تاثیر مخالفت زوجه با طلاق

تاثیر مخالفت زوجه با طلاق خ. م.: در تاریخ 2 دی 1399، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای طلاق به دادگاه ارائه شد. پس از بررسی و عدم حصول سازش، دادگاه نظریه داوران را دریافت کرد که هر دو داور به عدم سازش اشاره کردند. در ادامه، خواهان ادعا نمود که زوجه از زمان ترک منزل هیچ نفقه‌ای دریافت نکرده و خواستار پرداخت نفقه، اجرت المثل ایام زوجیت و مهریه گردید. کارشناس دادگاه، میزان اجرت المثل را 70 میلیون تومان و نفقه را به صورت ماهیانه تعیین کرد. دادگاه در تاریخ 17 آذر 1400 به خواسته‌های خواهان رسیدگی و اجازه طلاق را صادر کرد و زوجه را ملزم به دریافت حقوق مالی‌اش نمود. زوجه به این حکم اعتراض و فرجام‌خواهی کرد، اما این اعتراض در تاریخ 8 فروردین 1401 توسط دادگاه تجدیدنظر رد شد. زوجه مجدداً فرجام‌خواهی کرد، اما هیات شعبه دیوان عالی کشور به دلیل عدم وجود مستندات قانونی لازم برای نقض دادنامه تجدیدنظر، از آن صرف‌نظر کرده و دادنامه‌های قبلی را تایید نمود. بر اساس مواد 1133 قانون مدنی و 29 قانون حمایت خانواده، اعتراض زوجه به لحاظ عدم رضایت و شرط تنصیف دارایی غیرموجه تشخیص داده شد و فرجام‌خواهی رد گردید. در تاریخ 1399/10/02 اقای چ. ب. به طرفیت همسرش خانم ف. پ. اله دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم نموده که پس از اعلام شعبه *مبنی بر عدم حصول سازش بین طرفین حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. خانم ش. س. وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. از جانب خواهان (زوج) اعلام وکالت نموده است.در جلسه مورخ 99/12/6 وکیل خ. ا. د. خواسته ب. ش. د. تقدیمی است.و در لایحه تقدیمی اعلام نموده که در منزل مشغول به کار ارایشگری بوده و درامد حاصله را در امرار معاش خانواده هزینه کردم و حدود دو سال قبل خواهان منزل و زندگی مشترک را ترک نموده و با خانمی عقد نکاح موقت منعقد نموده و حدود سه سال است.هیچگونه نفقه ای پرداخت ننموده است.و چون خواهان متقاضی صدور گواهی عدم امکان سازش بوده لذا تقاضای محکومیت او را به پرداخت نفقات گذشته و حال و اینده و نیز اجرت المثل ایام زوجیت و نحله و مهریه و نصف اموالی که پس از ازدواج کسب کرده است.دارم. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داور منصوب خواهان و داور منتخب خوانده هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. دادگاه جهت تعیین میزان اجرت المثل ایام زوجیت و نفقه معوقه زوجه از تاریخ 99/9/1 موضوع را به کارشناس ارجاع نموده و کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل زوجه را مبلغ شصت و دو میلیون تومان و نفقه زوجه از تاریخ 99/9/1 تا پایان همان سال را ماهیانه مبلغ ششصد و بیست هزار تومان و از تاریخ 1400/01/01 ماهیانه مبلغ هفتصد و پنجاه هزار تومان تعیین و اعلام نموده است. زوجه به نظریه کارشناس اعتراض و دادگاه موضوع را به هیات سه 3 نفره کارشناسان ارجاع نموده و هیات کارشناسان به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل زوجه را جمعا هفتاد و میلیون تومان و نفقه زوجه از تاریخ 99/9/1 تا پایان سال 1399 از قرار ماهیانه هفتصد هزار تومان و از تاریخ 1400/01/01 لغایت صدور حکم و اجرای ان ماهیانه هشتصد و سی هزار تومان تعیین و اعلام نموده‌اند اعتراضی به نظریه هیات کارشناسان در پرونده مشهود نیست.دادگاه جهت شناسایی اموال زوج و استعلام از مراجع ذیربط اقداماتی انجام و سرانجام ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/09/17 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز رابطه زوجیت بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و داوران در اصلاح ذات البین موثر واقع نگردیده و زوج (خواهان) همچنان اصرار به طلاق همسر خود دارد. لذا به استناد ماده 1133 قانون مدنی و تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق و مواد 29 و 31 و 33 و 35 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 به زوج اجازه داده به یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق مراجعه و همسر خ. ر. ب. طلاق باین به لحاظ یایسه بودن زوجه مطلقه نماید. و زوج را مکلف نموده که مهریه مندرج