كيسه ۱۵ كيلوگرم و حداكثر ظرفيت هر صندوق ۲۵ كيلوگرم است.حمل بيش از يك كيسه يا يك صندوق به وسيلة يك نفر ممنوع است ماده ۱۳۲ - مواد منفجره پودري يا مايع بايد توسط وسايل نقليه مخصوص حمل شود ماده ۱۳۳ - قـراردادن چاشني همراه با ماده منفجرة اصلي در يك كيسه يا يك صندوق يا يك وسيله نقليه ممنوع است ماده ۱۳۴ - قراردادن لوازم و اشياء متفرقه درون كيسة برزنتي يا جعبة محتوي مواد ناريه ممنوع است ماده ۱۳۵ - در صورت حمل مواد ناريه به وسيله لوكوموتيو در داخل معدن، قطار مربوطه بايد داراي واگن مخصوص بوده و روي آن علائم خطر نصب شود الف* حمل چاشني بوسيلة واگن حامل مواد منفجره ممنوع است ب* بغير از راننده و آتشبار و كمك او، استفادة ساير افراد از قطار حمل مواد ناريه ممنوع است پ* قطار حامل مواد ناريه بايد حداقل ۵ دقيقه با قطارهاي نفربر فاصلة زماني داشته باشد ماده ۱۳۶ - هنگام حمل مواد ناريه با وسايل حمل و نقل در چاه هاي معدني، بايد كلية مقررات مربوط به حمل افراد در چاه رعايت شود و نبايد اشخاص ديگري غير از آتشبار و كمك او از وسايل حمل و نقل مواد ناريه استفاده نمايند. حمل مواد ناريه و چاشني توأماً ممنوع است. متصدي بالابر چاه بايد قبلاً مأموران پذيرگاهي را كه محموله در آنجا تخليه مي شود مطلع نمايد ماده ۱۳۷ - در زمان رعد و برق و در خلال آن حمل و نقل مواد ناريه ممنوع است ت -آتشباري ماده ۱۳۸ - آتشباري در معدن بايد به وسيلة آتشباري كه از طرف مسئول معدن به اين سمت گمارده شده است انجام گيرد ماده ۱۳۹ - هر آتشبار مي تواند يك نفر كمك داشته باشد و ليكن مسئوليت انجام عمليات ازهر حيث بر عهدة آتشبار است تبصره - استفاده از يك نفر كمك آتشبار در معادن ذغال و زيرزميني الزامي است ماده ۱۴۰ - عمليـات آتشـباري بايد پس از اتمام عمليات حفاري و تخلية جبهة كار از كلية تجهيزات و مواد قابل اشتعال و دور كردن افراد غير مجاز از محل انجام شود ماده ۱۴۱ - حمل مواد ناريه به محلي كه كارگران هنوز مشغول چالزني هستند ممنوع است ماده ۱۴۲ - وسايلي كه ممكن است در اثر آتشباري آسيبي به آنها برسد بايد به نحو مناسبي حفاظت شوند ماده ۱۴۳ - آتشبار نبايد غير از وسايلي كه مسئول معدن اجازة استفاده از آن را داده است از وسايل ديگري براي انجام عمليات استفاده نمايد ماده ۱۴۴ - آتشباري بايد طبق طرح مصوب مورد تأييد مسئول معدن شامل نقشة قرارگيري چالها در جبهة كار، نوع مواد منفجره و چاشني، عمق- شيب و مقدار مواد منفجره و طريقة خرجگذاري هرچال، شماره تأخير چاشني ها يا ترتيب انفجار چال ها، طريقة بستن مدار در چاشني هاي الكتريكي و ساير مشخصات موردنياز براي آتشباري و با نظارت مسئول ايمني انجام گيرد ماده ۱۴۵ - چاشني گذاري فشنگها بايد فقط در محل آتشباري بلافاصله قبل از خرج گذاري صورت گيرد. ماده ۱۴۶ - در نزديكي جبهة كار بايد محل مطمئني كه در معرض ريزش سنگ نباشد براي چاشني گذاري انتخاب شود ماده ۱۴۷ - آتشبـار مجاز است فقط تعداد چالي را كه مي تواند در يك مرحله منفجر نمايد و يا ماشين آتش كن توانائي انفجار آن رادارد خرجگذاري نمايد ماده ۱۴۸ - قبل از خرجگذاري و تا لحظة انفجار تا ۳۰ متري محل آتشباري نبايد هواي فشرده آزادانه جريان داشته باشد ماده ۱۴۹ - چنانچه دو جبهة كار به فاصلة كمتر از ۱۰ متر از يكديگر قرار گرفته باشند آتشباري هم زمان آن دو جبهه ممنوع است ماده ۱۵۰ - آتشبار بايد قبل از خرجگذاري چال را كاملاً تميز نمايد و از آزاد بودن چال براي فشنگ گذاري مطمئن شود ماده ۱۵۱ - سنبـة مورد استفاده براي خرجگذاري بايد چوبي، مقاوم و كاملاً راست و صاف باشد. بكار بردن سنبه هاي فلزي ممنوع است ماده ۱۵۲ - اتصال چاشني به فتيلة اطمينان بايد منحصراً توسط انبردست مخصوص انجام گيرد ماده ۱۵۳ - طول فتيلة اطمينان بايد به اندازه اي باشد كه آتشبار بتواند پس از آتش كردن، خ. ر. ب. محل امني برساند و در هر صورت طول اين فتيله نبايد از يك متر كمتر و مقداري از فتيله كه از چال بيرون مي ماند از ۲۰ سانتي متر كمتر باشد ماده ۱۵۴ - در آتشباري با فتيله اطمينان , انفجار بيش از ۱۰ چال در يك نوبت ممنوع است ماده ۱۵۵ - آتشبار بايد طرف ديگر فتيلة اطمينان را كه به چاشني متصل مي شود، به صورت عمودي و طرفي را كه براي آتش كردن در نظر گرفته مي شود، بصورت مورّب قطع كند. ماده ۱۵۶ - در آتشباري با چاشني مي بايست چاشني ابتداء در فشنگ مادة منفجره و سپس در داخل چال قرار داده شود . در هر حال بايد حداقل يك فشنگ فعال خرجگذاري شود. ماده ۱۵۷ - خالي كردن چال خرجگذاري شده به هر علت ممنوع است. ماده ۱۵۸ - در آتشباري با چاشني معمولي در چال هاي با قطر وطول كم بايد دقت شود فشنگ ها كاملاً بهم بچسبد و فضاي خالي بين آنها باقي نماند . در چال هاي عميق معادن روباز، خرجگذاري را مي توان با استفاده از فتيلة انفجاري يا چاشني اضافي بطور منقطع انجام داد ماده ۱۵۹ - فشنگ چاشني دار بايد به آرامي و بدون وارد كردن هرگونه فشار در داخل چال قرار داده شود ماده ۱۶۰ - اتصال چاشني مي بايست با رعايت فاصلة لازم از فشنگ انجام شود و سپس چاشني در داخل فشنگ مادة منفجره قرار گيرد ماده ۱۶۱ - در كليه چال هائيكه در يك نوبت آتشباري مي شوند بايد از يك نوع چاشني الكتريكي (ساخت يك كارخانه) استفاده شود ماده ۱۶۲ - قبل از اتصال كابل هدايت برق به دستگاه آتش كن، مدار انفجار بايد توسط اهم متر آزمايش نموده و پس از حصول اطمينان از صحت مدار، سيم هاي اصلي هدايت برق را به دستگاه متصل كرد ماده ۱۶۳ - اتصال كابل هدايت برق به سيم چاشني ها و همچنين به دستگاه آتش كن منحصراً ً توسط آتشبار و پس از اتمام خرجگذاري و آزمايش مدار و دور شدن كمك آتشباران از جبهة كار انجام گيرد ماده ۱۶۴ - پس از خرجگذاري بايد چال ها را به طول معين و با موادي كه طبق طرح تعيين شده است مسدود نمود ماده ۱۶۵ - زمان و محل عمليات آتشباري بايد با اطلاع مسئول معدن و مسئول ايمني باشد ماده ۱۶۶ - آتشبار موظف است اقدامات زير را هنگام عمليات آتشباري بعمل آورد: الف* از برقراري تهويه در جبهة كارهاي زيرزميني اطمينان حاصل نمايد . ب* گل يا مواد مسدود كنندة چال ها را به اندازة كافي در اختيار داشته باشد پ* دستگاه آتش كن برقي را قبل از هر نوبت عمليات آتشباري آزمايش و نتيجه را در دفتر مخصوص ثبت نمايد ت* قبل از آتشباري از ورود اشخاص به محل عمليات جلوگيري نمايد. در معادن زيرزميني حداقل فاصلة اشخاص تا محل عمليات ۸۰ متر مي باشد ث* چند دقيقه قبل از انفجار با صداي بلند يا هر وسيله مطمئن ديگر شروع انفجار را به سايرين خبر دهد. همچنين پس از انفجار با همان وسيله خاتمه عمليات را اعلام نمايد ج* بعد از همه محل كار را ترك كند ماده ۱۶۷ - در صورتي كه آتشبار جهت حفاظت از پناهگاه خاصي استفاده مي كند، فاصلة پناهگاه تا محل آتشباري بايد حداقل ۸۰ متر باشد در معادن زيرزميني در صورت نبودن پناهگاه فاصلة آتشبار از محل آتشباري در تونل هاي مستقيم بايد حداقل ۲۰۰ متر باشد ماده ۱۶۸ - آتشبار بايد پس از حصول اطمينان از انفجار كلية چال ها و سپري شدن مدت كافي (حداقل ۱۵ دقيقه) باتفاق استادكار محل را بازديد و در صورتي كه خطري از نظر گازهاي سمي و مضر موجود نبوده و كارگاه را ايمن تشخيص دهد اجازة ادامة كار بدهد ماده ۱۶۹ - در آتشباري با تأخير انفجار در چال ها، آتشبار بايد تعداد انفجارها را بادقت شمارش نمايد. چنانچه متوجه شود كه چالي آتش نگرفته است، در آتشباري با فتيلة اطمينان پس از نيم ساعت و در آتشباري با چاشني الكتريكي پس از ۱۵ دقيقه اقدامات لازم براي از بين بردن خطر چال آتش نگرفته را آغاز نمايد. ماده ۱۷۰ - براي از بين بردن خطرات ناشي از چال آتش نگرفته بايد به ترتيب زير عمل شود: الف* از نقطه اي به فاصلة حداقل ۴۰ سانتي متر از دهانه چال آتش نگرفته و به موازات آن چال جديدي حفر و پس از خرجگذاري آن را آتش نمود ب* بارگيري سنگ هايي كه در انفجار اخير فرو ريخته مي شود بايد با حضور استاد كار انجام گيرد تا در صورتي كه فشنگ هاي منفجر نشده اي باقي مانده به جايگاه موقت نگهداري مواد تحويل گردد پ*- تا خاتمة كلية عمليات فوق، ورود ساير افرادي كه در اين مورد وظيفه اي ندارند ممنوع است ماده ۱۷۱ - آتشبار نبايد چال هاي خرجگذاري شده را رها نموده و قبل از آتشباري آنها به كار ديگري مشغول شود ماده ۱۷۲ - كلية چال هاي خرجگذاري شده بايد در يك نوبت منفجر شود ماده ۱۷۳ - حفر چال جديد در ته چال قبلي ممنوع است .