تناقض خلع ید ازمنزل مسکونی با درخواست تمکین

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با ملاحظه اوراق پرونده، ن. ب. ا. در قانون تسری قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی ایران و جنگ تحمیلی ومعلولین عادی وشاغلین مشاغل سخت وزیان آور به بنیاد شهید وامور ایثارگران مصوب 15/2/1387 مجلس شورای اسلامی مقرر نشده که همه کارکنان بنیاد شهیددارای شغل سخت وزیان آور هستند بلکه صرفاً مقرر شده بنیاد شهید و امورایثارگران نیز در عداد دستگاههای مشمول قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی ایران و جنگ تحمیلی و معلولین عادی وشاغلین مشاغل سخت وزیان آور می‌باشند و طبق بند «5»; آئین نامه اجرایی قانون اخیر الذکر مشاغل سخت وزیان آور موضوع این قانون بنا به پیشنهاد هر یک از دستگاههای مشمول قانون وتأیید شورای امور اداری«شورای توسعه مدیریت»; باید به تصویب هیأت وزیران برسد در نتیجه پس از طی مراحل قانونی مربوط به‌شرحی که فوقاً بیان شده اجرای قانون صدرالذکر نسبت به کارکنانی که شغل آنها سخت و زیان آور شناخته شده به عهده بنیاد شهید و امور ایثارگران می‌‌باشد ، لذا به لحاظ عدم تصویب مقررات مربوطه شکایت شاکی در وضعیت موجود قابلیت طرح و استماع را نداشته، قرار رد آن صادر و اعلام می‌گردد. قرار صادره قطعی است. رئیس شعبه 27 دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه ساریخانی - مرادی فهرست شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی تناقض خلع ید ازمنزل مسکونی با درخواست تمکین در این پرونده، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به نمایندگی از زوجه ارائه شده است. خواهان ادعا می‌کند که در تاریخ مشخصی ازدواج کرده و دارای یک فرزند است، اما زوج به دلیل عدم تمکین و سوء معاشرت، زندگی مشترک را ترک نموده است. در مقابل، زوج مدعی است که خواهان منزل را ترک کرده و نفقه‌ای پرداخت نکرده است. دادگاه در مراحل مختلف، احکام تمکین صادر کرده و پرونده را به داوری ارجاع داده است و در نهایت، گواهی عدم امکان سازش صادر شده است. با این حال، ز. ن. ب. میزان اجرت‌المثل، عدم استحقاق نفقه و تنصیف دارایی اعتراضاتی مطرح کرده است. در رای نهایی، دادگاه اعتراض زوجه را موجه تشخیص داده و به تناقضات موجود در اظهارات زوج اشاره کرده و حکم را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده ارجاع داده است. این رای بر مبنای بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است. خلاصه جریان پرونده: در این پرونده پ. ق. به وکالت از ف. ف. در مورخه 1400/04/13 با تقدیم دادخواست به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت ف. ک. ز. طرح دعوی نموده و اعلام کرده در مورخه 73/5/21 با خوانده ازدواج نموده است.مهریه 5 سکه و پنجاه میلیون ریال است.یک فرزند متولد 1380 داریم لیکن خوانده سوی معاشرت دارد. فرزند را می زند تمکین ندارد. محکوم به تمکین در 99/1/23 شده اما نشوز دارد. اجراییه در مورد تمکین در *صادر شده است.ص 22) شعبه *در 1400/05/19 تشکیل جلسه داده است.خ. گ. حقوق قانونی خود را می خواهم ایشان (خواهان) از 1400/03/01 ترک منزل کرده و نفقه نداده است. من هنوز در منزل مشترک زندگی می کنم وکیل خواهان گفته موکل ماهیانه یک میلیون تومان به حساب خانم … می کند. در مورد تنصیف دارایی هم خانم …. زوجه گفته ایشان پارانویید دارد. دندان مرا شکسته است.می خواست مرا از پنجره بیرون کند همسایه ها شاهد هستند من او را بیرون نکردم خودش به منزل پدرش رفته است.وقتی خواست مرا به بیرون پرتاب کند پسرم خواب بود امد جلوگیری کند دست اقا به دندان پسرم خورد و شکست دادگاه قرار ارجاع به داوری صادر نموده است. داور زوج نظر به عدم سازش داده است.داور زوجه نیز نظر به عدم سازش داده است. اجرای احکام در مورد حکم تمکین اعلام نموده از سوی زوج اقدامی جهت اجرای حکم و تهیه مسکن و اثاث البیت صورت نگرفته است.ص 37) دادگاه در مورد اجرت المثل قرار کارشناسی صادر نموده است.زوج علیه زوج دادخواست قلع از ملک مورد تصرف داده که حکم علیه زوجه صادر شده است.ص 39 لکین دادگاه تجدیدنظر خانه را محل سکونت زوجه و تکلیف زوجه به تهیه مسکن تشخیص و حکم بدوی را نقض نموده است.ص 40) کارشناس در مورد اجرت المثل و نفقه اظهارنظر نموده است. ص 45) اجرای احکام اعلام نموده زوج در مورخه 1400/10/18 منزل مسکونی برای تمکین تهیه نموده است.