ارتباط اجرت‬ المثل با نحله

ارتباط اجرت‬ المثل با نحله خ. م.: در تاریخ 6 شهریور 1401، دادخواستی به منظور صدور گواهی عدم امکان سازش به دادگاه ارائه شد. پس از تغییر وکیل خواهان، جلسه رسیدگی در تاریخ 26 بهمن 1401 برگزار گردید. در این جلسه، خواهان به عدم امکان ادامه زندگی مشترک اشاره کرده و خواسته خود را با پرداخت حقوق مالی طرف مقابل مطرح نمود. وکیل طرف مقابل نیز به عدم پرداخت نفقه و درخواست اجرت‌المثل برای ایام زوجیت اشاره کرد. دادگاه پس از انجام بررسی‌های لازم، با استناد به مواد مربوطه در قانون مدنی و قانون حمایت خانواده، گواهی عدم امکان سازش را صادر و شرایط مالی طرف مقابل را تعیین کرد. طرف مقابل به این رای اعتراض کرده و درخواست تجدیدنظر نمود که در تاریخ 20 تیر 1402، دادنامه تجدیدنظر خواسته تایید شد. طرف مقابل سپس اقدام به فرجام‌خواهی نمود. دیوان عالی کشور پس از بررسی، با استناد به مواد مربوطه در قانون آیین دادرسی مدنی، فرجام‌خواهی را رد و دادنامه‌های قبلی را تایید کرد و اعلام نمود که مخالفت طرف مقابل مانع اجرای طلاق نیست و حقوق مالی به درستی تعیین شده است. رای شعبه دیوان عالی کشور در تاریخ 1401/06/06 اقای ه. ح. ن. ج. خ. به وکالت از طرف اقای س. ط. د. به طرفیت خانم ن. خ. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به لحاظ اختلافات پیش امده بین زوجین تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. خ. ط. ل. مورخ 1401/11/24 وکیل خود را از وکالت خویش عزل نموده و متعاقبا خانم م. ع. ا. کاراموز وکالت ب. ت. و. از جانب خواهان (زوج) اعلام وکالت نموده است. و هم چنین اقای ا. ق. ز. کاراموز وکالت ب. ت. و. از جانب خوانده (زوجه) اعلام وکالت نموده است. در جلسه رسیدگی مورخ 1401/11/26 که با حضور وکلای طرفین و ز. ت. گ. وکیل خ. ا. د. خواسته ب. ش. د. تقدیمی است. موکل حدود 25 سال قبل خوانده را به عقد نکاح دائم خود دراورده که حاصل ان سه فرزند مشترک باسامی ف. 22 ساله و م. 19 ساله و ز. 10 ساله م. ب.. حال قادر به ادامه زندگی مشترک نبوده و قصد طلاق خوانده را با پرداخت حق و حقوق شرعی و قانونی دارد. در خصوص نفقه معوقه خوانده تا برج هفتم امسال از سوی شورای حل اختلاف رای صادر شده و هر ماه یک میلیون تومان تعیین نفقه شده است. و تا حالا در خصوص مهریه حکمی صادر نشده است. و بیشتر جهیزیه خوانده مستهلک شده و خوانده جهیزیه ای نزد خواهان ندارد. بند الف شرط ضمن عقد امضا شده است. ولی اصل سند در دست موکل نمی‌باشد. وکیل خوانده (زوجه) اظهار داشت ب. ت. ب. اینکه مهریه موکل ناچیز است. لذا در صورت اصرار خواهان به طلاق تقاضای تعیین اجرت المثل برای ایام زوجیت داریم. نفقه موکل نیز پرداخت نشده و کلا برای چهار ماه از شورای حل اختلاف نفقه تعیین شده بود. موکله لیست جهیزیه امضا شده ندارد. موکله تقاضای دریافت حقوق خود وفق بند الف شروط را دارد. فرزند ان با موکله زندگی می کنند و در خصوص نفقه ز. تا کنون حکم صادر نشده و دادگاه در این خصوص تعیین تکلیف نماید. موکله کارهای منزل را به قصد دریافت اجرت المثل انجام داده و به دستور خواهان بوده است. و اصل هم بر عدم تبرع است. و انکه خلاف اصل ادعا می کند باید ثابت کند و در مورد شرط تنصیف، باظهار موکله زوج در حال حاضر هیچ اموالی ندارد. و ابتدا امولش را به نام دیگران منتقل کرده و بعد دادخواست طلاق داده است. زوجه اعلام نموده که هنوز وارد دوران یایسگی نشده است. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داور منتخب خواهان و داور منصوب خوانده هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و پس از اظهار عقیده قاضی مشاور به موجب دادنامه شماره *مورخ 1402/03/01 ب. ت. ب. خواسته خواهان (زوج) و موثر واقع نشدن مساعی دادگاه و داوران منتخب جهت اصلاح ذات البین و اصرار خواهان بر متارکه و لحاظ نظریه قاضی مشاور، دعوی خ.