استادكار موظف است اين قبيل چال ها را با قطعه چوبي مسدود نمايد ماده ۱۷۴ - چنانچه هنگام لق گيري و خاك برداري به وجود چال منفجر نشده پي برده شد و يا احتمال چال منفجر نشده وجود داشته باشد بايد بلافاصله كار متوقف و كلية افراد محل را ترك نموده و مراتب به اطلاع مسئولين رسانده شود ماده ۱۷۵ - اقدام لازم براي از بين بردن چال منفجر نشده منحصراً با نظارت آتشبار انجام شود ماده ۱۷۶ - چنانچه آتشبار نتواند براي از بين بردن چال منفجر نشده اقدام كند لازم است بلافاصله مسئول معدن يا مسئول ايمني معدن را در جريان امر قرار دهد ماده ۱۷۷ - اگر به عللي يك يا چند فشنگ چاشني گذاري شده مورد استفاده قرار نگيرد، آتشبار موظف است بلافاصله و قبل از آتش كردن چال ها، چاشني اين فشنگ ها را خارج كرده و آنها را به جايگاه موقت نگهداري مواد منتقل نمايد ماده ۱۷۸ - در حال چاشني گذاري در چال ها اگر احتمال رعد و برق وجود داشت بايد كار را تا قطع كامل رعد و برق تعطيل كرد ماده ۱۷۹ - در زمان اتصال چاشني ها به همديگر تا شعاع ۳۰ متري از محل نبايد از راديو، وسايل ترانزيستوري و كلية وسايل پخش امواج الكتريكي استفاده شود ماده ۱۸۰ - براي منفجر كردن مواد ناريه بطريق الكتريكي نبايد از سيم هاي بدون روپوش استفاده كرد. استفاده از برق شبكة معدن براي انفجار چاشني ممنوع است: ث - مقررات ويژه معان ذغالسنگ ماده ۱۸۱ - استفاده از فتيلة معمولي و فتيلة انفجاري در معادني كه در آنها گاز ذغالسنگ وجود دارد ممنوع است و آتشباري بايد فقط با چاشني الكتريكي ايمن صورت گيرد. همچنين در اين معادن استفاده از چاشني تأخيري معمولي در كارگاه هاي استخراج ممنوع است ماده ۱۸۲ - در معـادن داراي گاز ذغـال يا گرد ذغالسنگ منحصراً بايد از دستگاههاي آتش كن مخصوص اين معادن استفاده شود ماده ۱۸۳ - در موارد زير آتش كردن چال ممنوع است: الف* وقتي كه غلظت گاز ذغال در محل انفجار از يك درصد بيشتر باشد . ب* موقعي كه خطر سرايت انفجار به محل هاي متروكه و حفريات و شكستگي هايي كه در آنها گاز ذغال جمع شده موجود باشد ماده ۱۸۴ - كابل هدايت برق براي آتشباري بايد داراي روپوش عايق باشد. ماده ۱۸۵ - در معادن داراي گاز ذغال منحصراً بايد از مواد منفجره مجاز (ضد گاز ذغال) براي آتشباري در جبهة كارهاي ذغالدار استفاده شود ماده ۱۸۶ - ميزان مصرف مواد منفجره براي هر چال نبايد از مقداري كه كارخانة سازنده تعيين كرده است تجاوز نمايد. ماده ۱۸۷ - در معادن داراي گرد ذغالسنگ قبل آتش كردن چال ها بايد محوطة اطراف جبهة كار به اندازة كافي آب پاشي شود. ماده ۱۸۸ - قـبل از خرجگذاري آتشبار بايد هواي اطراف جبهة كار را تا شعاع ۳۰ متري آزمايش نمايد تا در صورتي كه عيار گاز از يك درصد تجاوز كند از خرجگذاري خودداري نموده و مراتب را به مسئول ايمني معدن اطلاع دهد ماده ۱۸۹ - چال ها بايد پس از خرجگذاري با مواد غير سوختي و غير سيليسي مسدود شوند ماده ۱۹۰ - استفاده از مواد منفجره فقط بايد بصورت فشنگ باشد. فصل هفتم - باربري در معادن الف - باربري ريلي در راه افقي. ماده ۱۹۱ - راههاي افقي باربري با راه آهن بايد داراي شيب مناسبي باشد كه حركت واگن خود به خود انجام نگيرد. ماده ۱۹۲ - حداقل فاصلة بين ديواره راهها با بدنة وسيلة نقليه نبايد در يك طرف از ۲۰ و در طرف راهرو از ۶۰ سانتي متر كمتر باشد. در تونلهاي با سطح مقطع كوچك مي توان اين فاصله را تا ۴۰ سانتي متر كاهش داد مشروط بر آن كه در فواصل هر يكصد متر جان پناه هايي با ابعاد و با ظرفيت حداقل چهار نفر احداث گردد و محل اين جان پناه ها بايد به ترتيبي علامت گذاري شود كه از دور مشخص باشند ماده ۱۹۳ - راههاي باربري بايد تميز و خالي از قطعات سنگ و ساير موانع ديگر باشد ماده ۱۹۴ - سوار شدن روي وسيلة نقليه باستثناي وسيله اي كه براي نفربري كارگران اختصاص دارد ممنوع است ماده ۱۹۵ - براي كنترل حركت واگن ها و همچنين متوقف كردن آنها در مواقعي كه آنها را به يكديگر وصل يا از يكديگر جدا مي كنند بايد كفشك ترمز همچنين بستها يا وسايل مناسب ديگر باندازة كافي تهيه و بكار برده شود ماده ۱۹۶ - وسايل اتصال واگن ها به يكديگر بايد از نوعي باشد كه براي بستن يا باز كردن آنها كارگر مجبور به قرارگرفتن بين دو واگن نباشد ماده ۱۹۷ - در جلوي وسيلة كشش بايد چراغ با نور كافي نصب گردد ماده ۱۹۸ - در پشت آخرين واگن هر قطار بايد چراغ قرمز نصب شود ماده ۱۹۹ - در مواقعي كه از لوكوموتيو ديزلي استفاده مي شود بايد لوكوموتيو كاملاً سالم بوده و بدون دود كار كند ماده ۲۰۰ - سوار شدن افراد در واگن هاي باربري، لوكوموتيوها و شاسي هاي مخصوص حمل چوب و غيره ممنوع مي باشد ماده ۲۰۱ - نقل و انتقال دستي واگن ها در شيب زياد ممنوع است ماده ۲۰۲ - هنگاميـكه نقـل و انتقال واگن ها به صورت قطار و به وسيلة لوكوموتيو انجام مي پذيرد اتصال واگن ها به يكديگر بايد به وسيلة زنجير يا قلاب انجام شود ماده ۲۰۳ - واگن ها بايد متناوباً و به نوبت در تعميرگاه مربوطه تحت سرويس و روغن كاري و تعمير قرار گيرند. كارهاي انجام شده بايد با ذكر شمارة واگن، تاريخ تعمير و سرويس و نام خانوادگي شخصي كه مجري آن بوده است در دفتر مخصوص ثبت گردد ماده ۲۰۴ - متصل و جدا نمودن واگن ها در حين حركت قطار ممنوع مي باشد ماده ۲۰۵ - سوار شدن كمك راننده لوكوموتيو فقط روي صندلي مخصوص وي كه بطور موقت به لبة واگن آخرين قطار نصب مي گردد، مجاز مي باشد ماده ۲۰۶ - در مواقعي كه نقل و انتقال واگن ها با دست و نيروي انسان انجام مي پذيرد بايد روي لبة جلويي واگن چراغ روشن آويزان نمود و در صورتي كه شيب خط آهن بيش از ۰۰۵/۰نباشد فاصلة واگن ها در حدود ۱۰ متر و چنانچه خط آهن داراي شيب زياد مي باشد فاصلة آنها نبايد كمتر از ۳۰ متر باشد ماده ۲۰۷ - به منظور بلند كردن و روي ريل قراردادن واگن ها و لوكوموتيوهايي كه از روي ريل منحرف و يا خارج شده اند لازم است كه روي هر لوكوموتيو و همچنين جنب دهانة تونل جك مخصوص اينكار وجود داشته باشد ماده ۲۰۸ - در موارد زير استفاده از واگن ها ممنوع است: الف* در صورت عدم روغنكاري و باز بودن جاي روغن، سالم نبودن محور چرخ ها و يا وجود شكستگي در چرخ ها. ب* در صورت سالم نبودن زنجير و قلاب و ديگر اجزائي كه مربوط به اتصال واگن ها مي باشد پ* در صورت ناقص بودن سپرهاي طرفين واگن ويا ترمز(در واگن هاي ترمزدار). ت* در صورت مشاهدة نقص در سيستم تخليه در واگن هاي مخصوص كه دريچة زير واگن از طريق لوله باز و بسته مي شود. ماده ۲۰۹ - خط سير جرثقيل هاي مراكز بارگيري در گالري ها بايد طوري تعيين گردد كه جاي كافي براي عبور و مرور افراد باقي بماند و شروع حركت قطار يا واگن بايد توسط بوق ويا سيستم خبري ديگري اعلام گردد ماده ۲۱۰ - دريچة دهانة بونكرها به جز هنگام بارگيري بايد بسته باشد. ماده ۲۱۱ - براي جلوگيري از حركت احتمالي واگن در شيب مي بايست مانعي زير چرخ هاي واگن قرار داده شود ماده ۲۱۲ - در بخشي از گالري كه واگن توسط وينچ و يا دست كشيده مي شود واگن بايد مجهز به چراغ باشد ماده ۲۱۳ - جلو محل هاي واگن برگردان مي بايست توسط مانع ايمن شود تا از ورود ديگر واگن ها به محل و خطر برخورد با آن جلوگيري بعمل آيد ماده ۲۱۴ - وينچ مي بايست مجهز به ترمز يا وسيلة خود بازدارنده باشد و نيروي محركه تجهيزات آن بايد بطور خودكار قطع شود ماده ۲۱۵ - در تونل هاي اصلي و مياني تونل هاي معادن ذغالسنگي كه از نظر گاز خيزي جزء طبقه ۳ يا بالاتر از آن مندرج در جدول مادة ۳۱۴ اين آئين نامه محسوب مي شوند بايد لوكوموتيوهاي مجاز براي معادن گازدار مورد استفاده قرار گيرند ماده ۲۱۶ - در گالري هـاي پيشـروي كه تهـوية آنها توسط وانتيـلاتـورهاي محلي انجام مي گيرد، استفاده از لوكوموتيو ديزلي به شرطي مجاز مي باشد كه مقدار گاز متان در جريان هواي خروجي آن گالري بيش از ۵/.درصد نباشد ماده ۲۱۷ - خط ترمز قطار در هنگام باربري در شيب هاي عمده نبايد بيش از ۴۰ متر باشد (از نقطة ترمز تا توقف كامل). ماده ۲۱۸ - در هنگام شارژ باطري هاي لوكوموتيو، درب جعبة باطري ها و همچنين دريچة المنت هاي باطري بايد باز بماند. بستن درب جعبة باطري لوكوموتيو پس از اتمام تصاعد خروج كامل گاز از المنت هاي باطري مجاز مي باشد درهر حال بستن درب جعبه زودتر از يكساعت پس از اتمام شارژ ممنوع است. قبل از خارج نمودن باطري از اطاق شارژ بايد ايزوله كردن و عايق بندي بين المنت ها و بدنة جعبة باطري مورد كنترل قرار گيرد. زير شارژ گذاردن باطري هاي معيوب و يا كثيف ممنوع است ماده ۲۱۹ - در تونل هائي كه بعلت وجود گاز و گرد ذغالسنگ خطرناك مي باشند تعمير لوكوموتيوهاي خازني (تعميرات مربوط به وسايل برقي لوكوموتيو ) بجز عمل تعويض فيوز آن ممنوع مي باشد و فقط در تعميرگاههاي مربوطه مي توان اقدام به تعمير آنها نمود ماده ۲۲۰ - با در دست داشتن چراغ هاي داراي شعله از قبيل چراغ هاي بنزيني و يا كاربيتي، ورود به اطاق شارژ ممنوع است ماده ۲۲۱ - تجهيزات و لوازم الكتريكي موجود در اطاق شارژ بايد ضد انفجار باشند ماده ۲۲۲ - براي حفاظت و جلوگيري از سوختگي ناشي از الكتروليت، در اطاق شارژ هميشه بايد محلول و يا پودر خنثي كننده اثر اسيد سولفوريك و هيدرات پتاسيم و كلسيم در دسترس قرار داشته باشد ماده ۲۲۳ - در هنگام حركت، لوكوموتيو بايد در سر قطار واگن ها قرار گيرد. قرار گرفتن لوكوموتيو در انتهاي قطار واگن ها فقط در مواقع مانور و جابجا كردن واگن ها در سر دوراهي ها و هنگام تخلية بار، در فاصلة ۳۰۰ متر و با سرعت كمتر از ۲ متر در ثانيه مجاز است. ماده ۲۲۴ - استفاده از لوكوموتيو در موارد زير ممنوع است: الف* نقص داشتن و يا عدم وجود سپرهاي جلو يا عقب ب* ناقص بودن زنجير و قلاب اتصال پ* نامرتب بودن ترمزها ت* عـدم وجود ماسه دان و يا فقـدان ماسه درآن (اين مورد در لوكوموتيوهاي كمتر از ۲ تني مطرح نمي باشد). ث* خرابي و يا عدم نور كافي چراغ لوكوموتيو ج* خرابي دستگاه علائم خبري(بوق، زنگ و غيره) چ - مشاهدة نقص در وسايل ضد انفجار لوكوموتيو (در تونلهاي خطرناك از نظر وجود گاز). ح* عدم وجود جك همراه لوكوموتيو. خ* مشاهدة نقص در لوازم برقي (مربوط به لكوموتيوهاي برقي). ماده ۲۲۵ - پائين پريدن راننده و واگذاري رانندگي لوكوموتيو در حال حركت به ديگري ممنوع است . ماده ۲۲۶ - اشخاصي مي توانند به عنوان رانندة لوكوموتيو انتخاب گردند كه تعليم و آموزش مربوطه را ديده و پس از امتحان باخذ گواهي و مجوز از سازمان ذيصلاح نائل آمده باشند ماده ۲۲۷ - قبـل از آن كه واگن خارج شده از خط را بلند كرده و روي خط قرار دهند بايد در مورد جلوگيري از حركت فوري آن پيش بيني لازم بعمل آيد. ب - باربري بوسيله نقاله ها ماده ۲۲۸ - در مـواردي كه باربري داخل معدن به وسيلة ناو زنجيري يا نوار نقاله انجام مي گيرد بايد نكات