ص 47) وکیل ز. ن. ب. نظریه کارشناس اعتراض نموده است.ص 54) دادگاه به موجب دادنامه شماره *مورخه 1400/12/21 گواهی عدم امکان سازش صادر و مقرر نموده 1- مهریه 2- اجرت المثل 3- جهیزیه پرداخت شود. لیکن در مورد نفقه و تنصیف دارایی چون طلاق به دلیل سوی رفتار زوجه و محکومیت وی به تمکین م. ب.. استحقاق ندارد. زوجه طبق دادنامه مورخه 99/9/4 به اتهام ممانعت از حق از جهت ورود و خروج به منزل مشترک محکوم و از اتهامات 1- ضرب و جرح عمدی 2- توهین 3- تهدید موضوع شکایت زوج تبریه شده است. ز. ط. ل. ص 77 خود اقرار نموده که زوجه مستمرا در منزل مسکونی ایشان سکونت داشته است.زوج اقرار نموده در لحظه حضور مامور زوجه نبوده است.تا حضور وی ثبت شود. م. خ. ز. به وکالت از ف. ک. ز. نسبت به دادنامه اعتراض نموده است.و اعلام کرده نسبت به میزان اجرت المثل اعتراض داشته و دادگاه توجه ننموده است.در مورد تمکین نیز زوجه و فرزند وی در منزل زوج همچنان سکونت دارند و زوج از حضور در منزل خودداری می کند و زوج به این مسیله خود اقرار دارد. زوج علیه موکل دادخواست خلع ید داده است.علیه زوجه و فرزند شکایت کیفری ممانعت از حق نموده است.شعبه *به موجب دادنامه شماره *مورخه 1401/03/24 دادنامه بدوی را تایید نموده است. وکیل زوجه از دادنامه فرجامخواهی نموده و 1- در مورد میزان اجرت المثل اعتراض دارد. 2- زوجه را مستحق نفقه و تنصیف دارایی می داند که متن لایحه تقدیمی ایشان و پاسخ وکیل ز. ا. پ. ق. در زمان شور قرائت می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای س. م. ت. عضو ممیز اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره 000 *01/3/24 فرجامخواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد. فرجامخواهی خانم م. خ. ز. به وکالت از ف. ک. ز. نسبت به دادنامه شماره *مورخه 1401/03/24 صادره از شعبه *که به موجب ان با تایید دادنامه بدوی صادره از شعبه *گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج صادرگردیده و ف. خ. نسبت به حقوق خود از جهت نفقه و تنصیف اموال و اجرت المثل معترض م. ب.. وارد و موجه است.زیرا اولا در باب اجرت المثل وکیل زوجه در مرحله بدوی به نظر کارشناس معترض بوده و درخواست هیات کارشناسی داشته است.که باید به اعتراض ایشان رسیدگی و توجه می گردید. ثانیا در باب نفقه و تنصیف اموال که به علت سوی معاشرت و عدم تمکین زوجه وی را مستحق ندانسته اند.ب. ت. ب. ذیل اعتراض قابل پذیرش است. 1- حکم تمکین زوجه در *صادر شده است. 2- درخواست طلاق از ناحیه زوج در 1400/04/13 ثبت گردیده است.3 *اعلام اجرای احکام در 1400/09/28 در زمان دادرسی هنوز زوج جهت اجرای حکم تمکین اقدامی انجام نداده است. (ص 37) 4- وکیل زوج در جلسه دادرسی دادگاه بدوی اقرار نموده که زوجه در منزل مشترک زندگی می کند و زوج در منزل پدری خود م. ب.. 5- ز. ط. ل. ص 77 پرونده خود اقرار نموده که زوجه مستمرا در منزل مشترک زندگی می کرده است. 6- زوج در همین شرایط که حکم تمکین اخذ نموده دادخواست خلع ید علیه زوجه برای تخلیه منزل مشترک داده که ابتدا به نفع وی رای صادر و در مرحله تجدیدنظر دعوی زوج به علت تکلیف وی برای تهیه مسکن زوجه رد شده است.ص 39- 40 پس دادگاه تجدیدنظر زوجه را مستحق نفقه تشخیص داده است. 6- در 1400/01/18 (ص 47) زوج گواهی از اجرای احکام ارائه داده که منزل مشترک برای تمکین معرفی نموده است.اقدام زوج در این تاریخ در تناقض اشکار با درخواست طلاق بوده از طرفی منزل معرفی شده همان منزلی است.که زوجه در ان سکونت دارد. 7- شکایت زوج علیه زوجه در اعلام اتهاماتی شامل توهین، تهدید، ضرب و جرح عمدی منجربه برائت زوجه شده و فقط در یک مورد شامل ممانعت از حق زوجه محکوم گردیده و این در حالی است.که متعاقب شکایت مزبور زوج تا مورخه 1400/03/01 در منزل مشترک زندگی می کرده است. موارد ذکر شده که همگی نشان از 1- تمکین زوجه و زندگی در منزل مشترک به طور مستمر توسط وی دارد. و اینکه اقدامات زوج در خلع ید ازمنزل مسکونی با درخواست تمکین وی در تناقض بوده و شکایت وی علیه زوجه همگی در باب سوی معاشرت زوج م. ب.. و دلیلی وجود ندارد. که زوجه مستحق نفقه و تنصیف اموال نباشد. لذا مستندا به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجامخواسته نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به دادگاه صادر کننده رای منقوض ارجاع می‌گردد./ا401/7/18 رئیس شعبه: ج. ق. مستشار: س. م. ت.