ان را وارد تشخیص و به استناد مواد 1133 و 1143 و 1145 و 1148 قانون مدنی و مواد 26 و 34 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی و ثبت رسمی ان صادر و مدت اعتبار گواهی صادره را سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای اعلام نموده و با توضیح اینکه به علت عدم احراز (دستور) خواهان به خوانده جهت انجام کارهای منزل مشترک اجرت المثل به خوانده تعلق نمیگیرد و در مورد بند (الف) شرط ضمن عقد نکاح نیز اموالی که مشمول باشد. معرفی نشده است. و مقرر داشته که اجرای صیغه طلاق موکل به پرداخت 1 مهریه وفق سند نکاحیه به نرخ روز 2 نحله برای 25 سال زندگی مشترک به میزان یکصد میلیون تومان 3 نفقه از تاریخ 1401/08/01 تا تاریخ اجرای صیغه طلاق هر ماه یک میلیون تومان 4 نفقه ایام عده خوانده هر ماه یک میلیون و سیصد هزار تومان از سوی خواهان به خوانده م. ب.. فرزند مشترک صغیر به نام ز. که به سن بلوغ شرعی رسیده فعلا با مادرش ادامه زندگی میدهد و نفقه اش هر ماه یک میلیون تومان با افزایش سالانه وفق نرخ تورم توسط خواهان پرداخت خ.د شد. پس از ابلاغ رای صادره وکیل ز. د. م. قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظر خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1402/04/20 اعتراض ت. ن. خ. را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظر خواسته را مطابق موازین قانونی تشخیص و ضمن رد تجدیدنظر خواهی ت. ن. خ. به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا تایید نموده است. دادنامه اخیر الذکر در تاریخ 1402/04/21 به زوجه و وکیل او ابلاغ شد و وکیل ز. د. ت.1402/05/09 با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه مرقوم فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی وکیل فرجام خ. خانم ن. خ. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1402/04/20 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1402/03/01 شعبه *که به موجب ان درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق و ثبت رسمی ان بالحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه (ف. خ.) صادر گردیده است، ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست. زیرا، زوج فرجام خوانده که متقاضی طلاق همسرش بوده به تجویز ماده 1133 قانون مدنی می‌تواند هر وقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و پرداخت حقوق مالی همسرش او را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. به طلاق خویش موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بود. و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 راجع به کلیه حقوق مالی استحقاقی زوجه در دادنامه بدوی اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف به عمل امده است. و از طرفی چون از ناحیه وکیل ف. خ. د. فرایند دادرسی هیچ اموالی از زوج که مشمول شرط تانصف دارایی بوده باشد.، تعرفه نگردیده و به علاوه نحله ایام زوجیت بدل اجرت المثل ایام زندگی مشترک محسوب بوده و قانونا قابل جمع با یکدیگر نمی‌باشد. و در دادنامه بدوی هم نحله ایام زوجیت به عنوان بخشی از حقوق استحقاقی زوجه مورد لحاظ و لحوق حکم قرار گرفته است. و با تعیین نحله ایام زوجیت استحقاق ز. ن. ب. اجرت المثل منتفی خواهد بود. و از طرفی هم وجوه تعیین شده از بابت نحله و نفقه ماهیانه جاریه و ایام عده زوجه و نفقه ماهیانه فرزند مشترک که از سوی دادگاه بدوی بالحاظ کلیه عوامل موثر در قضیه تعیین گردیده ارقام متعارف و متناسبی محسوب بوده و مغایرتی با اوضاع و احوال موضوع ندارد. لذا تشخیص دادگاه در مورد منتفی بودن اجرای شرط تنصیف و عدم استحقاق ز. ن. ب. اجرت المثل خدمات ایام زندگی مشترک و نیز تعیین میزان استحقاق زوجه از بابت نحله ایام زوجیت و نفقات ماهیانه جاریه و ایام عده صایب و موجه بوده و اعتراض وکیل ف. خ. د. حدی نیست که خدشه ای بر استنباط و تشخیص دادگاه وارد و موجبات بی اعتباری انرا فراهم سازد. بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته من جمیع جهات بالحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و اظهارات طرفین و رسیدگی به عمل امده به نحو صحیح و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی اصدار یافته و اعتراض وکیل ف. خ. ب. کیفیتی نیست که بر استنباط و تشخیص دادگاه و اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و نقض انرا ایجاب نماید. فلذا ضمن رد فرجام خواهی فرجام خ. به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد. شعبه * رئیس شعبه: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ج. ح. م.