زير رعايت گردد: الف* راه اندازي دستگاه تنها بايد به وسيله متصدي مربوطه انجام شود. ب* به مقدار كافي ومتناسب با طول دستگاه وسايلي تعبيه شود كه در موارد اضطراري بتوان در هر لحظه دستگاه را متوقف ساخت پ* پس از خاتمة كار باربري موتور آنها بايد متوقف شود ت* در محل تقاطع اينگونه وسايل نقليه با راههاي ديگر راه جداگانه اي براي عبور افراد وجود داشته باشد. ماده ۲۲۹ - در گالري هائي كه به نقالة تسمه اي (قابل احتراق) مجهز گرديده اند، در انتها و سر نقاله (از طرف ورود جريان هوا، در فاصله ۵-۳ متري) در محل كليد و لوازم الكتريكي و سراسر طول نقاله در فواصل هر ۱۰۰ متر بايد تعداد ۲ عدد كپسول آتش نشاني و يك جعبه محتوي ماسه نصب نمايند. گنجايش جعبة ماسه نبايد كمتر از ۲۰ دسيمتر مكعب باشد. ماده ۲۳۰ - در محل تقاطع گالري ها بايد پلهاي كوچكي جهت عبور و مرور از روي نقاله ساخته شود ماده ۲۳۱ - گالري هايي كه در آنها نقالة تسمه اي مونتاژ و مورد بهره برداري قرار دارد، هر پست بايد از ذغالسنگ و سنگهاي ريخته شده در اطراف نقاله تميز گردد ماده ۲۳۲ - نظافت نفاله ها و روغنكاري قسمتهاي متحرك آن در هنگام كار ممنوع است ماده ۲۳۳ - سوار شدن افراد بر روي تسمة نقاله اي كه براي رفت و آمد افراد به سيستم هاي ويژه مجهز نشده و مورد تأييد مسئول ايمني معدن نباشد ممنوع است ماده ۲۳۴ - نقاله هاي تسمه اي بايد به دستگاه و يا وسيله اي كه مانع خروج تسمه از مسير خود بشود مجهز باشند ماده ۲۳۵ - در هر پست بايد حداقل يكبار طرز كار قرقره هاي نقاله توسط مسئول مربوطه مورد بازديد و كنترل قرار گيرد ماده ۲۳۶ - امكان روشن كردن و متوقف نمودن نقاله از هر نقطه بايد پيش بيني شده باشد ماده ۲۳۷ - موتور و سر نقاله ها بايد محصور و از محيط اطراف مجزا باشند. پ - باربري ريلي در راه مورب ماده ۲۳۸ - باربري با واگن در راه مورب بايد حتماً به وسيلة كابل انجام شود. چرخ چاه دستگاه باربري بايد بطور محكم و در محل مناسب در بالاي راه مورب نصب شده باشد. ماده ۲۳۹ - در راه مورب در صورت خروج واگن از خط بايد پس از حصول اطمينان از بسته بودن ترمز چرخ چاه واگن را از بالا وارد راه مورب كرده و به كمك چرخ چاه دوباره روي خط قرار داد. شروع مجدد كار بايد پس از اطمينان از اين كه افراد در محل هاي امني قرار گرفته اند انجام گيرد. ماده ۲۴۰ - چرخ چاه بايد داراي ترمزي باشد كه در حال توقف بسته بماند و متصدي آن نبايد به هيچ عنوان بدون اين كه چرخ چاه را از منبع انرژي مجزا كرده باشد محل خدمت را ترك نمايد. ماده ۲۴۱ - پذيرگاه بالائي راه مورب بايد داراي نردة مناسبي باشد كه مانع از خركت خود بخود واگنها به راه مورب گردد. باز كردن نرده بايد بعد از حصول اطمينان از اين كه واگنها به كابل بسته شده انجام گيرد ماده ۲۴۲ - بين پذيرگاه ها بايد وسيلة تبادل علائم موجود باشد ماده ۲۴۳ - در گالريهاي شيب دار، هنگام كار دستگاههاي باربري(مانند جرثقيل و غيره) نزديك شدن افراد متفرقه اي كه در كار دستگاهها دخالتي ندارند به محوطه اي كه در آنجا واگن ها از سيم بكسل و يا زنجير جدا و تخليه مي گردند ممنوع است و به اين منظور بايد در محل فوق الذكر تابلوي مخصوص نصب نمايند ماده ۲۴۴ - براي واگن ها و شاسي هائي كه ناچار به توقف در سطح شيب دار گالري مي باشند پيش بيني موانع ايمني و اتصال مستحكم آنها به سيم بكسل الزامي است ماده ۲۴۵ - حمل مواد معدني در معادن بوسيلة سطل دستي و كوله بار و امثال آن ممنوع است. ت - باربري در چاه ماده ۲۴۶ - دهانة چاه بايد در تمام ساعات كار بقدر كافي روشن و داراي نردة مجهز به درهاي مناسب باشد ماده ۲۴۷ - اگر عمق چاه به اندازه اي باشد كه ارتباط مستقيم بين متصديان پذيرگاه هاي مختلف چـاه به وسيـله صداي افراد بطور واضح برقرار نشود بايد اين ارتباط به وسيلة علائم زنگ دار برقرار گردد تبصره در چاه هائي كه از وسائل حمل و نقل براي رفت و آمد كارگران استفاده مي شود علاوه بر علائم ارتباطي زنگ دار بايد بين متصديان تمام پذيرگاه ها و متصدي چرخ چاه ارتباط تلفني نيز برقرار باشد ماده ۲۴۸ - تمام قسمتهاي مربوط به دستگاه باربري در چاه از قبيل كابل، ماشين ها، ترمزها و پاراشوت ها بايد همه روزه بازرسي شوند و هر هفته يك مرتبه دستگاه هاي ايمني مربوطه (پاراشوت- ترمز) آزمايش گردند و همچنين هر ماه يك مرتبه قسمت هاي حساس از قبيل اتصالي ها و قرقره ها از وجود روغن اضافي پاك شوند ماده ۲۴۹ - چرخ چاه بايد مجهز به عمق نمائي باشد كه حين عبور وسيلة حمل و نقل از طبقات مختلف معدن زنگ اخباري را به صدا در آورد ماده ۲۵۰ - عمق نما بايد هر بار كه براي عمق هاي مختلف ميزان مي شود آزمايش گردد ماده ۲۵۱ - كلية وسائل باربري چاه ها بايد بوسيلة مسئول مربوطه هر هفته بازديد و نتيجه در دفتر مخصوص ثبت گردد. در صورت مشاهدة نقص بايد مراتب به طور كتبي به مسئول ايمني و مسئول معدن گزارش شود تا نسبت به رفع آن اقدام گردد ماده ۲۵۲ - سرعت حركت وسيلة حمل و نقل هنگام حمل مسافر نبايد از ۸ متر در ثانيه تجاوزكند ماده ۲۵۳ - در چاه هائي كه از چرخ چاه كلاج دار استفاده مي شود هر موتور بايد داراي ضامني باشد كه باز كردن ترمز و آزاد كردن كلاج بطور همزمان امكان نداشته باشد. ث - بالابرها ماده ۲۵۴ - بالابرهاي دائم بايد داراي ويژگي هاي زير باشند: - هدايت شده باشند. - سقوط اشياء از داخل آنها ممكن نباشد - بار در داخل آنها بي حركت بماند. ماده ۲۵۵ - بالابرهاي مخصوص حمل اشخاص بايد داراي سرپنا ه و پاراشوت بوده و به علاوه دستگاه محركة آنها مجهز به تنظيم كنندة سرعت باشد. پلاك نشان دهندة ظرفيت سرنشين هاي اين وسائل بايد بطور آشكار در محل متناسبي نصب گردد. ظرفيت مذكور بايد حداكثر برابر با يك سوم ظرفيت باري باشد كه با اين وسائل مي توان حمل كرد. تبصره در بالابرهاي جديد به شرط رعايت مسائل ايمني به تضمين سازنده وجود پاراشوت الزامي نيست ماده ۲۵۶ - ماشين هاي چرخ چاه بايد داراي ترمزي باشد كه در صورت لزوم بتواند كابل را بي حركت كند و چرخ چاه دستي بايد مجهز به وسيله اي باشد كه آن را از گردش در جهت مخالف باز دارد ضمناً در ماشينهاي حمل اشخاص در صورت امكان جداكردن چرخ چاه از موتور، داشتن ضامن ويژه اي به منظور جلوگيري از بروز هرگونه خطر الزامي است. ماده ۲۵۷ - ماشينهاي چرخ چاه بايد به دو دستگاه ترمز جداگانه شامل ترمز عادي و ترمز ايمني كه هر يك بطور مستقل قادر به توقف ماشين باشد مجهز گردند. كفشك اين ترمزها ممكن است مشترك باشد ولي وسايل فرمان آنها بايد كاملاً مجزا و در دسترس متصدي ماشين قرار گرفته باشد همچنين بايد حداقل يكي از ترمزها از نوع وزنه اي بوده تا در صورت قطع نيروي محركه حداقل يكي از اين دو ترمز چرخ چاه را متوقف كند. ماده ۲۵۸ - در ماشينهايي كه داراي جعبه دندده مي باشد بايد با يكي از ترمزها بتوان مستقيماً چرخ چاه را متوقف كرد. ماده ۲۵۹ - ترمز ايمني بايد به نحوي باشد كه در هر يك از موارد زير بطور خودكار وارد عمل گردد: الف* هرگاه اتاقك بالابر از چاه خارج و به قرقره ها نزديك شود. ب* هرگاه سرعت حركت در نزديكي پذيرگاه مقصد از ۵ /۱ متر در ثانيه كمتر نشود. ماده ۲۶۰ - بايد وسيله اي وجود داشته باشد كه هم زمان با بكار افتادن ترمز ايمني، نيروي محركة ماشين را بطور خودكار قطع كند . ماده ۲۶۱ - بالابرهاي دائمي كه براي حمل اشخاص هم به كار برده مي شوند بهتر است مجهز به وسيلة نشان دهندة موقعيت اطاقك بالابر در چاه بوده و به علاوه بايد بتواند با علامت صدا دار نزديك شدن آن را به پذيرگاه اعلام كند. ماده ۲۶۲ - ماشينهايي كه سرعت حركت آنها از شش متر در ثانيه بيشتر است بايد مجهز به وسايل زير نيز باشند: الف* وسيله اي كه ترمزها را به نرمي وارد عمل كند. ب* وسيلة محدود كنندة سرعت در حدي كه معمولاً عمل مي كند. پ* دستگاه ثبت كنندة سرعت. ماده ۲۶۳ - هنگام حمل اشخاص بايد علائم مخصوصي در پذيرگاه ها روشن شود و بطور واضح حمل مسافر را اعلام نمايد ج - كابل ها(سيم بكسل ها) ماده ۲۶۴ - جنس كابل بايد متناسب با شرايط محيط كار انتخاب شود و در مقابل عواملي از قبيل اسيد و غيره مقاوم باشد. ماده ۲۶۵ - هنگام تحويل گرفتن هر كابل نو بايد قطعه اي از آن را (بطول ۴ متر) براي آزمايشات مقايسه اي در محلي خشك نگاهداري نمود. ماده ۲۶۶ - ميزان مقاومت كابل نو (در مقابل پاره شدن ) را هنگام تحويل گرفتن بايد از طريق آزمايش خود كابل و يا آزمايش تمام عنصرهاي آن معين و در ضمن ميزان افزايش طول كابل را قبل از پاره شدن تعيين نمود و در هر حال بايد هر يك از عنصرهاي كابل از حيث كشش، خمش و پيچش نيز آزمايش شود. ماده ۲۶۷ - كابل هائي كه علاوه بر باركشي براي حمل اشخاص نيز بكار برده مي شوند بايد در سال اول كار هر سه ماه يك بار و در سال بعد هر دو ماه يك بار به اندازة ۲ متر از پائين آن بريده و آزمايش شود ماده ۲۶۸ - ضريـب اطمينان كابل بايد حداقل ۶ باشد يعني ميزان بار مفيد و بار مرده و كل وسيلة باربري نبايد از يك ششم مقاومت كابل تجاوز كند در صورت افزايش عمق چاه از ۵۰۰ متر براي هر يكصد متر اضافي مي توان يك دهم از اين ضريب را كسر كرد و در هر حال وزن مذكور نبايد از يك پنجم مقاومت كل كابل تجاوز كند. تبصره بالابرهاي مالشي (نوع كپ) از شمول اين ماده مستثني مي گردد بطوري كه ضريب اطمينان اين تجهيزات بايد براي عمق كمتر از ۵۰۰ متر ۷ و براي عمق بيش از ۵۰۰ متر ۶ در نظر گرفته مي شود ماده ۲۶۹ - مدت استفاده از كابل بالابرهاي مخصوص حمل اشخاص نبايد از دو سال تجاوز كند. ماده ۲۷۰ - قبل از بكارگيري كابل نو براي حمل افراد لازم است آزمايشهاي ايمني مطابق دستورالعمل سازنده انجام گيرد. بست ها و اتصالي هاي مربوط به كابل ها بايد داراي مقاومت كافي و مورد نياز اينگونه وسايل بوده و ضريب اطمينان آنها از ضريب اطمينان كابل كمتر نباشد. مدت به كارگيري آنها نبايد از ده سال تجاوز كند. ماده ۲۷۱ - كليـة بازرسي ها و آزمايش هاي كابل و وسايل باربري مربوطه بايد توسط اشخاص و سازمانهاي صلاحيت دار و با روش هاي فني معتبر انجام گيرد ماده ۲۷۲ - هر گاه پس از هر آزمايش مشاهده شود كه تقليل قابل ملاحظه اي در مقاومت كابل حاصل شده و يا بيش از ده درصد عنصرهاي مشهود آن در طول سه گام پاره شده و يا تغيير محسوسي در شكل ظاهري كابل از نظر خوردگي يا سائيدگي يا تقليل قطر و يا بازشدن پيچش آن حاصل شده باشد، آن كابل بايد تعويض گردد. ماده ۲۷۳ - در هر معدن كه باربري از طريق چاه با وسايل بالابر انجام مي گيرد بهره بردار موظف است دفتري براي ثبت موارد زير در سر معدن اختصاص دهد: الف* نام و نشاني كارخانة سازندة كابل و وسايل مربوطه. ب* مشخصات كابل، نوع سيم هاي بكار برده شده و ساختمان آن و نتيجة آزمايش هاي انجام شده دربارة كابل نو و محاسبة مقاومت كل كابل و همچنين نتيجه آزمايش هائي كه برطبق مقررات مربوطه انجام مي شود. پ* تاريخ شروع استفاده از كابل و نوع باربري آن. ت* وزن مردة كلية وسائلي كه كابل متحمل مي شود بانضمام وزن خود كابل و همچنين حداكثر وزن باري كه حمل مي شود ث* تاريخ و نوع تعميرات و تاريخ سر و ته كردن كابل ج* تاريخ و علت خارج كردن كابل از سرويس چ* مقدار عملكرد كابل در حركت بطرف پائين و در حركت بطرف بالا و ميزان تن كيلومتر انجام شده. ماده ۲۷۴ - جابجايي اجسام بلند از طريق بستن اين اجسام به يك رشته طناب، كابل يا زنجير به دليل خطر لغزش ممنوع است ماده ۲۷۵ - دانستن وزن صحيح با جهت انتخاب زنجير، كابل يا طناب مناسب ضروري است ماده ۲۷۶ - براي كوتاه كردن زنجير و سيم بكسل ها نبايد آنها را گره زد و همچنين بارهاي لبه تيز ساخته شده از مواد سخت را بايد قبل از تماس با حلقه هاي زنجير و يا سيم بكسل با حفاظ هايي پوشاند ماده ۲۷۷ - هيچگاه نبايستي جرثقيل در فضا بصورت آزاد رها شود. رانندة جرثقيل مادام كه بار در هوا معلق است نبايد محل كار خود را ترك نمايد. فصل هشتم - تهويه الف - هواي معدن ماده ۲۷۸ - تمام قسمت هاي دروني معدن، غير از قسمت هايي كه مسدود گرديده، بايد به وسيلة گردش منظم هواي سالم تهويه شود بطوري كه جريان هوا محسوس باشد. هواي معدن بايد از نظر گرما و رطوبت قابل تحمل بوده و همواره مقدار گرد وغبار و گازهاي مضر آن كمتر يا برابر حد مجاز باشد. ماده ۲۷۹ - كاركردن در محل هايي كه هواي آن كمتر از ۱۹% اكسيژن داشته و يا تشعشع مواد راديواكتيو آن از ۳۰۰ ميكروكوري در ليتر تجاوز نمايد و يا ميزان گازهاي مضر آن از حد مجاز زيادتر باشد ممنوع است ماده ۲۸۰ - ميزان گازهاي مضر در هواي معدن نبايد از مقادير حدود تماس شغلي عوامل بيماري زا مصوب وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكي زير تجاوز كند تماس كوتاه مدت متوسط سنجش زماني STEL TWA ۱- منواكسيد كربن(co) Ppm ۲۰۰ ppm ۳۵ ۲- گاز سولفور هيدروژن(sh۲) Ppm ۱۵ ppm ۱۰ ۳- گاز دي كسيد گوگرد(so۲) Ppm ۵ ppm ۲ ۴- گاز دي اكسيد كربن (co۲) Ppm ۳۰۰۰۰ ppm ۵۰۰۰ ۵- گازهاي اكسيد ازت (no۲) Ppm ۵۰NO ppm NO-۱ ۶- گاز هيدروژن h۲ نيم درصد ۷- گاز ازتn۲ ۷۹ درصد تبصره ۱ - ميزان گاز دي اكسيد كربن در مكان هاي متروكه و درحال تعمير تا حد دو درصد مجاز است. تبصره ۲ - ميزان مجاز گاز ذغال براساس مقادير ذكرشده در بخش مربوطه تعيين شده است.(ماده ۳۰۴ بند پ فصل هفتم) ماده ۲۸۱ - اندازه گيري هايي كه توسط مسئولين مربوطه از مشخصات هواي معدن بعمل مي آيد بايد با درج تاريخ و ساعت دردفتر مخصوصي، كه نزد سرپرست معدن يا مسئول ايمني معدن حفظ مي شود، ثبت گردد. اين دفتر تا شش ماه پس ازپرشدن نيز حفظ شود. ماده ۲۸۲ - مسئولين اندازه گيري، فواصل زماني اندازه گيري و دستگاه هاي مناسب براي اندازه گيري مشخصات هواي معدن ب. ت. ب. انواع گازهاي متصاعده، بايد توسط سرپرست معدن يا مسئول ايمني معدن تعيين و دردفتر مخصوص تهويه ثبت شود. ماده ۲۸۳ - اندازه گيري مشخصات هواي معدن، علاوه بر ثبت در دفتر مخصوص تهويه، لازم است هربار روي تابلوهايي كه به اين منظور اختصاص داده شده و درمحل ورودي معدن و يا پذيرگاه هاي طبقات و يا محل هاي اندازه گيري نصب مي گردد، ثبت شود. ماده ۲۸۴ - درصورت افزايش درجة حرارت جبهة كار ازميزان استاندارد(به مدت طولاني)، متناسب با مقدار افزايش درجه حرارت مي بايست ساعت كار عادي را براساس آئين نامه كارهاي سخت و زيان آور مصوب شورايعالي حفاظت فني و با اطلاع سرپرست معدن كاهش داد. ماده ۲۸۵ - دستگاه هاي گازسنج و اندازه گيري مشخصات هوا بايد بطور متناوب طبق دستورالعمل كارخانة سازنده يا دستورالعملي كه به تأييد مسئول ايمني معدن و مسئول معدن رسيده است، توسط افراد آموزش ديده مورد بازديد و كنترل قرار گيرد. ماده ۲۸۶ - اندازه گيري مواد زيان آور در معادن(گرد و غبار و گازهاي مضر) شامل تعيين وسايل مورد نياز و روش اندازه گيري جهت تعيين حد آستانة مجاز(۸ ساعته) مي بايست انجام پذيرد. تبصره - تعيين مقدار مجاز لحظه اي مي بايست در زمان هاي معين توسط مسئولين ذيربط در معدن انجام شود. ب - تهويه ماده ۲۸۷ - درهر معدن زيرزميني بايد با برقراري جريان تهوية مناسب، مشخصات هواي معدن در قسمت هاي مختلف در شرايط مجاز نگهداري شود. ماده ۲۸۸ - هرمعدن زيرزميني بايد داراي نقشة تهويه، كه به تأييد سرپرست معدن يا مسئول فني و مسئول ايمني معدن رسيده باشد. محاسبات و نقشة تهويه بايد حداقل هر شش ماه يك بار و همچنين هنگام تغيير در شبكة حفاري هاي معدن تجديد شود. در نقشة تهويه لازم است شبكه معدن، مشخصات مسيرهاي تهويه، مشخصات بادبزن هاي اصلي و فرعي، جهت هاي جريان هوا، مقدار هوا، محل هاي درب ها و پنجره ها و ساير خصوصيات تهويه نشان داده شود. نسخه هايي از نقشة تهويه و همچنين نقشة رفع سوانح بايد نزد سرپرست معدن، مسئول ايمني، مسئول نجات، مسئول تهويه و ساير مسئولين مربوطه موجود بوده و بعلاوه در دفتر معدن نصب شده باشد. ماده ۲۸۹ - در معادني كه تعداد كارگران زيرزميني آن درهرنوبت كار از ۱۰۰ نفر تجاوز كند و همچنين دركلية معادن ذغالسنگ و معادني كه احتمال وجود گازهاي مضر و خطرناك در آنها مي رود مسئوليت امر تهوية معدن بايد برعهدة يك فرد صلاحيتدار گذاشته شود. ماده ۲۹۰ - راهروهاي مخصوص گردش هوا بايد مرتباً بازديد شده و هميشه تميز و بدون مانع بوده و درصورت ريزش فوراً تعمير شود. ماده ۲۹۱ - درمواقعي كه تهوية معدن بطور طبيعي انجام مي شود بايد درفصولي كه جهت جريان هوا تغيير مي كند ترتيبي داده شود كه از اختلال در تهوية معدن جلوگيري شود. ماده ۲۹۲ - در موارديكه تهوية طبيعي كافي نباشد بايد از وسائل تهوية مصنوعي استفاده شود. گردش هوائي كه توسط اين وسائل ايجاد مي شود تا آنجا كه ممكن است بايد با گردش طبيعي هوا مطابقت داشته باشد. ماده ۲۹۳ - بادبزن هاي اصلي تهويه بايد در محفظة غيرقابل اشتعالي نصب شود و در محل مناسبي مجاور دهانة چاه يا دهانة تونل قرار گيرد و در مواقع لزوم تعويض جهت جريان هوا امكانپذير باشد. ماده ۲۹۴ - بادبزن ها بايد هرهفته به وسيلة مسئول مربوطه بازديد شود. ماده ۲۹۵ - بادبزن هاي اصلي معدن بايد داراي دستگاه تعيين اختلاف فشار بوده و همچنين مجهز به وسيله اي باشد كه توقف بادبزن ها را اعلام نمايد. ماده ۲۹۶ - درطرح تهويه بايد كوشش شود كه درهاي تهوية كمتري بكار رود. ماده ۲۹۷ - ديواري كه براي نصب تهويه ساخته مي شود بايد از اطراف در داخل سنگ هاي تونل فرورفته و كاملاً محكم و نفوذناپذير باشد. محل عبور افراد بايد از محل عبور وسايل نقليه مجزا گردد. بلندترين نقطة وسيله نقليه تا بالاي چارچوب در بايد حداقل ۵۰ سانتي متر و از پهلوها حداقل ۲۵ سانتيمتر فاصله داشته باشد. ماده ۲۹۸ - استفاده از پرده هاي پارچه اي ازقبيل برزنت و غيره بجاي درهاي تهويه ممنوع است. ماده ۲۹۹ - حتي المقدور ۲ درب براي راهروهايي كه به نصب درب تهويه نياز دارند و ۲ يا ۳ درب براي راهروهاي پرعبور و مرور بايد كار گذاشته شود. فاصلة نصب درب هاي متوالي از يكديگر در راهروهاي باربري بايد از طول يك قطار واگن بزرگتر و در ساير راهروها حداقل ۵ متر باشد. همواره بايد به هنگام عبور و مرور، بايد حداقل يكي از درهاي متوالي را بسته نگهداشت. ماده ۳۰۰ - چنانچه راهروهاي ورودي و خروجي اصلي تهويه نزديك به هم باشند ديوارها و درهاي بين آن دو بايد طوري ساخته شوند كه در مواقع انفجار يا آتش سوزي به آساني خراب نشوند. ماده ۳۰۱ - راه هاي متروكه بايد به ترتيبي مسدود شوند كه كارگران نتوانند از آنها عبور نمايند و درعين حال خللي در تهويه بوجود نياورند. ماده ۳۰۲ - هنگامي كه درجريان تهوية عادي قسمتي از معدن خللي حاصل شود و مدت آن بيش از ۳۰ دقيقه بطول انجامد، كار درآن قسمت بايد تا برقراري مجدد تهويه تعطيل گردد. ماده ۳۰۳ - هرگونه تغيير در سيستم تهوية معدن بايد فقط به دستور مسئول مربوطه انجام شود. ماده ۳۰۴ - تعميرات و تغيير كلي در دستگاه تهوية معدن بايد هنگامي صورت گيرد كه كلية كاركنان معدن به استثناي كاركناني كه انجام تعميرات به عهده آنها است ازدرون معدن خارج شده باشند. ماده ۳۰۵ - اگر وقفه اي در كار بادبزنها ايجاد شود بايد فوراً مسئول ايمني و مسئول معدن را مطلع نمود تا اقدامات لازم را براي حفظ نفرات بعمل آورند و درصورت لزوم معدن يا قسمت هائي را كه تهوية آن دچار اشكال شده است از كارگران تخليه نمايند. شروع مجدد كار بايد با اجازة مسئول ايمني و مسئول معدن باشد. ماده ۳۰۶ - در روزهاي بعد از تعطيل و يا پس از هرگونه وقفة طولاني كه در كار بادبزن هاي اصلي معدن به وجود آيد، مسئول ايمني و مسئول معدن بايد پس از حصول اطمينان از تهوية كافي به كارگران اجازة ورود به معدن را بدهند. ماده ۳۰۷ - رساندن جريان هواي تازه به جبهة كارها از مسيري كه در آن ريزش يا تخريب اتفاق افتاده و هوا آلوده شده ممنوع است. تبصره رساندن جريان هواي تازه براي كارهاي موقت جهت رفع سوانح وتخريب كارگاهها، از اين قاعده مستثني مي باشد. ماده ۳۰۸ - حداقل سرعت مجاز هوا ۲۵/۰ متربرثانيه است و حداكثر سرعت مجاز در قسمت هاي مختلف معدن بشرح زير مي باشد: ۱ چاه تهويه (بدون تجهيزات) سرعت دلخواه ۲ كانال تهويه و چاه تهوية بزرگ (با تجهيزات) ۱۵ متربرثانيه ۳ چاه باربري ۱۰ متربرثانيه ۴ چاه نفررو و تونل ميان بر و چاه مورب ۸ متربرثانيه ۵ براي حفريات معدني ديگر كه در امتداد ذغالسنگ و يا سنگ حفر شده باشد. ۶ متربرثانيه ۶ كارگاه استخراج ۴ متربرثانيه ماده ۳۰۹ - در محاسبات تهويه همواره حداكثر هواي موردنياز، براي هر جبهة كار و براي كل معدن و درنوبت كاري كه حداكثر تعداد كارگران مشغول به كار هستند منظور مي شود. تبصره - هواي مورد نياز براي هرفرد حداقل ۶ مترمكعب در دقيقه است ماده ۳۱۰ - نصب تور سيمي در مقابل پروانة بادبزن الزامي است و بكار انداختن بادبزن بدون حفاظ ممنوع است. ماده ۳۱۱ - بادبزن هاي موضعي بايد به طريقي نصب شوند كه هواي تازه را به جبهة كار برسانند. ظرفيت هوادهي بادبزن محلي نبايد از ۷۰ درصد هوايي كه از طريق تهوية عمومي معدن به محل نصب آن مي رسد بيشتر باشد. هرگاه چند بادبزن محلي به صورت موازي در يك محل نصب شده باشند، جمع هوادهي مجموع بادبزنها بايد حداكثر ۷۰ درصد مقدار هوايي باشد كه ازطريق تهوية عمومي به محل نصب بادبزنها مي رسد. ماده ۳۱۲ - حداكثر فاصلة دهانة لولة تهويه تا جبهة كار بايد در معادن فاقد گاز ۱۲ متر و در معادن گازدار ۸ متر باشد. ماده ۳۱۳ - ايستگاه هاي اندازه گيري مقدار هوا مي بايست در محل هاي اصلي ورودي، خروجي و در قسمت هايي كه مسير آن مستقيم و كيفيت لارده گذاري آن خوب است ايجاد گردد و همچنين در محلهاي مذكور بايد تابلويي كه بتوان حداقل، موضوعات زير را بر روي آن يادداشت نمود نصب گردد. تاريخ و ساعت اندازه گيري، سطح مقطع عرضي گذرهوا، مقدار واقعي و محاسبه اي هوا، سرعت جريان هوا. پ - مقررات ويژه معادن گازدار و گرد ذغالدار ماده ۳۱۴ - هرگاه درمعدني حتي يك بار و در يك نقطه از آن گاز ذغال مشاهده گردد و يا امكان نشت گاز ذغال وجود داشته باشد، آن معدن جزو معادن گازخيز شمرده مي شود. در اينگونه معادن و معادن داراي گرد ذغالسنگ علاوه بر لازم الاجراء بودن كلية مواد مربوط به قسمت هاي الف و ب موارد بند پ لازم الاجراء مي باشد. ماده ۳۱۵ - معادن گازدار برحسب مقدار گاز متان به چهار طبقه تقسيم مي گردند كه در جدول زير نشان داده شده است. مقدار گاز متان به ازاء يك تن توليد روزانه به متر مكعب نوع طبقه بندي متر مكعب بر تن تا ۵ طبقة يك متر مكعب بر تن ۱۰ -۵ طبقة دو متر مكعب بر تن ۱۵ -۱۰ طبقة سه بيشتر از ۱۵ متر مكعب طبقة چهار ماده ۳۱۶ - حد مجاز گاز ذغال در قسمت هاي مختلف معدن بشرح زير مي باشد: الف* در مسير هواي برگشتي از هر جبهة كار كمتراز ۱ درصد. ب* در مسير هواي خروجي از شبكة معدن كمتر از ۷۵/۰ درصد. پ* در مسير هواي تازه براي تهوية هر جبهة كار كمتر از ۵/۰ درصد. ت* در محل هاي تعميراتي، متروكه و ريزشي و در مدت كوتاه كمتر از ۲ درصد. ماده ۳۱۷ - در معادن گازدار و گرد ذغال دار تهويه به طريق طبيعي مجاز نيست. ماده ۳۱۸ - تمام تكنسين ها و سركارگران معدن بايد آموزش هاي لازم را براي اندازه گيري گاز ديده باشند. كارگران نيز بايد بانحوة اندازه گيري گاز متان و دي اكسيد كربن آشنا بوده و بخوبي ازخطرات اين گازها آگاهي داشته باشند. ماده ۳۱۹ - تكنسين هاي گروه تهويه و مسئولان اندازه گيري گاز موظف هستند قبل از شروع هر نوبت كاري در محل حاضر شده و كارگاهها و محل هاي مشكوك را بازديد نموده و عيار گاز ذغال را بوسيلة دستگاه گاز ذغال سنج اندازه گيري نمايند. تبصره - درصورت بالابودن عيار گاز ذغال از حد مجاز مربوطه بايد از ورود كارگران به آن محل جلوگيري كرده و تحت نظر مسئول مربوطه نسبت به افزايش ميزان تهويه به منظور پايين آوردن عيار گاز ذغال تا حد مجاز اقدام نمود. ماده ۳۲۰ - محل ها و فواصل زماني اندازه گيري گاز توسط سرپرست معدن يا مسئول ايمني تعيين مي شود. درهرحال حداقل تعداد دفعات اندازه گيري گاز، در محل هاي فاقد گازسنج اتوماتيك ثابت، بايد به قرار زير باشد: - هواي برگشتي از هر جبهة كار فعال، در معادن طبقة ۱ و ۲ دوبار درهرنوبت كاري و در معادن طبقة ۳ و ۴ و معادن خطرناك ازنظر پرتاب ناگهاني، سه بار در هرنوبت كاري(موضوع جدول مادة ۳۱۴ همين فصل). - هواي برگشتي ازهر جبهة كار غيرفعال يك بار در روز - در جايگاه ماشين آلات (مثل وينچ و غيره) يك بار در روز – هواي خروجي يك بار در روز. ماده ۳۲۱ - علاوه بر اندازه گيري هاي منظم جاري، تمام كاركنان نظارت فني (مسئولين ايمني، مهندسين و تكنسين ها) موظف هستند هنگام بازديد از جبهة كارها، غلظت گاز را اندازه گيري نمايند. ماده ۳۲۲ - بعد از هر توقف بادبزن و نيز پس از رفع اشكال در امر تهويه و عادي شدن آن، عيار گاز درنزديكي و در فاصلة حداقل۲۰ متري دستگاههاي الكتريكي اندازه گيري شده و درصورت مجازبودن راه اندازي شوند ماده ۳۲۳ - اگر عيار گاز در محلي بيش از حد مجاز باشد بايد بلافاصله جريان برق را قطع، كار را تعطيل و كارگران را از محل خارج كرد. شروع مجدد كار پس از انجام تهوية كافي و رسيدن عيار گاز به حد مجاز امكان پذير است. ماده ۳۲۴ - آتشباري در شرايطي كه عيار گاز بيش از ۱ درصد مي باشد ممنوع است. ماده ۳۲۵ - در معادن داراي گاز ذغال و گردوغبار خطرناك، انجام هرنوع عملي كه ايجاد جرقه يا شعله نمايد ممنوع است و كلية تجهيزات و دستگاهها بايد ضد جرقه باشند. ماده ۳۲۶ - قطع سيستم تهويه يا خاموش كردن بادبزن هاي اصلي يا تعويض سيستم كار آنها به استثناء موارد اجتناب ناپذير و سوانح، فقط به دستور كتبي مسئول يا سرپرست معدن و اطلاع مسئول ايمني انجام گيرد. ماده ۳۲۷ - قسمت هايي كه بهره برداري آنها به پايان رسيده يا موقتاً تعطيل شده و يا مورد استفاده قرار نمي گيرند نيز بايد مانند ساير قسمت ها بخوبي تهويه شوند و يا به وسيلة مصالح مناسب بطور نفوذ ناپذير كاملاً مسدود گردند. ماده ۳۲۸ - تهوية موضعي بوسيلة لولة تهويه منشعب در معادن طبقه ۳ و ۴(موضوع جدول مادة ۳۱۴ همين فصل) و معادن خطرناك ازنظر پرتاب ناگهاني گاز ممنوع است. ماده ۳۲۹ - در معادن گازخيز چنانچه رساندن عيار گاز به حد مجاز با دستگاههاي تهويه دشوار باشد بايد قبل از استخراج عمل تخلية گاز (دگازاژ) از لاية موردنظر و لايه هاي مجاور بعمل آيد. ماده ۳۳۰ - در معادني كه احتمال خودسوزي دارند بايد حداقل يك بار در هر نوبت كاري عيار دي اكسيد كربن در جبهة كارها اندازه گيري شوند. ماده ۳۳۱ - در معادن داراي گردوغبار زيان آور و خطرناك، براي هر جبهة كار بايد براي برطرف نمودن گردو غبار مقدار هواي اضافي درنظر گرفته شود. ماده ۳۳۲ - ذغالسنگ هائي كه هنگام استخراج گرد توليد مي نمايند، بايد باندازة كافي با آب مرطوب شوند و هنگام استخراج و در محل هاي بارگيري به واگن نيز بايد آب پاشيده شود. ماده ۳۳۳ - در جبهة كارها و مناطقي كه در آنها خطر انفجار گرد ذغالسنگ وجود دارد بايد مرتباً گرد ذغالسنگ موجود روي سقف و زمين و ديوارها و وسايل نگهداري را جمع آوري و خارج نمود و به منظور پيشگيري از بروز انفجار، مقدار مواد سوزا در گرد وخاك انباشته نبايد از ۳۰ درصد بيشتر باشد. بعلاوه روي سطوح بايد آب، آهك، يا خاك نرم و يا مواد ديگر پاشيده شود. ماده ۳۳۴ - در معادني كه درآنها خاك پاشي معمول است بايد ويژگيهاي محل و تاريخ خاك پاشي و نمونه برداري از مخلوط خاك و گرد ذغالسنگ موجود در محل و همچنين نتايج آزمايشهاي مربوطه به قابليت اشتعال نمونه گرفته شده، دردفترمخصوصي ثبت شود. ماده ۳۳۵ - چنانچه ميزان مواد سوختي در نمونة گرفته شده، از ۳۰ درصد تجاوز نمايد بايد بلافاصله با خاك پاشي مجدد عيار آن پايين آورده شود. ماده ۳۳۶ - در محل هاي حساس معدن ازقبيل درب هاي تهويه، پمپ ها، تأسيسات اصلي برق و محل هاي بارگيري ذغالسنگ بايد حداقل نيم تن خاك مخصوص خاك پاشي به عنوان ذخيره نگهداري شود. فصل نهم - روشنائي ماده ۳۳۷ - درمعادن ذغالسنگ بايد منحصراً ازچراغ ايمني باطري دار استفاده شود. ماده ۳۳۸ - هركارگر بايد داراي پلاكي با شماره اختصاصي و چراغي به همان شماره براي تحويل و تحول چراغ باشد. ماده ۳۳۹ - چراغ هاي انفرادي بايد دائماً در وضع سالم و بدون نقصي نگهداري شده و هنگام تحويل به كارگران آماده بكار باشد. ماده ۳۴۰ - مسئول معدن بايد شخصي را كه واجد صلاحيت باشد به تصدي چراغ خانه بگمارد ماده ۳۴۱ - هرشخصي كه چراغ دريافت مي نمايد موظف است از سالم بودن چراغ، اطمينان حاصل كند. ماده ۳۴۲ - ساختمان چراغ بايد طوري باشد كه فقط در چراغ خانه بتوان با وسائل مخصوص آن را باز و بسته كرد. ماده ۳۴۳ - چراغ هاي شعله دار را نبايد جلوي لوله هاي تهويه قرار داد. ماده ۳۴۴ - كاركنان بايد پس از خروج از درون معدن چراغ خود را بلافاصله تحويل چراغ خانه دهند و بردن چراغ به منازل و يا محل ديگر ممنوع است. ماده ۳۴۵ - شخصي كه چراغ را تحويل گرفته است اگر مجدداً آنرا به چراغ خانه برنگرداند و يا چراغ ديگري بجاي آن تحويل دهد بايد علت آن را به چراغ دار گزارش نمايد. چراغ دار بايد علت عدم تحويل و يا تعويض را رسيدگي و درصورت لزوم به مسئول معدن گزارش نمايد. ماده ۳۴۶ - چراغ خانه بايد از مصالح غيرقابل اشتعال ساخته شده و خوب تهويه شود. ماده ۳۴۷ - ساختمان چراغ خانه بايد طوري باشد كه درمواقع خطر، كاركنان آن بتوانند محل كار را فوراً ترك نمايند. ماده ۳۴۸ - محل نگهداري سوخت چراغ هاي كاربيدي بايد كاملاً خشك و محفوظ از نفوذ آب باشد. ماده ۳۴۹ - چراغ خانه بايد به وسايل آتش نشاني ازقبيل كپسول هاي آتش نشاني و جعبه هاي مخصوص ماسه و غيره مجهز باشد. ماده ۳۵۰ - ورود افراد به تونل ها و اجراي كار، بدون چراغ تونلي انفرادي ممنوع مي باشد. ماده ۳۵۱ - تعداد چراغ هاي سالم انفرادي درهرچراغ خانه بايد بايد ده درصد بيشتر از كارگران زيرزميني باشد. ماده ۳۵۲ - چراغ هاي انفرادي از لحظه اي كه در چراغ خانه به كارگر تحويل مي گردد در صورتي كه بدون وقفه و بطور متمادي مورد استفاده قرار گيرد بايد بمدت ده ساعت كار كند. ماده ۳۵۳ - چراغ خانه بايد مجهز به وسايل تهويه باقدرت كافي بوده و پيوسته تميز نگهداري شود. ماده ۳۵۴ - مسئول ايمني معدن موظف است حداقل يك بار در ماه تمام چراغ هاي انفرادي را بازديد و دقيقاً كنترل نمايد. ماده ۳۵۵ - براي درست كردن آب اسيد هميشه بايد اسيد به آب اضافه شود. ماده ۳۵۶ - كارهاي اكتشافي و كار در معادن روباز درهواي تاريك و مه“آلود بدون تأمين روشنايي مناسب ممنوع است فصل دهم - آب ماده ۳۵۷ - شناسايي منابع آبهاي زيرزميني به منظور طراحي معدن براي پيش بيني يا ارزيابي آبهاي هجومي به داخل عمليات معدني ضروري است. ماده ۳۵۸ - استفاده از آب معدن قبل از تعيين مشخصات كامل آن ممنوع است. ماده ۳۵۹ - آب معدن پس از تصفية فيزيكي و شيميايي و رساندن مشخصات آن به حد مجاز براي مصارف صنعتي و بهداشتي قابل استفاده است. ماده ۳۶۰ - درصورت استفاده از آب معدن براي آشاميدن بايد علاوه برتصفيه، ازلحاظ آلودگي به باكتري و ميكروب توسط مراجع ذيصلاح آزمايش شده و درصورت لزوم ضدعفوني شود. مشخصات آب آشاميدني بايد مطابق دستورالعمل هاي وزارت بهداشت و درمان باشد. ماده ۳۶۱ - درصورت استفاده از آب معدن براي مصارف بهداشتي و آشاميدني، بايد حداقل هر ۱۰ روز يكبار، براي تعيين مشخصات، مورد آزمايش قرار گيرد. ماده ۳۶۲ - مخازن و انبارهاي آب مصرفي، بايد حداقل هرسه ماه يكبار تميز و ضدعفوني شوند. ماده ۳۶۳ - ظروفي كه براي حمل و نگهداري آب آشاميدني در داخل معدن مورد استفاده قرار مي گيرند بايد هميشه تميز نگهداشته شده و در فواصل كوتاه مدت ضدعفوني شوند و به درب پوش مجهز باشند. ماده ۳۶۴ - در صورتي كه شبكه هاي توزيع آب آشاميدني و مصرفي جدا ازهم هستند بايد با علامت هشدار دهنده مشخص شده باشند. ماده ۳۶۵ - رهاسازي پس ماند آب مصرفي و همچنين پساب كارخانه هاي كانه آرايي، بدون درنظرگرفتن مقررات زيست محيطي ممنوع است. ماده ۳۶۶ - محل ورودي و خروجي حفريات زيرزميني اعم از چاه و تونل و دويل و غيره نبايد درمسير جريان آبهاي سطحي (سيل) قرار گيرد. فصل يازدهم - تاسيسات برق ماده ۳۶۷ - اجراي آئين نامة حفاظتي تأسيسات و وسايل الكتريكي در كارگاهها در كلية معادن الزامي بوده و بعلاوه در معادني كه خطر وقوع انفجار گازهاي معدني و گرد ذغالسنگ وجود دارد مقررات ويژه اين آئين نامه نيز لازم الاجراء است. ماده ۳۶۸ - در هر يك از مدارهاي جريان برق بايد كليد هاي قطع و وصل روي تمام سيم هاي مربوط به وسائل مصرف كنندة برق تعبيه شود.(به استثناي مدار روشنائي در محل هاي خشك كه در اين مورد مي توان كليد قطع و وصل را فقط روي سيم فاز قرار داد).كليدهاي مذكور را بايد در محلي قرار دهند كه به خوبي ديده شده و در دسترس باشند. ماده ۳۶۹ - تأسيسات برق بايد داراي وسيلة محدودكنندة ولتاژ و رله هاي ايمني باشد تا در صورت افزايش ولتاژ (از حدي كه براي دستگاه ها تعيين شده است) جريان خود بخود قطع شود. ماده ۳۷۰ - استفاده از مقاومت هاي الكتريكي براي بدست آوردن جريان با ولتاژ كمتر از ۳۰ ولت ممنوع است و مدارهاي اين قبيل جريان بايد از ساير مدارهاي برقي به كلي جدا باشد، باستثناي سيم هاي فرمان (پيلوت) و روپوش محافظ (اكران) كه در كابل هاي مخصوص جريان برق مستقيم ۳۰ تا ۶۰۰ ولت و با برق متناوب ۳۰ تا ۴۰۰ ولت قرار دارد. ماده ۳۷۱ - استفاده از زمين بعنوان قسمتي از شبكه ممنوع است به استثناي سيمي كه براي اتصال زمين قسمتهاي خنثي و يا براي رله اتصال به زمين بكار مي رود. ماده ۳۷۲ - از دو رشته ريل راه آهن بعنوان برگشت جريان برق مي توان استفاده كرد. در اين صورت بايد قطعات هر رشته ريل از نظر عبور جريان برق بهم متصل باشند و لااقل در هر يكصد متر بين دو رشته ريل نيز اين ارتباط برقرار شود. تبصره اختلاف ولتاژ برق بين ريل و زمين نبايد از ۱۵ ولت تجاوز كند. ماده ۳۷۳ - در شبكه سه فاز ستاره اي اگر اختلاف فشار جريان برق بين فاز و نول از ۱۵۰ ولت بيشتر نباشد و نقطة خنثي و سيم نول وجود داشته باشد، نقطة خنثي بايد بطور دائم به زمين متصل شده و يا اينكه وسيله اي بكار برده شود كه اگر فشار جريان برق هر يك از فازها نسبت به زمين از حد ولتاژ ستاره تجاوز كند، نقطة خنثي از طريق سيم نول به زمين متصل شود. ماده ۳۷۴ - در تأسيساتي كه جريان برق متناوب از ۱۵۰ ولت و مستقيم از ۶۰۰ ولت به بالا باشد قسمت هاي زير بايد به استناد آئين نامة تأسيسات الكتريكي با اتصال به زمين به زمين متصل شود: الف* بدنه و قسمت هاي هادي ماشين آلات و ترانسفورماتورها كه در حالت عادي كار فاقد جريان برق است. ب* زره و روپوش فلزي كابلها باستثناي روپوش محافظ (اكران). پ* دستگيره و توري و سرپيچ چراغ ها، اگر عايق نباشد. ت* پايه هاي فلزي و يا بتون مسلح و كلية لوله ها، آرماتورها، مفتول هاي فلزي و تجهيزات مكانيكي و بطور كلي هر وسيلة غيرعايقي كه احتمال اتصال به برق داشته باشد. ماده ۳۷۵ - هر ساختمان بايد بطور جداگانه داراي سيم اتصال به زمين باشد كه تمام قسمت هاي نامبرده در ماده ۳۷۳ به آن متصل شود. ماده ۳۷۶ - سيم هاي اتصال به زمين بايد بطريقي نصب شود كه پوسيده نشده و اتصالي هاي آنها باز نشود. ماده ۳۷۷ - شبكه هاي مختلف اتصال به زمين بايد از نظر عبور جريان برق از يكديگر مجزا بوده و بدون فيوز و كليد قطع كننده باشد. ماده ۳۷۸ - انتخاب حداقل سطح مقطع هادي حفاظتي بستگي به سطح مقطع هادي فاز مربوطه داشته و مطابق آئين نامه تأسيسات الكتريكي با زمين تعيين مي گردد. ماده ۳۷۹ - در صورتي كه قسمت هائي از تأسيسات برق مستقيم كمتر از ۶۰۰ ولت و متناوب كمتر از ۲۵۰ ولت بدون روپوش عايق در محل عمومي نصب شده باشد بايد به وسيلة نرده يا توري و يا وسائل مشابه محفوظ و با علامت واضحي مشخص گردد. ماده ۳۸۰ - در تأسيسات برق مستقيم بيش از ۶۰۰ ولت و متناوب بيش از ۲۵۰ ولت بايد قسمت هاي بدون عايق شبكه را خارج از دسترس و روي مقره هاي مناسب قرارداد بطوري كه سيمها با اشياء ديگر فلزي تماس حاصل نكند و سيم هاي هوائي مخصوص لكوموتيوهاي الكتريكي نيز روي مقره هاي مناسب نصب گردد. ماده ۳۸۱ - فاصلة سيم هاي لخت تأسيسات برق مستقيم بيش از ۶۰۰ولت و متناوب بيش از ۲۵۰ ولت با زمين نبايد كمتر از ۵/۲ متر باشد.در غير اين صورت مسير شبكه بايد به وسيلة حايلي مناسب از محل عبور افراد مجزا شود. ماده ۳۸۲ - كابل ها بايد دور از لوله هاي آب و هواي فشرده و گاز در محل خشك قرار گيرند.ضمناً كابلهاي زير زمين بايد داراي روپوش سربي و بدون درز باشد. ماده ۳۸۳ - تابلوهاي تقسيم با ولتاژهاي مختلف مذكور در مادة ۳۸۰ و نيز تابلوهاي داراي جريان كمتر بايد به وسيلة رنگهاي مختلف مشخص و متمايز گردد. ماده ۳۸۴ - ماشين ها، ترانسفورماتورها، تابلوها و ساير وسائل مربوط به شبكة برق مستقيم بيش از ۶۰۰ ولت و متناوب بيش از ۳۰۰ ولت بايد بطور كامل محفوظ و به وسيلة حايل هاي مناسب مجزا شده باشد. راه ورود به محل اين قبيل وسائل بايد لااقل ۵/۲ متر ارتفاع و ۲ متر عرض داشته باشد و محل ورود به محوطة پشت تابلوها بايد داراي دري به ارتفاع حداقل ۵/۲ متر باشد. ماده ۳۸۵ -هرگاه تابلوهاي شبكه هاي مذكور در ماده ۳۸۲ داراي قسمت هاي فلزي باشد بايد زمين قسمت جلوي تابلوها با فرش عايق مفروش گردد و فواصل اجسام هادي متصل به زمين با تابلو به اندازه اي باشد كه تماس با اجسام هادي تابلو در آن واحد مقدور نباشد. ماده ۳۸۶ - قراردادن و يا نزديك كردن اشيائي كه ممكن است اتصالي و يا جرقه توليد كند به سيم هاي برق ممنوع است (حتي اشياء شخصي نظير انگشتر، ساعت مچي و غيره). ماده ۳۸۷ - در محل پست هاي ترانسفورماتور و مولد برق و بطور كلي در محلهائي كه در صورت خاموشي برق احتمال بروز خطر موجود است بايد منبع روشنائي جداگانه وجود داشته باشد. ماده ۳۸۸ - دستگاه ها و وسايل برقي (حتي چراغ هاي دوره گرد) كه توسط اشخاص حمل و نقل مي شود بايد فقط با جريان مستقيم كمتر از ۶۰۰ ولت و متناوب تا ۲۵۰ ولت كار كند به استثناي پرفراتورهاي الكتريكي پايه دار كه مي توان آنها را با جريان متناوب تا ۴۰۰ ولت بكار انداخت مشروط بر اين كه در مقابل خطر برق گرفتگي افراد نكات ايمني در آنها مراعات شده باشد. بهر حال رعايت ماده ۳۷۳ در مورد اين قبيل دستگاه ها الزامي است. ماده ۳۸۹ - براي تغذية وسايل و ماشين هاي برقي موضوع ماده ۳۸۷ بايد كابل هاي نرمي كه داراي روپوش لاستيكي و يا مواد مشابه آن باشد بكار برده شود. ماده ۳۹۰ - شبكه هاي تلفني و يا شبكه هاي مخصوص علامت دادن بايد با شبكه برق موضوع ماده ۳۸۰ فاصله كافي داشته باشد. ماده ۳۹۱ - ترانسفورماتور و مولدهاي برق و وسايل مربوط را بايد در مكان هائي كه با مصالح غيرقابل اشتعال ساخته شده قرار داد و در اين مكان ها نبايد اشياء قابل اشتعال وجود داشته باشد. ماده ۳۹۲ - در محل هاي مذكور در ماده ۳۹۰ بايد وسايل آتش نشاني مناسب وجود داشته و در صورت استفاده از وسائلي كه در داخل روغن كار مي كنند كيسه يا سطل هاي پر از ماسه نيز مي بايستي در دسترس باشد. ماده ۳۹۳ - زير دستگاه هاي برقي كه داخل روغن كار مي كنند بايد مقدار كافي ماسه ريخته شود، تا در موقع بروز نقص تمام روغن ريخته شده از دستگاه جذب شود. ماده ۳۹۴ - ترانسفورماتورهاي كوچك و وسايل راه اندازي و امثال آنها كه در داخل روغن كار مي كنند بايد مجهز به وسيله اي باشد كه هرگاه حرارت روغن از حدي تجاوز كند قبلا علامت دهد و در صورت ادامه ازدياد درجة حرارت جريان برق را قطع كند. ماده ۳۹۵ - در محل هائي كه براي شارژ و نگهداري اكومولاتور اختصاص داده شده باشد بايد: الف* لامپ هاي روشنائي داراي حباب هاي مضاعف باشد و استفاده از هر شيئي كه به حرارت قرمز برده شده و يا داراي شعلة آزاد باشد خوددراي شود. ب* اكومولاتور نسبت به بدنه قفسه هاي شارژ و خود قفسه ها نسبت به زمين عايق بندي شده باشد. پ* دستگاه ها طوري نصب شوند كه در آن واحد دست زدن به دو محل كه اختلاف ولتاژشان از ۱۵۰ ولت بيشتر است امكان پذير نباشد.در مورد اكومولاترهائي كه اختلاف ولتاژشان بيش از ۱۵۰ ولت باشد ماده ۳۸۴ لازم الاجراء است. ت* گازهاي حاصله در اين محل ها بايد به وسيله هواكش هاي مناسب خارج شود. ماده ۳۹۶ - در چراغ خانه هاي مخصوص چراغ هاي الكتريكي بايد بندهاي پ و ت ماده ۳۸۳ رعايت شود. ماده ۳۹۷ - در مناطقي كه احتمال توليد گاز قابل اشتعال وجود دارد بايد تأسيسات الكتريكي مجهز به وسايل ايمني در مقابل انفجار گاز باشد و در غير اين صورت اين تأسيسات بايد در مكان مجزائي مصون از نفوذ گاز نصب شود. ماده ۳۹۸ - در داخل مخزن هاي فلزي و يا در محل هائي كه كارگر با قطعات بزرگ فلزي تماس دارد چراغ دوره گرد بايد با جرياني با ولتاژ كمتر از ۳۰ ولت روشن شود. ماده ۳۹۹ - براي انجام هرگونه تغيير و يا تعمير و حتي تعويض لامپ بايد جريان برق قسمت مربوطه قطع شود. ماده ۴۰۰ - در شبكه برق مستقيم بيش از ۶۰۰ ولت و متناوب بيش از ۲۵۰ ولت تعميرات بايد با اجازه مخصوص متصدي برق و تحت نظر مسئول تعميرات با تجربه و با وسائل مخصوص انجام شود. ماده ۴۰۱ -هرگاه عيب شبكه ناشي ازبوجود آمدن اتصال كوتاه و يا اتصال به زمين باشد بايد برابر ماده ۳۹۸ عمل شود ماده ۴۰۲ - براي انجام تعميرات و يا تغييرات هرقسمت از شبكه بايد آن قسمت ازهردو طرف قطع شود و تمام فازها را به يكديگر و به زمين نيز اتصال دهند و متصدي مربوطه بايد از قطع برق درآن قسمت اطمينان حاصل كرده و ترتيبي دهد كه برقرار كردن جريان برق درقسمت تحت تعمير و تغيير به وسيله اشخاص ديگر امكان پذير نباشد. و ضمناً تابلوهاي هشدار دهنده نصب شود و متصدي مذكور پس از اتمام كارهاي مربوطه و حصول اطمينان ازاينكه خطري متوجه كسي نمي شود، مي تواند جريان برق را برقرار كند. ماده ۴۰۳ - هنگام تعمير كابل مخصوص تغذيه و وسايل قابل حمل و نيمه ثابت، بايد ضمن قطع جريان برق فيش هاي كابل را از پريزهاي مربوطه نيز خارج نموده و اتصال هاي نر و ماده را به طريق صحيح و مطمئن از يكديگر جدا كرد. ماده ۴۰۴ - متصديان هر يك از ماشين ها و قسمت هاي شبكه بايد اتصال هاي زمين و بدنه ماشين ها و كابل هاي نرم و دو شاخه هاي مربوط را بشرح زير بازرسي كنند: الف* در شبكه برق مستقيم ۶۰۰ ولت به بالا و يا متناوب ۲۵۰ ولت به بالا كه نقطه نول آن به زمين متصل نباشد بايد همه روزه به وسيله دستگاه هاي كنترل مخصوص، اختلاف ولتاژ بين هر فاز و زمين زا اندازه گيري كرده و مطمئن شوند كه اختلاف غيرعادي نباشد. ب* بايد لااقل هر سال يك مرتبه وضع سيم هاي اتصال به زمين را بررسي كنند. پ* بايد ميزان عايق بودن شبكه نسبت به زمين را لااقل هر شش ماه يك مرتبه بررسي كنند. ت* بايد نتيجه تمام بررسي ها و بازديدهاي انجام شده در دفتر مخصوص ثبت گردد ماده ۴۰۵ - در هر يك از نقاطي كه تأسيسات برق وجود دارد بايد يك نقشه و دستورالعمل ايمني مختصري در محل ديد افراد نصب گردد.در اين دستورالعمل بايد بطور صريح نوشته شود كه دخالت اشخاص غير از متصديان برق در امر تعمير و يا بكار بردن وسائل ممنوع است و در مورد تأسيسات برق موضوع ماده ۳۸۴ بايد قيد شود كه دست زدن به قسمت هاي فلزي شبكه خطرناك و اكيداً ممنوع است و همچنين دستورالعملي براي نجات اشخاص برق گرفته تهيه و به ديوار نصب كنند. ماده ۴۰۶ - هر يك از پذيرگاه هاي داخل معدن بايد به وسيلة تلفن و يا وسايل ارتباطي ديگر به مركزنيرو و يا پست مركزي ترانسفورماتور خارج معدن در ارتباط باشد. ماده ۴۰۷ - كابل هاي مسلح و كابل هاي با روپوش فلزي بايد طوري به ديواره گالري ها نصب گردد كه در اثر وزن خود پاره نشده و به وسائل ديگر برخورد نكند. ماده ۴۰۸ - روپوش فلزي كابل بايد به سيم اتصال بزمين وصل باشد مگر آن كه اين روپوش بجاي محافظ بكا رفته باشد كه در اين صورت بايد به يك رلة اتصال به زمين مربوط گردد. ماده ۴۰۹ - تمام قسمت هاي شبكه غير ثابت بايد در آخر هر نوبت كار بطور مطمئني از برق جدا گردد. ماده ۴۱۰ - كليه تعميرات روي كابل ها بايد در خارج معدن انجام گردد. ماده ۴۱۱ - در چاه ها و گالري هاي خروج هوا و محل هاي مرطوب بايستي از كابل زره دار مخصوص كه روپوش نسوز و مقاوم دارد، استفاده شود. ماده ۴۱۲ - تابلوهاي تقسيم برق بايد از مواد نسوز و مقاوم در مقابل رطوبت ساخته و بطريقي نصب شود كه در معرض چكيدن آب نباشد. ماده ۴۱۳ - براي راه اندازي لكوموتيو الكتريكي در معادن نبايد از ولتاژ بيشتر از ۶۰۰ ولت استفاده نمايند. ماده ۴۱۴ - سيم يا سيم هاي تغذيه الكتريكي به لوكوموتيوهاي برقي بايد بطريقي نصب شوند كه احتمال پاره شدن و يا توليد حريق در چوب بست ها و يا برق گرفتگي اشخاص وجود نداشته باشد. ماده ۴۱۵ -هرگاه ارتفاع سيم برق رساني به لوكوموتيو از زمين كمتر از ۵ /۲ متر باشد بايد هنگام عبور و مرور اشخاص جريان برق قطع گردد ماده ۴۱۶ - اطاقك راننده در لوكوموتيوهاي الكتريكي كه از سيم لخت برق مي گيرد بايد مسقف بوده و طوق گيرنده عايق بندي شده باشد تا احتمال برق گرفتگي راننده وجود نداشته باشد. ماده ۴۱۷ - تمام قسمت هاي لوكوموتيو كه جريان برق از آن عبور مي كند بايد به وسيله پوشش محكم و عايقي محفوظ شده باشد. ماده ۴۱۸ - براي انجام هر گونه تعمير در شبكه انتقال برق به لوكوموتيو يا در لوكوموتيو اعم از تعمير قسمت هاي الكتريكي و يا مكانيكي بايد قبلاً جريان برق قطع شود. ماده ۴۱۹ - شبكه مخصوص علائم برقي بايد با جريان برق با ولتاژ كمتر از ۳۰ ولت كار كند ماده ۴۲۰ - سيم هاي شبكه علائم بايد طوري نصب گردد كه اتصال كوتاه ايجاد نشود.در شبكه علائم فقط براي قسمت هاي خنثي مي توان از سيم هاي بدون روپوش استفاده كرد. ماده ۴۲۱ - كليه تجهيزات الكتريكي واقع در يك بخش معدن به منزله يك قسمت مستقل تلقي شده و براي اتصال به زمين بايد برابر ماده ۳۷۳ عمل شود. ماده ۴۲۲ - براي استفاه از برق با فشار الكتريكي ۳۰ تا ۶۰۰ ولت در درون معدن بايد كابلهاي با پوشش لاستيكي و عايق و مقاوم قابل انحناء بكار برده شود. ماده ۴۲۳ - در چاه براي استفاده از برق با فشار الكتريكي بيش از ۶۰۰ ولت و همچنين انتقال برق حتي با فشار اكتريكي كمتر از ۶۰۰ ولت بايد كابل زره دار و با مشخصات موضوع ماده ۴۲۱ باشد به استثناي سيم هاي برق رساني لوكوموتيوهاي برقي كه تابع مقررات خاصي هستند. ماده ۴۲۴ - در معدن داراي گاز ذغال و يا گرد ذغالسنگ فقط تأسيسات زير را مي توان بطور ثابت برقرار كرد: الف* كابل هاي زره دار در راه هائي كه داراي وسيله نگهداري مطمئن و سالم بوده و جريان كافي هوا برقرار و عيار گاز ذغال در آنها ازيك درصد تجاوز نكند. ب* سيم هاي ساده روپوشداري كه در لوله هاي فلزي با عايق داخلي قرار داشته باشد مشروط بر آن كه هواي كافي و منظم در اطراف لوله در جريان بوده و عيار گاز ذغال بسيار كم باشد. پ* دستگاهها و موتوهائي مه در مقابل گاز ذغال بي خطر تشخيص داده شده مشروط بر اين كه در محل استقرار آنها هوا بطور منظم عبور كرده و عيار گاز ذغال كم باشد. ماده ۴۲۵ -هواي معدن بايد طوري جريان داشته باشد كه تمام تأسيسات برق بخوبي تهويه گردد. ماده ۴۲۶ -هرگاه تمام و يا قسمتي از تأسيسات برق در مسير راه هاي عمومي واقع شده باشد بايد همه روزه كيفيت هواي ورودي به آن راه را از حيث مقدار گاز ذغال بررسي نمود بطوري كه عيار گاز ذغال از نيم درصد تجاوز نكند و به علاوه ترتيبي داده شود كه ورود ناگهاني مقدار زيادي گاز ذغال امكان پذير نباشد. ماده ۴۲۷ - كليه وسائل و تجهيزات الكتريكي كه در قسمت هاي داراي گاز و گرد قابل انفجار بكار برده مي شوند بايد ضد انفجار باشند. ماده ۴۲۸ - در معادني كه داراي تصاعد آني گاز ذغال مي باشند.تأسيسات برقي بايد بطور كامل ضد انفجار باشد.در اين قبيل معادن مي توان از چراغ ايمني و در آتشباري از آتش كن برقي ايمن استفاده نمود. ماده ۴۲۹ - متصديان مربوط بايد دستگاههاي ضد انفجار برقي را حداقل روزي يكبار بازديد و بررسي كنند و هر هفته يك بار نيز متخصص برق آنها را بازديد و در صورت لزوم تعمير كند ماده ۴۳۰ - تعمير يا باز كردن درپوش وسائل برقي ضد انفجار بايد فقط توسط متخصص مربوطه انجام گيرد.اين وسايل بايد به طريقي بسته شده باشد كه به وسيله آچار و يا ابزار معمولي نتوان آنها را باز كرد. ماده ۴۳۱ -هواي محل ها و راه ها و گالري ها و كارگاه هاي استخراج كه در آن تأسيسات برق وجود دارد بايد لااقل در هر نوبت كار دو بار بازرسي شود و در موارد زير بايد فورا جريان برق قطع گردد: الف* هرگاه عيار گاز ذغال يك درصد و يا بيشتر باشد. ب* در ناحيه اي كه در اثر ريزش، احتمال معيوب شدن تأسيسات الكتريكي و يا رسيدن گاز ذغال به تأسيسات الكتريكي وجود داشته باشد. پ* در هر قسمتي كه يكي از شرايط استفاده از برق كه در اين فصل ذكر شده از بين رفته باشد. ماده ۴۳۲ - متصدي برق بايستي قبل ازروشن نمودن تأسيسات برقي اطمينان حاصل نمايد كه غلظت گاز از حد مجاز پائين تر است. ماده ۴۳۳ - برقرار كردن مجدد برق بايد منحصراً به وسيله متصدي مربوطه انجام گردد. ماده ۴۳۴ - هرگونه تعميرات و تغييرات در تأسيسات برق بايد توسط مسئول مربوطه در دفتر مخصوصي ثبت گردد. ماده ۴۳۵ - بهره بردار موظف است نقشه تكميل شدة تأسيسات برق را هميشه در دفتر معدن نگهداري نمايد. ماده ۴۳۶ - جريان برق در جاهائي كه آتش سوزي رخ مي دهد، بايد فورا قطع شود. ماده ۴۳۷ - براي تعيين و كنترل برق از تست كننده هائي كه هرگز بكار نرفته است استفاده نشود و از دستگاه هاي اندازه گيري مناسب استفاده شود. ماده ۴۳۸ - هنگام كار روي خازن ها بايد آنها را به سيستم زمين متصل كرده و سپس حداقل بمدت يك دقيقه با آنها تماس نگرفته و اتصال به زمين از خازن ها باز نشود. ماده ۴۳۹ - هنگام تعويض يا جابجائي روغن ترانسفورماتورها كشيدن سيگار و انداختن شعله روشن كبريت ممنوع مي باشد. فصل دوازدهم - آتش سوزي وانفجار الف - مقررات عمومي ماده ۴۴۰ - سرچاه و راه هاي زيرزميني و ساختمانهاي مجاور تا شعاع ۲۰ متري بايد هميشه خالي از مواد قابل اشتعال ازقبيل مواد نفتي و گرد ذغالسنگ و امثال آن باشد. ماده ۴۴۱ - ديواره چاهها و دهانه ارتباطي آنها با تونل ها بايد با مصالح غيرسوختني ساخته شود. ماده ۴۴۲ - برج بالاي چاه مورد بهره برداري و ديوار ساختمانهاي اطراف آن نبايد از چوب ساخته شوند. ماده ۴۴۳ - بالابرها و همچنين موتورخانه ها و انبارها و تعميرگاه هاي زيرزميني و ابزارآلات آنها بايد از مصالح و مواد غيرسوختني ساخته شوند. ماده ۴۴۴ - در نقاط زير بايد وسائل آتش نشاني متناسب با نوع حريق و سطل هاي محتوي ماسه به اندازه كافي موجود باشد: الف* در تمام قسمت هاي معدن كه در آنها مواد سوختني نگهداري مي شود. ب* در تمام راه هاي ورود هوا كه در آنها وسيله نگهداري چوبي بكار رفته است. پ* در تمام نقاطي كه لوكوموتيوها سوخت گيري مي كنند. ت* در ساير قسمت هائي كه به تشخيص مسئول ايمني احتمال آتش سوزي مي رود. ماده ۴۴۵ - دستگاههاي آتش نشاني كه در معدن بكار مي رود بايد از انواع مجاز و متناسب با نوع آتش سوزي احتمالي باشد. ماده ۴۴۶ - در هر جائي كه ماسه و يا شيرآب وجود دارد بايد وسائلي براي انتقال و حمل ماسه و استفاده فوري از آب جهت آتش نشاني آماده شده باشد. ماده ۴۴۷ - وسايل آتش نشاني بايد بطور منظم آزمايش شده و طوري نگهداري شود تا اطمينان حاصل گردد كه خوب كار مي كنند. تاريخ آزمايش بايد به وسيله مسئول مربوطه در دفتر مخصوص ثبت گردد. ضمناً نصب كارت شناسائي (مشخصات خاموش كننده) برروي كپسول آتش نشاني الزامي است. ماده ۴۴۸ - در ماشين خانه هاي زيرزميني ضايعات روغني و نفتي بايد در محفظه هاي فلزي در بسته جمع آوري و منظماً از معدن خارج گردد. ماده ۴۴۹ - مسئول معدن موظف است در مورد آتش نشاني آموزش لازم را به كارگران خود بدهد تا هرفردي كه اولين دفعه متوجه آتش سوزي مي شود درصورت امكان اقدام لازم براي خاموش كردن آتش را آغاز نموده و هرچه زودتر به مسئول مافوق خود اطلاع دهد تا درصورت نياز گروه آتش نشاني را اعزام نمايد. ماده ۴۵۰ - افرادي كه در خاموش كردن آتش وظيفه اي ندارند بايد فوراً از محلي كه آتش سوزي رخ داده دور شوند و تا خاموش شدن آتش بطور كامل و دستور مجدد مسئول مربوطه به آن محل نزديك نشوند. ماده ۴۵۱ - مسئول معدن بايد ماسك تنفسي و چراغ ايمني به تعداد كافي در سر معدن براي آتش نشاني آماده كرده باشد. استفاده از تجهيزات ايمني و وسائل حفاظت فردي مناسب براساس آئين نامه مربوطه(مصوب شوراي عالي حفاظت فني) الزامي است. ماده ۴۵۲ - هنگام خاموش نمودن آتش بايد علاوه بر ساير مراقبتها احتياط لازم ازنظر وجود منواكسيد كربن نيز به عمل آيد. ماده ۴۵۳ - اگر به منظور آتش نشاني تمام يا قسمتي از معدن را با آب پركرده باشند، بايد آزمايشهاي لازم ازجهت وجود گاز سولفور هيدروژن بعمل آيد و درصورت وجود اين گاز بايد اقدامات لازم انجام گيرد. تخليه آب و شروع مجدد كار بايد باحضور مسئول مربوطه انجام پذيرد. ماده ۴۵۴ - نگهداري درازمدت مايعات و گازهاي با نقطه اشتعال پائين در معادن زيرزميني مجاز نمي باشد. ب : مقررات ويژه معادن ذغالسنگ ماده ۴۵۵ - معادن ذغالسنگ بايد مجهز به شبكه لوله آب آتش نشاني با فشار باشد. ماده ۴۵۶ - بازديدهاي مخصوص ازنظر پيشگيري از آتش سوزي يا گرم شدن ذغالسنگ بايد قبل از هرنوبت كاري انجام گيرد. ماده ۴۵۷ - براي برطرف كردن و يا بي خطر ساختن گرد ذغالسنگ در نقاط نزديك محل آتش سوزي بايد خاك پاشي يا اقدامات كافي ديگر بعمل آيد. ماده ۴۵۸ - آن قسمت از داخل معدن كه دچار آتش سوزي شده و خاموش كردن آن ميسر نگردد و يا احتمال آتش سوزي دراثر گرم شدن ذغالسنگ وجود داشته باشد براي جلوگيري از گسترش آتش بايد بلافاصله به وسيله ديوار يا سدهاي غيرقابل نفوذ از ساير قسمت هاي معدن جدا گردد. ماده ۴۵۹ - ساخت يا نصب ديوار سد كننده بايد باحضور يك فرد مسئول انجام گيرد. ماده ۴۶۰ - كارگران سازنده ديوار در محل خروج هوا بايد مجهز به دستگاه تنفسي انفرادي باشند. ماده ۴۶۱ - ديوار سد كننده از لحاظ نفوذ ناپذير بودن هوا و درجه حرارت آن و همچنين هواي پشت سد، روزانه بايد بازرسي و نتايج بازرسي ها در دفتر ثبت و هروضع غيرعادي فوراً به مسئولين مربوطه اطلاع داده شود. ماده ۴۶۲ - قبل از خراب كردن ديوار سد، بايد اطمينان حاصل شود كه هواي آن سالم و بي خطر است. خراب كردن ديوارة سد بايد با حضور مسئول مربوطه انجام گيرد. ماده ۴۶۳ - هنگام خراب كردن ديوار بايد يك گروه نجات مجهز به دستگاههاي تنفسي در نزديكي محل مستقر و آماده باشد. ماده ۴۶۴ - لازم است براي تسريع در احداث ديوارها و سدها، در محل هاي مناسبي مصالح و وسايل ساخت ديوارهاي مسدود كننده به اندازه كافي نگهداري شود. ماده ۴۶۵ - براي جلوگيري از گسترش انفجار، از سد آتش بند استفاده مي شود. سد آتش بند عبارت است از صفحاتي كه روي آنها خاك نرم ريخته شده و يا ظرف هائي كه از آب پرشده و زير سقف تونل در نقاط مناسبي نصب مي گردد. اين صفحات و ظرف ها دراثر تغيير فشارهواي حاصل از انفجار خود بخود واژگون شده و مواد آن سدي درمقابل انتشار آتش به وجود مي آورد. ماده ۴۶۶ - نرم و خشك بودن خاك در آتش بندهاي خاكي و پر بودن آب در ظرف ها در آتش بندهاي آبي بايد بطور مداوم كنترل شود. آخرين تاريخ تعويض خاك در آتش بندهاي خاكي بايد در دفتر مخصوص تهويه ثبت شود. ماده ۴۶۷ - محل هاي نصب آتش بندها بايد در نقشه تهويه معدن نشان داده شود. فصل سيزدهم - كمكهاي اوليه و نجات ماده ۴۶۸ - درهرمعدن بايد برحسب موقعيت، اهميت و تعداد كاركنان حداقل وسايل نجات و كمك هاي اوليه موجود باشد و در محل هاي مناسب و قابل دسترسي سريع نگهداري شود. تبصره حداقل وسايل نجات و كمك هاي اولية هرمعدن را بازرس كار تعيين مي نمايد. ماده ۴۶۹ - وسايل نجات و كمك هاي اوليه بايد مرتباً بازديد و مورد آزمايش قرار گيرد تا هميشه براي استفاده آماده باشد. ماده ۴۷۰ - درهرمعدن ضمن آموزش همگاني كمك هاي اوليه بايستي از هر كارگاه نيز حداقل يك نفر استفاده از وسايل كمك هاي اوليه را آموخته باشد. ماده ۴۷۱ - در معادن ذغالسنگ كه تعداد كل كارگران از ۳۰۰ نفر و در ساير معادن كه تعداد كل كارگران آن از ۵۰۰ نفر بيشتر باشد، لازم است گروه نجات تشكيل گردد و در پايگاهي كه بدين منظور تعيين شده مستقر گردند. تعداد افراد گروه نجات برحسب نوع معدن، گستردگي آن و تعداد كارگران و تعداد نوبت هاي كار تعيين مي شود. در اينگونه معادن بهره بردار موظف است يك نفر شخص صلاحيت دار به عنوان مسئول نجات انتخاب نمايد. وظيفه شخص مذكور منحصراً رسيدگي به امور امداد و نجات مي باشد. تبصره ۱ درمعادن داراي ذغال و گرد ذغالسنگ اگر تعداد كارگران درهرنوبت كار بيش از ۵۰ نفر باشد تشكيل گروه نجات الزامي است. تبصره ۲ : برحسب مورد مي توان وظايف گروه نجات را با گروه آتش نشاني ادغام نمود. تبصره ۳ : علاوه بر افراد گروه نجات لازم است تعدادي از كارگران نيز تعليمات لازم را ديده باشند تا در صورت لزوم به افراد گروه نجات كمك نمايند. ماده ۴۷۲ - افراد گروه نجات بايد ازبين كارگران مجرب كه داراي استعداد جسماني كافي بوده انتخاب شوند. اين افراد بايد تعليمات لازم را فراگرفته و لااقل ماهي يك بار تمرينهاي لازم را بعمل آورند. ماده ۴۷۳ - گروه نجات با نظر مسئول ايمني و برحسب ضرورت بايد مجهز به دستگاههاي تنفسي انفرادي و وسايل لازم ديگر ازقبيل دستگاههاي اندازه گيري گاز گريزو، اكسيددوكربن و برانكارد و غيره باشند. اين دستگاهها بايد مرتباً و در فواصل مناسب بازديد و آزمايش شده بطوريكه هميشه براي استفاده آماده باشند. ماده ۴۷۴ - افراد گروه نجات بايد هرسال دوبار مورد معاينه پزشكي قرار گيرند تا درصورتي كه واجد شرايط نباشند ازگروه خارج شده و افراد ديگري بجاي آنها انتخاب گردند. ماده ۴۷۵ - اين آئين نامه در سيزده فصل و ۴۷۵ ماده و ۲۱ تبصره در جلسة نهايي مورخ ۲۵ /۱۱ /۷۹ شورايعالي حفاظت فني تهيه و در تاريخ ۱۰ /۱۲ /۷۹ نيز به تصويب وزير كار و اموراجتماعي رسيد.

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین