آیین نامه وسایل حفاظت فردی با اصلاحات و الحاقات بعدی

آيين ‌نامه وسايل حفاظت فردي مصوب 1389,11,16 با اصلاحات و الحاقات بعدي هدف و دامنه شمول به منظور تاميـن و ارتقاء سطح ايمني و حفاظت نـيروي كار و همچنين صيانت نيروي انساني و منابع مادي كشور و در راستاي پيشرفت تكنولوژي و ايمن‌سازي محيط كارگاهها و به منظور پيشگيري از حوادث منجر به صدمات جاني و خسارات مالي، مقررات اين آيين‌نامه به استناد ماده 85 قانون جمهوري اسلامي ايران تدوين گرديده است. فصل اول ـ تعاريف وسيله حفاظت فردي : وسيله‌اي است كه براي حذف تماس مستقيم با عوامل زيان‌آور محيط كار و تقليل اثرات مخاطره آميز در محل كار توسط فرد استفاده مي‌شود. گوشي حفاظتي: نوعي وسيله حفاظت شنوايي است كه با قرارگيري در روي گوش و پوشاندن لاله آن از رسيدن امواج صوتي بالاتر از حد مجاز به گوش جلوگيري مي‌كند. پلاگ گوش : نوعي وسيله حفاظت شنوايي است كه در داخل مجراي شنوايي قرار گرفته و با مسدود كردن آن از رسيدن امواج صوتي بالاتر از حدمجاز به پرده صماخ و انتقال آن به گوش داخلي جلوگيري مي‌كند. وسايل و تجهيزات حفاظت فردي كار در ارتفاع: وسايلي هستند كه به منظور پيشگيري از سقوط و يا كاهش عوارض و صدمات ناشي از سقوط كارگر از ارتفاع به كار مي‌رود. مانند كمربند ايمني مهار كل بدن(هارنس)، لنيارد، قلاب قفل‌شونده (كارابين)، انواع طناب تكيه‌گاهي، عملياتي، ديناميكي، استاتيكي و پشتيبان محافظ چشم : وسـيله حفاظت فردي است كه چشـم را در برابر خـطرات زير محافظت مي‌نمايد: 1‌ـ برخورد اجسام سخت 2ـ تابش‌هاي نوري (با طول موج 1 / 0 الي 100ميكرومتر) 3ـ فلزات مذاب و اجسام داغ 4ـ قطرات و پاشش مايعات 5 ـ ذرات گرد و غبار 6 ـ گازها 7ـ و هر نوع تركيبي از اين مخاطرات عينك با تراز حفاظتي : محافظ چشمي است با عدسي‌هاي نصب شده درقاب، با محافظ جانبي يا بدون محافظ جانبي. عدسي و محافظ جانبي عينك معمولي بايد به گونه‌اي باشد كه با ساچمه فولادي با قطر 6 ميلي متر و جرم 86 / 0 گرم با سرعت 45 متر بر ثانيه مقاومت مناسب ر. ا. خ. نشان دهد. عينك با تراز ايمني : محافظ چشمي است كه بر روي صورت قرار گرفته و ناحية‌ چشم‌ها را كاملاً محصور مي‌كند. عدسي و محافظ جانبي عينك‌هاي ايمني بايد به گونه‌اي باشد كه با ساچمه فولادي با قطر 6 ميلي متر و جرم 86 / 0 گرم با سرعت 120 متر بر ثانيه مقاومت مناسب ر. ا. خ. نشان دهد. سپرهاي محافظ صورت : محافظي است كه تمام صورت را پوشانده و از درجه ايمني بالايي برخوردار باشد. اين نوع سپر بايد به گونه‌اي باشد كه با ساچمه فولادي با قطر 6 ميليمتر و جرم 86 / 0 گرم با سرعت 190 متر بر ثانيه مقاومت مناسب از خود نشان مي‌دهد. فيلتر نوري : نوعي عدسي چشمي است كه براي كاهش تابش نورهاي فرودي در محدودة طول موجهاي مشخص به كار مي‌رود. شمارة درجه‌بندي : ويژگي‌هاي نور عبوري از فيلترهاي نوري توسط شمارة درجه‌بندي آنها مشخص مي‌شود. شمارة درجه‌بندي تركيبي از كد عددي و شمارة تيرگي مي‌باشد كه با يك خط تيره از يكديگر جدا شده‌اند. كد عددي نشان‌دهندة نوع فيلتر مي‌باشد. (جدول شماره 1 ضميمه) فيلتر جوشكاري : فيلتر مخصوصي است كه براي حفاظت چشم در برابر درخشندگي (اشعه) خطرناك حاصل از جوشكاري و تابش كاهش‌يافته‌اي از اشعه ماوراء بنفش (UV) و مادون قرمز (IR) به كار مي رود. ماسك : ماسك وسيله محافظ دستگاه تنفس است كه براي ايجاد فضايي محفوظ، با حداقل درز به روي صورت استفاده‌كننده به كار مي رود. ماسك كامل : پوششي است بر روي تمام صورت كه چشم، بيني، دهان و چانه را مي‌پوشاند. نيم ماسك : پوششي است مقابل صورت، كه دهان، بيني و چانه را مي‌پوشاند. ربع ماسك : پوششي است مقابل صورت كه فقط دهان و بيني را مي‌پوشاند. نيم فيلتر ماسك : ماسكي است كه كل يا قسمت اعظم آن را فيلتر تشكيل مي‌دهد و دهان و بيني و در حد امكان چانه را نيز مي‌پوشاند. فيلتر ويژه : فيلتر مخصوصي است كه در محيط‌هاي داراي اكسيدهاي نيتروژن و جيوه استفاده مي‌گردد. فيلتر : قسمتي از دستگاه محافظ تنفسي است كه قابل تعويض بوده و از آن براي فيلتراسيون (پالايش) هواي محيط استفاده مي‌شود. فيلترهاي ذره‌اي : فيلترهايي هستند كه از آنها در محيط‌هاي گرد و غباردار و ذرات جامد و مايع معلق در هوا استفاده مي‌شود. فيلترهاي گازي : فيلترهايي هستند كه در محيط‌هاي گازي استفاده مي‌شوند و جذب‌كننده گازها و بخارها هستند. سرپنجة ايمني : سرپنجه‌اي كه پا را در برابر ضربه‌هايي با انرژي برخوردي حداقل 200 ژول محافظت مي‌كند. سرپنجه حفاظتي : سرپنجه‌‌اي كه پا را در برابر ضربه‌هايي با انرژي برخوردي 100 تا 200 ژول محافظت مي‌كند. كلاه ايمني : كلاهي است كه از قسمت‌هاي بالاي سر در مقابل صدمه محافظت مي‌كند. دستكـش ايمني و بازوبند: وسايل حفاظت فردي هستند كه بر حسب انواع آن، مي‌تـواند انگشـتان دسـت تا بالاي بازو را در مقابل عـوامل زيـان‌آور محيـط كار محافظت نمايد. گتر : نوعي وسيلـه حفاظت فردي است كه حدفاصل فضاي خالي بين لبه شلوار تا روي كفش را مي‌پوشـاند و بستـه به نوع فعاليـت از جـنس و انـدازه‌هاي مخـتلف تهيه مي‌شود. فصل دوم ـ مقررات عمومي ماده 1 ـ به منظور انتخاب وسايل حفاظت فردي متناسب با نوع كار، كارفرما مكلف به شناسايي و ارزيابي شرايط محيط كار براي تشخيص و كنترل خطرات مي‌باشد. ماده 2 ـ كارفرما مكلف است وسايل حفاظت فردي متناسب با نوع و محيط كار و مخـاطرات احتمالي را به تعداد كافي تهيـه و به صورت رايگـان در اخـتيار كارگران قرار دهد. ماده 3 ـ كارفرما مكلف است كاربرد صحيح و مراقبت از وسايل حفاظت فردي را به كارگران آموزش دهد. ماده 4 ـ كارفـرما مكلف اسـت وسايل حـفاظت فـردي را در شـرايط مطـلوب نگهداري نموده، و در جايي قرار دهد كه دسترسي سريع به آنها امكان‌پذير باشد. ماده 5 ـ كارفرما مكلف به جمع‌آوري و معدوم نمودن وسايل حفاظت فردي معيوب، مستهلك و يا تاريخ مصرف گذشته مي‌باشد. ماده 6 ـ كارفرما بايد بر استفاده صحيح كارگران از وسايل حفاظت فردي نظارت كامل داشته باشد. ماده 7 ـ كارفرما مكلف است كليه اطلاعات مربوط به وسايل حفاظت فردي را اعم از نوع وسايل، زمان تحويل، مكان مورد استفاده و عيوب احتمالي ناشي از مصرف را ثبت و نگهداري نمايد. ماده 8 ـ كارگر موظف است ب. ت. ب. آموزش‌هاي ارائه شده از وسايل حفاظت فردي خود مراقبت، نظافت و استفاده صحيح نمايد. عدم رعايت موارد مذكور قصور در انجام وظيفه محسوب مي‌شود. ماده 9 ـ كارگر موظف است در صورت مشاهده هرگونه نقص و يا ايراد در وسيله حفاظت فردي مراتب را به سرپرست مربوطه گزارش دهد. ماده 10 ـ در اجراي ماده 90 قانون كار جمهوري اسلامي ايران، وسايل حفاظت فردي مورد استفاده در كارگاه‌ها بايد مطابق با استاندارد ملي يا ساير استانداردهاي مورد قبول كه به تائيد وزارت كار و امور اجتماعي و بر حسب مورد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي رسيده است، باشد. ماده 11 ـ وسايل حفاظت فردي بايد عاري از هرگونه لبه تيز، زائده، شكستگي و يا ديگر عيوب باشد. ماده 12 ـ جنس كليه وسايل حفاظت فردي بايد به گونه‌اي باشد كه شرايط محيطي تغييري در خصوصيات و كارايي آنها ايجاد نكند. ماده 13 ـ جنس آن دسته از وسايل حفاظت فردي كه در تماس مستقيم با پوست بدن هستند بايد به گونه‌اي باشد كه موجب تحريك و حساسيت پوست نگردد. ماده 14 ـ وسايل حفاظت فردي كه در اختيار كارگران قرار مي‌گيرد بايد متناسب با نوع كار بوده و سالم، بهداشتي، تميز، كامل و آ ماده استفاده باشد. ماده 15 ـ اطلاعات مشروحه ذيل مي‌بايست بر روي تمامي وسايل حفاظت فردي به گونه‌اي پايدار، نشانه‌گذاري گردد و به وضوح قابل رويت باشد: الف ـ نام يا علامت مشخصة كارخانة سازنده ب ـ نام كشور سازنده ج ـ سال و ماه ساخت و در صورت نياز تاريخ انقضاء دـ نوع كاربرد هـ ـ استانداردي كه بر اساس آن ساخته شده است وـ شماره و تاريخ تاييديه وزارت كار و امور اجتماعي يا حسب مورد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي ماده 16 ـ روش استفاده و يا هر نوع اطلاعات مورد نياز مصرف‌كننده وسايل حفاظت فردي مي بايست به همراه محصول ارائه گردد. ماده 17 ـ وسايل حفاظت فردي بايد براحتي قابل استفاده بوده و ضمن تامين ايمني كامل نبايد مانع انجام كار گردد. ماده 18 ـ در محيط‌هايي كه به لحاظ تجمع بارهاي الكتريسيته ساكن احتمال اشتعال و يا انفجار وجود دارد، استفاده از وسايل حفاظت فردي ضدالكتريسيته ساكن الزامي است. ماده 19 ـ براي رعايت اصول بهداشتي، استفاده از وسايل حفاظت فردي به صورت مشترك ممنوع است. فصل سوم ـ مقررات اختصاصي عينك : ماده 20 ـ استفاده از عينك‌هاي با تراز حفاظتي براي كارگراني كه احتمال خطر برخورد اجسام به چشم آنها زياد است، ممنوع بوده و بايد از عينك‌هايي با تراز ايمني استفاده شود. ماده 21 ـ شماره‌هاي درجه‌بندي و تيرگي فيلترهاي محافظ چشم مربوط به انواع جوشكاري، برشكاري، ريخته‌گري و شيشه و بلورسازي بايد بر اساس جداول استاندارد مربوط به اشعه‌ها انتخاب شود. (جداول شماره 1 الي 6 ضميمه) ماده 22 ـ انتـخاب شـماره تيرگي فيلـترها بايد بر اساس نور محـيط باشـد تا نيازي به نزديك شدن بيش از حد كارگر به منطقه كار و در نتيجه استنشاق گازهاي مضر نباشد. ماده 23 ـ عدسي چشمي بايد از هر گونه نقص، حباب‌هاي هوا، خراشيدگي، فرورفتگي، علامت‌هاي قالب‌ريزي‌شده، تحدب و تقعر، حركت موجي يا ناخالصي‌هاي واردشده در عدسي كه احتمال ضعف بينايي را در استفاده از آن به وجود مي آورد، عاري باشد. ماده 24 ـ عيـنك حــفاظتي بايد سبك و محكم بوده، كاملاً روي صورت قرار گيـرد و در صورت لزوم به حفاظ هاي جانبي مجهز شود. ماده 25 ـ قاب عينك‌هاي حفاظتي براي كارگراني كه در معرض باد و يا گرد و غبار هستند، بايد مقاوم، قابل انعطاف و ضدحساسيت بوده و كاملاً با صورت كارگر مطابقت داشته باشد. ماده 26 ـ عينك‌هاي حفاظتي براي كارگراني كه با فلزات مذاب كار مي‌كنند، بايد در برابر حرارت مقاوم باشد. ماده 27 ـ جنس قاب عينك‌هاي حــفاظتي براي كارگراني كه با مايـعات خورنده و گازهاي خطرناك كار مي‌كنند، بايد نرم، قابل انعطاف و مقاوم در برابر مايعات و گازهاي مذكور باشد. به نحوي كه از نفوذ آنها به داخل چشم جلوگيري نمايد. ماده 28 ـ براي كارگراني كه داراي نقص بينايي بوده و از عينك‌هاي طبي استفاده مي‌كنند بايد از عينك‌هايي استفاده نمايند كه ضمن تامين بينايي كامل كارگر، شرايط ايمني لازم را نيز براي آنان فراهم نمايد. كلاه ايمني : ماده 29 ـ كلاه ايمني بايد از مواد مقاوم در برابر احتراق ساخته شده و در برابر ضربه و نفوذ اجسام تيز و برنده از مقاومت كافي برخوردار باشد و نيز براي افراد برقكار بايد عايق در برابر الكتريسيته باشد. ماده 30 ـ وسايل جانبي كه بر روي كلاه ايمني نصب مي‌شود، بايد ايمن بوده و از نظر وزن و جايگيري اصول و موازين ايمني رعايت گردند. ماده 31 ـ استفاده از قطعات فلزي در داخل پوسته كلاه ايمني ممنوع مي‌باشد. ماده 32 ـ بايد به محض مشاهده علائم فرسودگي در تجهيزات داخلي كلاه ايمني، آنها تعويض گردند. ماده 33 ـ لبه جلويي كلاه ايمنـي نبايد مانع ديد اطراف و يا استفاده از عينك شود. ماده 34 ـ وزن كلاه ايمني به انضمام كلاف آن بايد حداكثر 400 گرم بوده و در صورت اضافه شدن وسايل جانبي (لامپ، سپر محافظ صورت، بند چرمي چانه و غيره) نبايد از 430 گرم بيشترشود. ماسك : ماده 35 ـ وسايل محافظ دستگاه تنفسي بايد به گونه‌اي روي صورت قرار گيرند كه هيچ گونه منفذي براي نفوذ گازها و ذرات گرد و غبار وجود نداشته باشد. ماده 36 ـ شستشو و ضدعفوني نمودن ماسك‌ها فقط با رعايت دستور العمل‌ها و توصيه شركت سازنده و همچنين رعايت اصول ايمني مجاز است. ماده 37 ـ مواد تشكيل‌دهنده نيم فيلتر ماسك‌ها بايد از جنسي باشد كه در هنگام تنفس ذرات آن جدا نگردد. ماده 38 ـ عدسي چشمي بايد به گونه‌اي بر روي ماسك كامل نصب شود كه از نفوذ گاز ممانعت بعمل آورد. ماده 39 ـ عدسي چشمي ماسك كامل بايد ميدان ديد مناسب و كافي را تامين نموده و باعث ايجاد اختلال در ديد نشود. ماده 40 ـ روي بدنه ماسك بايد حداقل يك دريچه بازدم براي خروج گازهاي تنفسي وجود داشته باشد. ماده 41 ـ استفاده از فيلترهايي كه به دريچه دم مجهز مي‌باشند بر روي ماسك‌هاي داراي دريچه دم ممنوع است. ماده 42 ـ اتصال بين فيلتر و بدنه ماسك بايد محكم و بدون منفذ بوده و فيلتر آن به سادگي قابل تعويض باشد. ماده 43 ـ حداكثر وزن فيلتر همراه با نيم‌ماسك نبايد از 300 گرم بيشتر و حداكثر وزن فيلتر همراه با ماسك نبايد از 500 گرم بيشتر شود. ماده 44 ـ فيلتر بايد در برابر دما، رطوبت و مواد فاسدكننده مقاوم و مستحكم باشد و لايه‌هاي مياني آن در برابر مواد خورنده مقاوم بوده و همچنين ذرات آن براي استفاده‌كننده مضر نباشد. ماده 45 ـ نوع فيلتر بكار رفته در انواع ماسك‌ها بايد متناسب با نوع كار و شرايط محيطي و آلاينده‌هاي محيط كار باشد.(جدول شماره 7 ضميمه) ماده 46 ـ درج تاريخ توليد و انقضاء برروي ماسك و فيلترهاي آن الزامي بوده و براي فيلترهاي ويژه (اكسيدهاي نيتروژن ـ جيوه) بايد مدت زمان استفاده و نوع كاربرد نيز درج گردد. ماده 47 ـ در محيط‌هايي كه ميزان اكسيژن موجود در هوا كمتر از حد مجاز باشد كارگران بايد از ماسك‌ها و تجهيزات هوارسان متناسب با نوع فعاليت و ب. ت. ب. دسـتورالعمل‌ها و توصيـه‌هاي شركت سازنـده و همـچنين رعايت اصـول ايمني استفاده نمايند. كفش ايمني : ماده 48 ـ كارگراني كه احتمال سقوط اجسام سنگين روي انگشتان پاي آن‌ها وجود دارد، بايد از كفش يا چكمه با سرپنجه ايمني استفاده نمايند. ماده 49 ـ كارگراني كه با مواد خورنده سروكار دارند، بايد ازكفش‌هاي لاستيكي يا جنس مقاوم در برابر اين مواد استفاده كنند. ماده 50 ـ كفش‌هاي كارگراني كه با فلزات مذاب، مواد داغ و خورنده كار مي‌كنند، بايد مقاوم بوده و لبه كفش براي جلوگيري از نفوذ مواد مذكور به داخل آن كاملاً به پا و قوزك پا چسبيده و فاقد سوراخ بند كفش باشد. ماده 51 ـ كفش‌هاي مورد استفاده در عمليات برق بايد نارسانا و فاقد هر گونه قطعه فلزي بوده، همچنين داراي زبانه متصل به دو طرف كفش و ساق بلند باشد. ماده 52 ـ در محيط‌هايي كه احتمال بروز جرقه الكتريكي وجود دارد، كفش‌هاي كارگران بايد فاقد هر نوع قطعه فلزي باشد. ماده 53 ـ در محيط‌هايي كه احتمال نفوذ اجسام تيز و برنده به كف پا وجود دارد كارگران مي‌بايست از كفش‌هاي مخصوص كه در زيره آن ورقه فلزي مقاوم به كار رفته استفاده نمايند. محافظ گوش : ماده 54 ـ پلاگ بايد به گونه‌اي باشد كه به سهولت و بدون آسيب در مجراي گوش خارجي قرار گرفته، آن را بپوشاند و به راحتي از گوش خارج نشود. ماده 55 ـ رعايت مسائل بهداشتي پلاگ‌ها الزامي بوده و در زمان عدم استفاده بايد در محفظه مخصوصي نگهداري شوند. ماده 56 ـ گوشي حفاظتي بايد كاملا لاله گوش را پوشانده، از مواد جاذب صدا ساخته شده و در تماس مستقيم با پوست ايجاد عرق و حساسيت نكند. ماده 57 ـ طول باند اتصالي گوشي حفاظتي بايد متغير و قابل‌انطباق با وضعيت سر باشد. ماده 58 ـ قابليت ارتجاعي گوشي حفاظتي بايد به حدي باشد كه از ايجاد هر نوع فشار يا ناراحتي براي سر جلوگيري نمايد. ماده 59 ـ بخش‌هاي فلزي گوشي حفاظتي بايد در برابر اكسيدشدن مقاوم بوده و قابل ضدعفوني كردن باشد. دستكش حفاظتي ماده 60 ـ دستكش‌هاي حفاظتي بايد متناسب با خطرات احتمالي ناشي از كار انتخاب شوند. ماده 61 ـ استفاده از دستكش حفاظتي براي كارهايي كه احتمال درگيري آن با قطعات متحرك ماشين‌آلات وجود دارد، ممنوع است. ماده 62 ـ كارگراني كه با برق سر و كار دارند، بايد از دستكش‌هاي عايق الكتريسيته متناسب با جريان و ولتاژ الكتريكي مصرفي استفاده نمايند. ماده 63 ـ بازوبند بايد به گونه‌اي باشد كه ضمن قرارگيري و تثبيت در محل خود، حفاظت يكپارچه را براي دست فراهم نمايد. ماده 64 ـ بازوبند و ساق دستكش بايد حداقل به اندازه 8 ميلي‌متر همپوشاني داشته باشند. ماده 65 ـ نشانه‌گذاري دستكش‌ها بايد علاوه بر مشخصات مشترك همه وسايل حفاظت فردي شامل موارد زير باشد: الف ـ اندازه (Size) ب ـ حداكثر دما در مواردي كه دماي مجاز براي تميز كردن دستكش زير °C 82 است. ماده 66 ـ اندازه، جنس و شكل دستكش بايد به گونه‌اي باشد كه ضمن تامين راحتي انگشتان، حركت آنها به سادگي امكان‌پذير باشد. لباس كار : ماده 67 ـ لباس كار كارگراني كه احتمال درگيري آنها با قطعات متحرك ماشين‌آلات وجود دارد، بايد كاملا بسته، فاقد شكاف، چين خوردگي، پليسه، لبه برگردان، درز و يا موارد مشابه باشد. ماده 68 ـ آويزان كردن زنجير، ساعت، كليد و نظاير آنها و نيز استفاده از شال گردن و موارد مشابه روي لباس كار اكيداً ممنوع است. ماده 69 ـ قسـمت انتهايي و آزاد پوشـش سر كـارگران زن كـه با ماشيـن‌آلات دوار و يا در مجاورت آنها مشغـول به كار مي باشـند بايستي بطور كامـل داخل لباس كار قرار گيرد. ماده 70 ـ لبـاس كار بايد ضمن تامين حفاظت كافي، راحت، سبك و متناسب با بدن باشد. ماده 71 ـ قسمت‌هايي از لباس كار كه در تماس با بدن كارگر مي‌باشد، بايد فاقد زبري، لبه‌هاي تيز و برجسته باشد تا از تحريك پوست و يا هرگونه عوارض ديگر جلوگيري بعمل آورد. ماده 72 ـ جهت نشانه‌گذاري لباس كار براي مشخص شدن نوع حفاظت ايجادشده، بايد از علايم تصويري مربوط به آن استفاده گردد.(جدول شماره 8 ضميمه) ماده 73 ـ لباس كار جوشكاري بايد در برابر پرتاب ذرات داغ فلزي حاصل از جوشكاري يا برشكاري مقاوم باشد. ماده 74 ـ لباس كار جوشكاران و برق‌كاران بايد از جنس نارسانا بوده و فاقد قطعات فلزي از قبيل دكمه، زيپ و موارد مشابه باشد. ماده 75 ـ لباس كار بايد حتي‌الامكان فاقد جيب بوده و در صورت نياز داراي در جيب باشد. پيش بند : ماده 76 ـ استفاده از پيش‌بند در مجاورت قطعات دوار و متحرك ماشين‌ها ممنوع است و در صورتيكه نوع كار اقتضاء نمايد كه حتما از پيش‌بند استفاده شود بايد فاقد جيب، درز، بند جلو و قسمت‌هاي آويزان بوده و به بدن بچسبد. ماده 77 ـ پيش‌بندهاي محافظ در برابر شعله، جرقه و فلزات مذاب، بايد تمام سينه را پوشانده و از جنس مقاوم در برابر شعله تهيه شود. ماده 78 ـ پيش‌بند مورد استفاده براي كار با اسيدها، مواد قليايي و ساير مواد خورنده، بايد تمام سينه را پوشانده و از جنس مقاوم در برابر آن مواد تهيه شود. وسايل و تجهيزات حفاظت فردي كار در ارتفاع : ماده 79 ـ براي انجام هر گونه عمليات در ارتفاع، علاوه بر تامين جايگاه كار ايمن، استفاده از وسايل و تجهيزات حفاظت فردي كار در ارتفاع الزامي است. ماده 80 ـ وسايل و تجهيزات حفاظت فردي كار در ارتفاع بايد با در نظر گرفتن نوع كار، شرايط محيطي، وزن شخص، ارتفاع و ديگر عوامل انتخاب شود. ماده 81 ـ استفاده از شوك‌گير در وسايل و تجهيزات حفاظت فردي كار در ارتفاع كه در اثر سقوط آزاد شخص، امكان وارد آمدن فشار زيادي به بدن وي وجود دارد، الزامي است. ماده 82 ـ استفاده از ميخ پرچ براي اتصال اجزاي انواع كمربند ايمني و هارنس ممنوع است. ماده 83 ـ قبل از استفاده از وسايل و تجهيزات حفاظت فردي كار در ارتفاع بايستي از سـالم بودن اجزاي آن اطمـينان حاصل نموده و در صـورت نياز، اجزاي آسيـب‌ديده تعويض گردد. ماده 84 ـ هنگام استفاده از طناب ايمني، حداكثر جابجايي عمودي در زمان سقوط فرد نبايد بيش از يك متر