در سند نکاحیه را به نرخ روز و هم چنین مبلغ هفتاد میلیون تومان بابت اجرت المثل ایام زوجیت و نیز بابت نفقه از تاریخ 99/9/1 تا پایان سال 1399 ماهیانه مبلغ هفتصد هزار تومان و از فروردین 1400 لغایت پایان اذرماه 1400 ماهانه هشتصد و سی هزار تومان د. ح. زوجه پرداخت نماید. و توضیح داده که فرزند ان مشترک بالغ و کبیر هستند و شرط تنصیف دارایی محقق نمی‌باشد. زوجه خانم ف. پ. اله با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره فرجامخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی پرونده بمرجع تجدیدنظر *ارسال و شعبه *پس از اقداماتی سرانجام در وقت فوق العاده ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/01/08 اعتراض ت. ن. خ. را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را موافق موازین قانونی تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1401/01/14 به ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 1401/02/01 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده چنین رای می دهد: اولا - در خصوص فرجام خواهی خانم ف. پ. اله نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/01/08 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/09/17 صادره از شعبه *که به موجب ان مفادا به درخواست زوج گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق صادر گردیده است، ب. ت. ب. محتویات پرونده و قطع نظر از صحت و سقم اعتراض فرجام خواه، ن. ب. ا. پس از صدور دادنامه از دادگاه نخستین و ابلاغ ان در تاریخ 1400/09/20 زوجه خانم ف. پ. اله پس از انقضای مهلت تجدیدنظر و در موعد فرجام خواهی یعنی در تاریخ 1400/10/21 مبادرت به تقدیم دادخواست فرجامی نموده است.و اساسا از طرف ز. د. م. مقرر قانونی نسبت به دادنامه بدوی تجدیدنظرخواهی به عمل نیامده است. بنابراین ورود مرجع محترم تجدیدنظر و رسیدگی به دادخواست فرجامی تقدیمی و صدور رای ماهیتی توجیه قانونی نداشته و با موازین قانونی مغایرت دارد. فلذا مستندا به بند 3 ماده 371 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه شماره *مورخ 1401/01/08 شعبه *نقض بلاارجاع میگردد.ثانیا - در خصوص فرجام خواهی خانم ف. پ. اله نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/09/17 صادره از شعبه *که به تجویز بند 2 شق الف ماده 367 قانون ایین دادرسی مدنی مبادرت به تقدیم دادخواست فرجامی نموده است. با توجه با محتویات پرونده اعتراض ف. خ. وارد و موجه نیست.زیرا، زوج (فرجام خوانده) متقاضی طلاق همسرش بوده و مطابق ماده 1133 قانون مدنی علی الاطلاق اختیار دارد. هر وقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و رعایت موازین شرعی و مقررات قانونی و پرداخت حقوق متعلقه زوجه همسرش را طلاق نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بود و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 راجع به کلیه حقوق مالی متعلق به زوجه شامل مهریه و اجرت المثل ایام زوجیت و نفقات گذشته و جاریه در دادنامه معترض عنه اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف به عمل امده است.و چون اجرت المثل و نفقات گذشته و جاریه بر اساس نظریه هیات کارشناسان که مصون از اعتراض باقیمانده تعیین گردیده، و نظریه کارشناسان مغایرتی با اوضاع و احوال موضوع ندارد. و از طرفی در سند نکاحیه تنظیمی بین طرفین هم شرط تانصف دارایی به عنوان شرط قراردادی مورد توافق قرار نگرفته و شرط ضمن عقد نکاح محسوب نمیگردد.لذا اعتراض ز. ف. خ. نسبت به میزان اجرت المثل و نفقات مقرر و نیز عدم اجرای شرط تنصیف دارایی توجیه قانونی نداشته و قابلیت توجه و ترتیب اثر را ندارد. بنابراین دادنامه فرجام خواسته من جمیع جهات بالحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و اقدامات و رسیدگی های به عمل امده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض ف. خ. د. حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای بر دادنامه مرقوم وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری بر دادنامه معترض عنه مترتب نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد. رئیس شعبه *مستشاران شعبه ح. ع. ح. م. ه.، م. ح. م.