باشد. ماده 85 ـ طناب‌هاي ايمني بايد با آب و مواد شوينده ضعيف شسته شده و توسط جريان هوا خشك شوند. فصل چهارم ـ ساير مقررات ماده 86 ـ سپر محافظ صورت بايد كاملا شفاف بوده و به گونه‌اي باشد كه ميدان ديد لازم را تامين نمايد. ماده 87 ـ در موقع كار بر فراز يا در نزديكي آب و موقعي كه خطر غرق شدن وجود دارد بايد از جليقه‌هاي نجات استفاده شود. ماده 88 ـ كارگراني كه در مواجه با خطر پرتوهاي يون‌ساز مي‌باشند بايد از وسايل حفاظت فردي مناسب، مطابق آيين‌نامه و مقررات حفاظت در مقابل خطر پرتوهاي يون‌ساز استفاده نمايند. ماده 89 ـ كارگراني كه داراي موهاي بلند بوده و با ماشين‌آلات كار مي‌كنند و يا در جوار آن مشغول كار هستند بايد به وسيله سربند و يا وسيله حفاظتي ديگري موهاي سر خود را كاملا بپوشانند. ماده 90 ـ به منظور محافظت قسمت‌هاي پاييني ساق پاي كارگراني كه در معرض پاشش فلزات مذاب يا جرقه‌هاي جوشكاري قرار دارند بايد از گتر حفاظتي مناسب استفاده گردد. ماده 91 ـ كليه واردكنـندگان، توليدكننـدگان، فروشنـدگان، عرضه‌كـنندگان وسايل حفاظت فردي و همچنين كارفرمايان مكلف به رعايت موارد حفاظت فني و ايمني مي‌باشند. ماده 92 ـ باستناد مواد 91 و 95 مسئوليت رعايت مقررات اين آيين‌نامه بر عهده كارفرماي كارگاه بوده و در صورت وقوع هرگونه حادثه به دليل عدم توجه كارفرما به الزامات قانوني، مكلف به جبران خسارت وارده به زيان‌ديدگان مي‌باشد. اين آيين‌نامه مشتمل بر 4 فصل و 92 ماده به اسـتناد مواد 85 و 91 قانون كار جمهوري اسلامي ايران در جلسه مورخ 13 / 10 / 1389 شوراي عالي حفاظت فني تدوين و در تاريخ 21 / 3 / 1390 به تصويب وزير كار و امور اجتماعي رسيده است. آيين‌نامه مذكور جايگزين آيين‌ نامه وسايل حفاظت انفرادي مصوب 21 / 12 / 1340 شوراي عالي حفاطت فني مي‌باشد. وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي ـ عبدالرضا شيخ‌الاسلامي مصوب 1389/11/16 وزیر تعاون, کار و رفاه اجتماعی به منظور تامین و ارتقاء سطح ایمنی و حفاظت نیروی کار و همچنین صیانت نیروی انسانی و منابع مادی کشور و در راستای پیشرفت تکنولوژی و ایمن‌سازی محیط کارگاهها و به منظور پیشگیری از حوادث منجر به صدمات جانی و خسارات مالی، مقررات این آیین‌نامه به استناد ماده 85 قانون جمهوری اسلامی ایران تدوین گردیده است. محافظ چشم : وسیله حفاظت فردی است که چشم را در برابر خطرات زیر محافظت می‌نماید: 1‌- برخورد اجسام سخت 2- تابش‌های نوری (با طول موج 1 / 0 الی 100میکرومتر) 3- فلزات مذاب و اجسام داغ 4- قطرات و پاشش مایعات 7- و هر نوع ترکیبی از این مخاطرات شماره درجه‌بندی : ویژگی‌های نور عبوری از فیلترهای نوری توسط شماره درجه‌بندی آنها مشخص می‌شود. شماره درجه‌بندی ترکیبی از کد عددی و شماره تیرگی م. ب. که با یک خط تیره از یکدیگر جدا شده‌اند. کد عددی نشان‌دهنده نوع فیلتر م. ب.. (جدول شماره 1 ضمیمه) دستکش ایمنی و بازوبند: وسایل حفاظت فردی هستند که بر حسب انواع آن، می‌تواند انگشتان دست تا بالای بازو را در مقابل عوامل زیان‌آور محیط کار محافظت نماید. گتر : نوعی وسیله حفاظت فردی است که حدفاصل فضای خالی بین لبه شلوار تا روی کفش را می‌پوشاند و بسته به نوع فعالیت از جنس و اندازه‌های مختلف تهیه می‌شود. فصل دوم - مقررات عمومی ماده 1 - به منظور انتخاب وسایل حفاظت فردی متناسب با نوع کار، کارفرما مکلف به شناسایی و ارزیابی شرایط محیط کار برای تشخیص و کنترل خطرات م. ب.. ماده 2 - کارفرما مکلف است وسایل حفاظت فردی متناسب با نوع و محیط کار و مخاطرات احتمالی را به تعداد کافی تهیه و به صورت رایگان در اختیار کارگران قرار دهد. ماده 3 - کارفرما مکلف است کاربرد صحیح و مراقبت از وسایل حفاظت فردی را به کارگران آموزش دهد. ماده 4 - کارفرما مکلف است وسایل حفاظت فردی را در شرایط مطلوب نگهداری نموده، و در جایی قرار دهد که دسترسی سریع به آنها امکان‌پذیر باشد. ماده 5 - کارفرما مکلف به جمع‌آوری و معدوم نمودن وسایل حفاظت فردی معیوب، مستهلک و یا تاریخ مصرف گذشته م. ب.. ماده 6 - کارفرما باید بر استفاده صحیح کارگران از وسایل حفاظت فردی نظارت کامل داشته باشد. ماده 7 - کارفرما مکلف است کلیه اطلاعات مربوط به وسایل حفاظت فردی را اعم از نوع وسایل، زمان تحویل، مکان مورد استفاده و عیوب احتمالی ناشی از مصرف را ثبت و نگهداری نماید. ماده 8 - کارگر موظف است ب. ت. ب. آموزش‌های ارائه شده از وسایل حفاظت فردی خود مراقبت، نظافت و استفاده صحیح نماید. عدم رعایت موارد مذکور قصور در انجام وظیفه محسوب می‌شود. ماده 9 - کارگر موظف است در صورت مشاهده هرگونه نقص و یا ایراد در وسیله حفاظت فردی مراتب را به سرپرست مربوطه گزارش دهد. ماده 10 - در اجرای ماده 90 قانون کار جمهوری اسلامی ایران، وسایل حفاظت فردی مورد استفاده در کارگاه‌ها باید مطابق با استاندارد ملی یا سایر استانداردهای مورد قبول که به تائید وزارت کار و امور اجتماعی و بر حسب مورد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی رسیده است، باشد. ماده 11 - وسایل حفاظت فردی باید عاری از هرگونه لبه تیز، زائده، شکستگی و یا دیگر عیوب باشد. ماده 12 - جنس کلیه وسایل حفاظت فردی باید به گونه‌ای باشد که شرایط محیطی تغییری در خصوصیات و کارایی آنها ایجاد نکند. ماده 13 - جنس آن دسته از وسایل حفاظت فردی که در تماس مستقیم با پوست بدن هستند باید به گونه‌ای باشد که موجب تحریک و حساسیت پوست نگردد. ماده 14 - وسایل حفاظت فردی که در اختیار کارگران قرار می‌گیرد باید متناسب با نوع کار بوده و سالم، بهداشتی، تمیز، کامل و آ ماده استفاده باشد. ماده 15 - اطلاعات مشروحه ذیل می‌بایست بر روی تمامی وسایل حفاظت فردی به گونه‌ای پایدار، نشانه‌گذاری گردد و به وضوح قابل رویت باشد: الف - نام یا علامت مشخصه کارخانه سازنده ج - سال و ماه ساخت و در صورت نیاز تاریخ انقضاء ه- - استانداردی که بر اساس آن ساخته شده است و- شماره و تاریخ تاییدیه وزارت کار و امور اجتماعی یا حسب مورد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ماده 16 - روش استفاده و یا هر نوع اطلاعات مورد نیاز مصرف‌کننده وسایل حفاظت فردی می‌بایست به همراه محصول ارائه گردد. ماده 17 - وسایل حفاظت فردی باید براحتی قابل استفاده بوده و ضمن تامین ایمنی کامل نباید مانع انجام کار گردد. ماده 18 - در محیط‌هایی که به لحاظ تجمع بارهای الکتریسیته ساکن احتمال اشتعال و یا انفجار وجود دارد، استفاده از وسایل حفاظت فردی ضدالکتریسیته ساکن الزامی است. ماده 19 - برای رعایت اصول بهداشتی، استفاده از وسایل حفاظت فردی به صورت مشترک ممنوع است. فصل سوم - مقررات اختصاصی ماده 20 - استفاده از عینک‌های با تراز حفاظتی برای کارگرانی که احتمال خطر برخورد اجسام به چشم آنها زیاد است، ممنوع بوده و باید از عینک‌هایی با تراز ایمنی استفاده شود. ماده 21 - شماره‌های درجه‌بندی و تیرگی فیلترهای محافظ چشم مربوط به انواع جوشکاری، برشکاری، ریخته‌گری و شیشه و بلورسازی باید بر اساس جداول استاندارد مربوط به اشعه‌ها انتخاب شود. (جداول شماره 1 الی 6 ضمیمه) ماده 22 - انتخاب شماره تیرگی فیلترها باید بر اساس نور محیط باشد تا نیازی به نزدیک شدن بیش از حد کارگر به منطقه کار و در نتیجه استنشاق گازهای مضر نباشد. ماده 23 - عدسی چشمی باید از هر گونه نقص، حباب‌های هوا، خراشیدگی، فرورفتگی، علامت‌های قالب‌ریزی‌شده، تحدب و تقعر، حرکت موجی یا ناخالصی‌های واردشده در عدسی که احتمال ضعف بینایی را در استفاده از آن به وجود می آورد، عاری باشد. ماده 24 - عینک حفاظتی باید سبک و محکم بوده، کاملاً روی صورت قرار گیرد و در صورت لزوم به حفاظ های جانبی مجهز شود. ماده 25 - قاب عینک‌های حفاظتی برای کارگرانی که در معرض باد و یا گرد و غبار هستند، باید مقاوم، قابل انعطاف و ضدحساسیت بوده و کاملاً با صورت کارگر مطابقت داشته باشد. ماده 26 - عینک‌های حفاظتی برای کارگرانی که با فلزات مذاب کار می‌کنند، باید در برابر حرارت مقاوم باشد. ماده 27 - جنس قاب عینک‌های حفاظتی برای کارگرانی که با مایعات خورنده و گازهای خطرناک کار می‌کنند، باید نرم، قابل انعطاف و مقاوم در برابر مایعات و گازهای مذکور باشد. به نحوی که از نفوذ آنها به داخل چشم جلوگیری نماید. ماده 28 - برای کارگرانی که دارای نقص بینایی بوده و از عینک‌های طبی استفاده می‌کنند باید از عینک‌هایی استفاده نمایند که ضمن تامین بینایی کامل کارگر، شرایط ایمنی لازم را نیز برای آنان فراهم نماید. ماده 29 - کلاه ایمنی باید از مواد مقاوم در برابر احتراق ساخته شده و در برابر ضربه و نفوذ اجسام تیز و برنده از مقاومت کافی برخوردار باشد و نیز برای افراد برقکار باید عایق در برابر الکتریسیته باشد. ماده 30 - وسایل جانبی که بر روی کلاه ایمنی نصب می‌شود، باید ایمن بوده و از نظر وزن و جایگیری اصول و موازین ایمنی رعایت گردند. ماده 31 - استفاده از قطعات فلزی در داخل پوسته کلاه ایمنی ممنوع م. ب.. ماده 32 - باید به محض مشاهده علائم فرسودگی در تجهیزات داخلی کلاه ایمنی، آنها تعویض گردند. ماده 33 - لبه جلویی کلاه ایمنی نباید مانع دید اطراف و یا استفاده از عینک شود. ماده 34 - وزن کلاه ایمنی به انضمام کلاف آن باید حداکثر 400 گرم بوده و در صورت اضافه شدن وسایل جانبی (لامپ، سپر محافظ صورت، بند چرمی چانه و غیره) نباید از 430 گرم بیشترشود. ماده 35 - وسایل محافظ دستگاه تنفسی باید به گونه‌ای روی صورت قرار گیرند که هیچ گونه منفذی برای نفوذ گازها و ذرات گرد و غبار وجود نداشته باشد. ماده 36 - شستشو و ضدعفونی نمودن ماسک‌ها فقط با رعایت دستور العمل‌ها و توصیه شرکت سازنده و همچنین رعایت اصول ایمنی مجاز است. ماده 37 - مواد تشکیل‌دهنده نیم فیلتر ماسک‌ها باید از جنسی باشد که در هنگام تنفس ذرات آن جدا نگردد. ماده 38 - عدسی چشمی باید به گونه‌ای بر روی ماسک کامل نصب شود که از نفوذ گاز ممانعت به عمل آورد. ماده 39 - عدسی چشمی ماسک کامل باید میدان دید مناسب و کافی را تامین نموده و باعث ایجاد اختلال در دید نشود. ماده 40 - روی بدنه ماسک باید حداقل یک دریچه بازدم برای خروج گازهای تنفسی وجود داشته باشد. ماده 41 - استفاده از فیلترهایی که به دریچه دم مجهز می‌باشند بر روی ماسک‌های دارای دریچه دم ممنوع است. ماده 42 - اتصال بین فیلتر و بدنه ماسک باید محکم و بدون منفذ بوده و فیلتر آن به سادگی قابل تعویض باشد. ماده 43 - حداکثر وزن فیلتر همراه با نیم‌ماسک نباید از 300 گرم بیشتر و حداکثر وزن فیلتر همراه با ماسک نباید از 500 گرم بیشتر شود. ماده 44 - فیلتر باید در برابر دما، رطوبت و مواد فاسدکننده مقاوم و مستحکم باشد و لایه‌های میانی آن در برابر مواد خورنده مقاوم بوده و همچنین ذرات آن برای استفاده‌کننده مضر نباشد. ماده 45 - نوع فیلتر به کار رفته در انواع ماسک‌ها باید متناسب با نوع کار و شرایط محیطی و آلاینده‌های محیط کار باشد.(جدول شماره 7 ضمیمه) ماده 46 - درج تاریخ تولید و انقضاء برروی ماسک و فیلترهای آن الزامی بوده و برای فیلترهای ویژه (اکسیدهای نیتروژن - جیوه) باید مدت زمان استفاده و نوع کاربرد نیز درج گردد. ماده 47 - در محیط‌هایی که میزان اکسیژن موجود در هوا کمتر از حد مجاز باشد کارگران باید از ماسک‌ها و تجهیزات هوارسان متناسب با نوع فعالیت و ب. ت. ب. دستورالعمل‌ها و توصیه‌های شرکت سازنده و همچنین رعایت اصول ایمنی استفاده نمایند. ماده 48 - کارگرانی که احتمال سقوط اجسام سنگین روی انگشتان پای آن‌ها وجود دارد، باید از کفش یا چکمه با سرپنجه ایمنی استفاده نمایند. ماده 49 - کارگرانی که با مواد خورنده سروکار دارند، باید ازکفش‌های لاستیکی یا جنس مقاوم در برابر این مواد استفاده کنند. ماده 50 - کفش‌های کارگرانی که با فلزات مذاب، مواد داغ و خورنده کار می‌کنند، باید مقاوم بوده و لبه کفش برای جلوگیری از نفوذ مواد مذکور به داخل آن کاملاً به پا و قوزک پا چسبیده و فاقد سوراخ بند کفش باشد. ماده 51 - کفش‌های مورد استفاده در عملیات برق باید نارسانا و فاقد هر گونه قطعه فلزی بوده، همچنین دارای زبانه متصل به دو طرف کفش و ساق بلند باشد. ماده 52 - در محیط‌هایی که احتمال بروز جرقه الکتریکی وجود دارد، کفش‌های کارگران باید فاقد هر نوع قطعه فلزی باشد. ماده 53 - در محیط‌هایی که احتمال نفوذ اجسام تیز و برنده به کف پا وجود دارد کارگران می‌بایست از کفش‌های مخصوص که در زیره آن ورقه فلزی مقاوم به کار رفته استفاده نمایند. ماده 54 - پلاگ باید به گونه‌ای باشد که به سهولت و بدون آسیب در مجرای گوش خارجی قرار گرفته، آن را بپوشاند و به راحتی از گوش خارج نشود. ماده 55 - رعایت مسائل بهداشتی پلاگ‌ها الزامی بوده و در زمان عدم استفاده باید در محفظه مخصوصی نگهداری شوند. ماده 56 - گوشی حفاظتی باید کاملا لاله گوش را پوشانده، از مواد جاذب صدا ساخته شده و در تماس مستقیم با پوست ایجاد عرق و حساسیت نکند. ماده 57 - طول باند اتصالی گوشی حفاظتی باید متغیر و قابل‌انطباق با وضعیت سر باشد. ماده 58 - قابلیت ارتجاعی گوشی حفاظتی باید به حدی باشد که از ایجاد هر نوع فشار یا ناراحتی برای سر جلوگیری نماید. ماده 59 - بخش‌های فلزی گوشی حفاظتی باید در برابر اکسیدشدن مقاوم بوده و قابل ضدعفونی کردن باشد. ماده 60 - دستکش‌های حفاظتی باید متناسب با خطرات احتمالی ناشی از کار انتخاب شوند. ماده 61 - استفاده از دستکش حفاظتی برای کارهایی که احتمال درگیری آن با قطعات متحرک ماشین‌آلات وجود دارد، ممنوع است. ماده 62 - کارگرانی که با برق سر و کار دارند، باید از دستکش‌های عایق الکتریسیته متناسب با جریان و ولتاژ الکتریکی مصرفی استفاده نمایند. ماده 63 - بازوبند باید به گونه‌ای باشد که ضمن قرارگیری و تثبیت در محل خود، حفاظت یکپارچه را برای دست فراهم نماید. ماده 64 - بازوبند و ساق دستکش باید حداقل به اندازه 8 میلی‌متر همپوشانی داشته باشند. ماده 65 - نشانه‌گذاری دستکش‌ها باید علاوه بر مشخصات مشترک همه وسایل حفاظت فردی شامل موارد زیر باشد: ب - حداکثر دما در مواردی که دمای مجاز برای تمیز کردن دستکش زیر °C 82 است. ماده 66 - اندازه، جنس و شکل دستکش باید به گونه‌ای باشد که ضمن تامین راحتی انگشتان، حرکت آنها به سادگی امکان‌پذیر باشد. ماده 67 - لباس کار کارگرانی که احتمال درگیری آنها با قطعات متحرک ماشین‌آلات وجود دارد، باید کاملا بسته، فاقد شکاف، چین خوردگی، پلیسه، لبه برگردان، درز و یا موارد مشابه باشد. ماده 68 - آویزان کردن زنجیر، ساعت، کلید و نظایر آنها و نیز استفاده از شال گردن و موارد مشابه روی لباس کار اکیداً ممنوع است. ماده 69 - قسمت انتهایی و آزاد پوشش سر کارگران زن که با ماشین‌آلات دوار و یا در مجاورت آنها مشغول به کار می‌باشند بایستی به طور کامل داخل لباس کار قرار گیرد. ماده 70 - لباس کار باید ضمن تامین حفاظت کافی، راحت، سبک و متناسب با بدن باشد. ماده 71 - قسمت‌هایی از لباس کار که در تماس با بدن کارگر می‌باشد، باید فاقد زبری، لبه‌های تیز و برجسته باشد تا از تحریک پوست و یا هرگونه عوارض دیگر جلوگیری به عمل آورد. ماده 72 - جهت نشانه‌گذاری لباس کار برای مشخص شدن نوع حفاظت ایجادشده، باید از علایم تصویری مربوط به آن استفاده گردد.(جدول شماره 8 ضمیمه) ماده 73 - لباس کار جوشکاری باید در برابر پرتاب ذرات داغ فلزی حاصل از جوشکاری یا برشکاری مقاوم باشد. ماده 74 - لباس کار جوشکاران و برق‌کاران باید از جنس نارسانا بوده و فاقد قطعات فلزی از قبیل دکمه، زیپ و موارد مشابه باشد. ماده 75 - لباس کار باید حتی‌الامکان فاقد جیب بوده و در صورت نیاز دارای در جیب باشد. ماده 76 - استفاده از پیش‌بند در مجاورت قطعات دوار و متحرک ماشین‌ها ممنوع است و در صورتی که نوع کار اقتضاء نماید که حتما از پیش‌بند استفاده شود باید فاقد جیب، درز، بند جلو و قسمت‌های آویزان بوده و به بدن بچسبد. ماده 77 - پیش‌بندهای محافظ در برابر شعله، جرقه و فلزات مذاب، باید تمام سینه را پوشانده و از جنس مقاوم در برابر شعله تهیه شود. ماده 78 - پیش‌بند مورد استفاده برای کار با اسیدها، مواد قلیایی و سایر مواد خورنده، باید تمام سینه را پوشانده و از جنس مقاوم در برابر آن مواد تهیه شود. ماده 79 - برای انجام هر گونه عملیات در ارتفاع، علاوه بر تامین جایگاه کار ایمن، استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی کار در ارتفاع الزامی است. ماده 80 - وسایل و تجهیزات حفاظت فردی کار در ارتفاع باید با در نظر گرفتن نوع کار، شرایط محیطی، وزن شخص، ارتفاع و دیگر عوامل انتخاب شود. ماده 81 - استفاده از شوک‌گیر در وسایل و تجهیزات حفاظت فردی کار در ارتفاع که در اثر سقوط آزاد شخص، امکان وارد آمدن فشار زیادی به بدن وی وجود دارد، الزامی است. ماده 82 - استفاده از میخ پرچ برای اتصال اجزای انواع کمربند ایمنی و هارنس ممنوع است. ماده 83 - قبل از استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی کار در ارتفاع بایستی از سالم بودن اجزای آن اطمینان حاصل نموده و در صورت نیاز، اجزای آسیب‌دیده تعویض گردد. ماده 84 - هنگام استفاده از طناب ایمنی، حداکثر جابه جایی عمودی در زمان سقوط فرد نباید بیش از یک متر باشد. ماده 85 - طناب‌های ایمنی باید با آب و مواد شوینده ضعیف شسته شده و توسط جریان هوا خشک شوند. فصل چهارم - سایر مقررات ماده 86 - سپر محافظ صورت باید کاملا شفاف بوده و به گونه‌ای باشد که میدان دید لازم را تامین نماید. ماده 87 - در موقع کار بر فراز یا در نزدیکی آب و موقعی که خطر غرق شدن وجود دارد باید از جلیقه‌های نجات استفاده شود. ماده 88 - کارگرانی که در مواجه با خطر پرتوهای یون‌ساز می‌باشند باید از وسایل حفاظت فردی مناسب، مطابق آیین‌نامه و مقررات حفاظت در مقابل خطر پرتوهای یون‌ساز استفاده نمایند. ماده 89 - کارگرانی که دارای موهای بلند بوده و با ماشین‌آلات کار می‌کنند و یا در جوار آن مشغول کار هستند باید به وسیله سربند و یا وسیله حفاظتی دیگری موهای سر خود را کاملا بپوشانند. ماده 90 - به منظور محافظت قسمت‌های پایینی ساق پای کارگرانی که در معرض پاشش فلزات مذاب یا جرقه‌های جوشکاری قرار دارند باید از گتر حفاظتی مناسب استفاده گردد. ماده 91 - کلیه واردکنندگان، تولیدکنندگان، فروشندگان، عرضه‌کنندگان وسایل حفاظت فردی و همچنین کارفرمایان مکلف به رعایت موارد حفاظت فنی و ایمنی می‌باشند. ماده 92 - به استناد مواد 91 و 95 مسئولیت رعایت مقررات این آیین‌نامه بر عهده کارفرمای کارگاه بوده و در صورت وقوع هرگونه حادثه به دلیل عدم توجه کارفرما به الزامات قانونی، مکلف به جبران خسارت وارده به زیان‌دیدگان م. ب.. این آیین‌نامه مشتمل بر 4 فصل و 92 ماده به استناد مواد 85 و 91 قانون کار جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ 1389/10/13 شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ 1390/3/21 به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده است. آیین‌نامه مذکور جایگزین آیین‌نامه وسایل حفاظت انفرادی مصوب 1340/12/21 شورای عالی حفاطت فنی م. ب.. وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی - عبدالرضا شیخ‌الاسلامی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی